Woensdag 25/11/2020

Het trait-d'union in het oeuvre van Hitch

blackmail, alfred hitchcock (1929)

Blackmail is een essentiële film in het rijke cinematografische oeuvre van de Britse regisseur Alfred Hitchcock. Deze thriller vormt het trait-d'union tussen de periode van de stomme film en de geluidsfilm. Meer zelfs, Blackmail bestaat in twee versies. Hitchcock was eind 1928 begonnen met het draaien van de prent in de overtuiging dat het zijn laatste stomme film zou worden. De klanktechnologie was ondertussen echter zo ver gevorderd dat de producenten erop aandrongen dat Hitch ook een geluidsversie zou maken en in die hoedanigheid staat Blackmail te boek als de eerste Britse geluidsfilm, al is hij maar voor een deel a talkie en heb je de indruk dat je naar zeg maar een 'stomme film plus' zit te kijken. Het gebruik van geluid is geregeld inventief: zo introduceert de regisseur bijvoorbeeld wat je zou kunnen omschrijven als de auditieve close-up, waarbij een woord uit een dialoog (in casu knife) almaar sterker wordt benadrukt. Het Filmmuseum in Brussel speelt zondag overigens de stomme versie van Blackmail.

Hoewel Hitchcock pas na de introductie van het geluid zijn grootste films heeft gemaakt en hoewel klank (of de afwezigheid daarvan) vaak een belangrijke rol speelt in diens werk, vond de regisseur dat de stomme film de puurste vorm van cinema was. Hitch is dan wel (overigens geheel terecht) bekend als The Master of Suspense en ontwikkelde een onvergelijkbare stijl, maar ten tijde van Blackmail was hij nog op zoek naar een eigen signatuur. Het gevolg is dat je in deze film een sequentie hebt in een bijna documentaire stijl, maar dat ook de invloed van het Duitse expressionisme duidelijk aanwezig is in het spel van licht en schaduw terwijl de manier waarop Hitch sommige scènes opbouwt aan de hand van details verwijst naar de theorie van de sovjetcineast Pudovkin. Blackmail vertelt het verhaal van Alice White (Anny Ondra) die uit zelfverdediging haar aanrander doodsteekt. Het onderzoek is in handen van haar verloofde Frank Webber (John Londgen), die een van Alices handschoenen op de plek van de misdaad vindt. De andere wordt ontdekt door een vriend van de verkrachter, die Alice en Frank daarmee probeert te chanteren. Zoals bekend heeft Hitch een neus voor spectaculaire eindes (denk aan de moordpoging in de Royal Albert Hall in The Man Who Knew too Much of de climax van North by Northwest met de protagonisten bengelend aan Mount Rushmore. In Blackmail speelt de grande finale zich af in het British Museum in Londen, al volgt er nog een wat moraliserende coda waarin het uiteindelijk goed afloopt met Alice. Dat was de keuze van de producenten, want de regisseur zelf had een minder optimistisch einde voorzien. Nog dit: ook in het begin van zijn carrière had Hitchcock al cameo's in zijn eigen films: in Blackmail speelt hij een metropassagier die wordt lastiggevallen door een jongetje.

Christophe Verbiest

Blackmail, op zondag 27 januari om 21.15 uur in het Filmmuseum, Baron Hortastraat 9, Brussel. Kaartjes: 1/2 euro. Info: 02/507.83.70.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234