Vrijdag 27/11/2020

'Het summum? Een interview met koningin Fabiola'

'Ik neem aan dat de format met mij verdwijnt', zei Mark Uytterhoeven bij zijn afscheid van De laatste show. Voor één keer kreeg hij geen gelijk. Frieda Van Wijck neemt zijn plaats in en doet dat zowaar in een stoel en niet in een zetel. Een teken aan de wand: De laatste show met Frieda wordt anders.

Door Sarah Theerlynck

Frieda Van Wijck lijkt zenuwachtig bij de persvoorstelling van de nieuwe Laatste show. "Ik ben vooral ongeduldig", zegt ze zelf. "Ik leef hier nu al bijna een jaar naartoe: het mag maar eens gaan beginnen. En natuurlijk is er de ongerustheid: zal dat allemaal wel lukken?"

Was het die ongerustheid die u, twee dagen nadat u 'ja' had gezegd tegen Woestijnvisbaas Wouter Vandenhaute, op uw beslissing deed terugkomen?

Van Wijck: "Ja, bij zo'n beslissing beginnen na een paar dagen de tegenindicaties door te wegen. Mark Uytterhoeven opvolgen: kan ik dat wel? En: wil ik mijn leven zo drastisch veranderen? Waarom me zoveel extra werk op de hals halen? Ik moet mezelf toch niet bewijzen? Ik heb Wouter dan opgebeld en hem gezegd dat ik het niet deed. Hij vroeg me toch nog een week goed na te denken. En toen kwamen de positieve gedachten van het begin terug. De laatste show was gewoon iets wat ik graag wou doen. Daarbij verzonken alle bezwaren in het niets."

Was Mark Uytterhoeven snel vergeten toen u op de redactie aankwam?

"Dat heeft eventjes geduurd, maar je begint gewoon bij het begin. Je leert die mensen hun namen kennen en zo. (lacht) Ze zijn ook allemaal ontstellend jong. Ik heb sterk het gevoel bij Woestijnvis de oudste werknemer te zijn. (lacht)

"We zijn tijdens de voorbereidingen naar elkaar toe gegroeid. We bereidden apart interviews voor en vergeleken die dan met elkaar. Op den duur verschilden die vragenlijstjes haast niet meer."

Bent u streng voor al die jonge Woestijnvisjongens en -meisjes?

"Nee, ik geef mijn mening, maar dring die niet op. Over alles kan gepraat worden. Ik kan het zeggen als ik ergens moeite mee heb en dan luisteren ze en omgekeerd ook."

'Ik merk wel dat ze voor mij af en toe Uytterhoevenstramienen voorbereiden', zei u enkele maanden terug in deze krant. Wat zijn Uytterhoevenstramienen?

"Mark vertrok vaak vanuit het beeldmateriaal. In zijn vragen werkte hij toe naar dat ene grappige beeld. Bij mij werkte dat niet. Bij mij waren dat geforceerde vragen. Ik heb een andere manier van werken, ik ga meer voor het goede gesprek."

Meer luisteren, minder onemanshow?

"Ik kan dat niet. Als je een onemanshow wilt opvoeren, moet je daar de kwaliteiten en de persoonlijkheid voor hebben. Mark heeft die, ik niet. Ik hoop dat de mensen zich niet suf vergelijken, want het is simpel: ik ben een ander soort mens."

Een nieuw decor, andere rubriekgasten, u zit zelfs op een stoel en niet in een zetel: het moest duidelijk allemaal anders.

"Ja. Om een duidelijke breuk te maken. Het maakt het voor mij ook makkelijker. Anders hoor je de mensen al: 'Bij Mark was die of die toch grappiger.' Dat wilde ik niet, ik wilde met iets nieuws beginnen."

En u wilde zich op voorhand toch een beetje indekken?

"Ja, eigenlijk wel."

Heeft Mark Uytterhoeven al zijn gelukwensen overgemaakt vanuit Frankrijk?

"In het begin hebben we een paar keer samen gezeten. En van op afstand houdt hij het allemaal in de gaten. Niet als een schoonmoeder, meer als een bezorgde maar discrete vader."

De Laatste Showband is er wel nog altijd: als een rots in de branding.

"Ze zijn een instituut, hé. De groep is ook een enorme hulp voor onze pr in het buitenland. Veel buitenlandse gasten komen voor hen. Dee Dee Bridgewater deed hen een huwelijksaanzoek en Jools Holland vond De laatste show door hen beter dan zijn eigen programma."

Komen er dit jaar veel buitenlanders langs?

"Ik hoop het: ik zou er heel graag veel buitenlandse gasten bij hebben. André Van Duin komt alvast langs. Jammer genoeg is het ons niet gelukt om Al Gore te strikken."

Is het een verademing dat u uw humoristische zelf meer zult kunnen uitspelen dan in De zevende dag?

"Een verademing? Maar meisje toch! (lacht) Nee, in vergelijking met De zevende dag is De laatste show geen verademing. In geen enkel opzicht is De laatste show een verademing. (lacht) Het is zo verschrikkelijk hard en laat werken. Komt daar nog bij dat iedereen het me goed inpepert. 'Let maar op, elk weekend lig jij op apegapen.'

"Maar wat De zevende dag betreft: ik had helemaal niet het gevoel dat ik daar mijn humoristische zelf niet kon zijn, dat hangt vooral van de gasten af. Ik merkte dat ook in In alle staten (de harde landenquiz die Van Wijck in 2002 en 2003 presenteerde, ST). Daar mocht je soms nog zo grappig zijn als je wilde, sommige kandidaten bleven je aanstaren als een konijn."

U staat bekend als een rasinterviewster die uitstekend presteert op de lange afstand. Zijn programma's als Spraakmakers en Ten huize van niet meer uw ding?

"(twijfelt) Ja, misschien. Die programma's deed ik in ieder geval heel graag. Ik interview graag en nu zal ik waarschijnlijk wat minder diep kunnen graven. En toch: het meeste wat je wilt weten, kan zelfs in zo'n beperkt tijdslot aan bod komen. En de rest zal ik nog moeten ondervinden."

Beschouwt u De laatste show als het hoogtepunt in uw carrière?

"Nee, dat zou een interview met koningin Fabiola zijn. Daar wacht ik nog altijd op. (lacht)"

De laatste show

Eén vanaf maandag 9 oktober om 22.05

Nee, in vergelijking met 'De zevende dag' is 'De laatste show' geen verademing. In geen enkel opzicht is 'De laatste show' een verademing

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234