Woensdag 23/06/2021

InterviewLust en liefde

Het steekt als de liefde niet in evenwicht is: ‘En weer bleek ik geen rol te spelen. Zo stom van me’

null Beeld Thinkstock
Beeld Thinkstock

Het steekt als de liefde niet in evenwicht is, ondervond Loekie (26). Zij zou door het vuur gaan voor haar Zuid-Europese architect, maar voor hem is zij niet veel meer dan een agendapunt. Zelfs haar zus wil hij niet ontmoeten. Wat te doen: ander en beter, of toch voor zijn liefde vechten?

Iedereen zegt: blokkeren die gast. Hij doet je meer kwaad dan goed. Maar ik houd al bijna een jaar van hem. Wat er was of is tussen ons, hebben we nooit een relatie genoemd. In het begin, vorig jaar in april, wandelden we alleen maar. We naderden elkaar niet dichter dan anderhalve meter, dus daar liepen we door het park, door de straten, zinderend van verlangen; we kusten nog niet eens. Toen die spanning eindelijk werd doorbroken, bleek de seks met hem ongelofelijk intens. De plotselinge intimiteit in combinatie met zijn buitenlandse afkomst, de vreemde taal die ik met hem moest spreken, zijn exotische manier van kleden en zijn zwarte haar maakten hem tot mijn sprookjesprins. Hij was de next level man. Hij was een man die tijdens een verblijf in Zweden hout zaagde en daar een blokhut mee bouwde, hij was een man die aan zichzelf genoeg had. Al benoemde ik dat laatste niet, want daarmee had ik mezelf bij voorbaat buitenspel gezet.

“Ik stelde me voor hoe wij lang samen zouden blijven, dat we de wandeling door Limburg die we afgelopen zomer maakten, zouden herhalen. Maar tegen de tijd dat dat gebeurde, was de balans al aan het omslaan van magie naar onbereikbaarheid. Het evenwicht daartussen is zo precair. Nooit hebben wij het punt bereikt waarop ik een beetje onnozel kon kletsen over het leven van alledag, waarop ik, onderuitgezakt in de zetel, het hyperzelfbewustzijn dat iedere beginnende verliefdheid kenmerkt, van mij kon laten afglijden. Je volkomen op je gemak voelen, wat voortvloeit uit vertrouwdheid, daarnaar heb ik alleen maar gestreefd. En hij? Hij zat te veel met zichzelf in de knoop om zelfs maar over verdieping te kunnen nadenken.

“Hij is een Zuid-Europeaan in een vreemd land tijdens corona. We leerden elkaar via een app kennen. Zijn werk als architect was de reden waarom hij hier woonde en dat nam hij erg serieus. Toen ik hem eens vroeg of we elkaar niet vaker konden zien dan een keer per week, zei hij: dat kan ik me niet permitteren. In zekere zin bleef er altijd afstand tussen ons, en misschien was de seks daarom wel zo goed, tijdens de seks waren we wel gelijken. Op de overige momenten adoreerde ik hem en hield hij mij af. Als ik zei: zullen we even langs mijn zus gaan, dan was zijn antwoord: nee, daar ben ik niet op voorbereid. En toen we na een leuk weekendje weg weer naar huis reden, zei hij: ik wil graag voor het eten weer thuis zijn, want ik wil me voorbereiden op maandag. Dat we ook naar hem of naar mij thuis hadden kunnen rijden en iets te eten hadden kunnen bestellen, waarna hij zou werken en ik iets anders zou gaan doen, paste niet in zijn manier van denken. De momenten waarop we elkaar zagen, waren zorgvuldig gepland, de periodes tussen die ontmoetingen lang genoeg om de verwachtingen tot grote hoogten te stuwen.

“In zijn gerasterde leven kreeg onze verhouding weinig kans te groeien. Ik liep op mijn tenen, meende dat mijn next level man alleen in mij geïnteresseerd was als ik grote, universele thema’s aansneed, met koetjes en kalfjes zou ik hem vanzelfsprekend vervelen. Eén keer ben ik in tranen uitgebarsten en zei: ik kan me niet ontspannen bij jou. Daar schrok hij van, hij had geen idee. En daar schrok ik dan weer van.

Uren gehuild

“Op een avond was ik bij hem toen een vriendin van me belde. Ze voelde zich nogal ongemakkelijk omdat ze de indruk had dat de man met wie ze was meer van haar hield dan andersom. Na afloop vertelde ik mijn vriend over hun ongelijke liefde en op het moment dat ik die woorden uitsprak, snapten we beiden dat die ook op ons van toepassing waren. ‘Zeg het maar’, zei ik toen ik zijn verslagenheid zag. Toen antwoordde hij: ‘Ja, dat is er misschien bij ons ook aan de hand’. Ik had die avond zijn trui aan, die heb ik uitgetrokken, ik liep naar zijn slaapkamer, daar heb ik me omgekleed. Ik ga, zei ik. Toen hij begon te huilen, was ik het die hem troostte in plaats van andersom. Nota bene. Alsof hij zich niet zojuist de grote beslisser had getoond in onze verhouding en ik slechts de aanjager bleek.

“Ik ben die avond bij mijn zus in de zetel gaan liggen, heb uren gehuild en een paar dagen later stuurde hij doodleuk een berichtje waarin hij vroeg hoe mijn weekend was geweest. Wtf, mijn weekend, wat haalde hij zich in zijn hoofd? Vrienden zeiden: hij is in de war, blijf uit zijn buurt. Hij wil niks van je, alleen maar daten af en toe. Toch sprak ik nog een laatste keer af om netjes afscheid te nemen. Daar, in het park, vertelde ik hem dat liefde voor mij delen is, en dat ik niet zomaar een agendapunt wilde zijn. Toen zei hij: ‘Ik heb het gevoel dat wij nog niet klaar zijn. Ik heb met mijn moeder gebeld en er heel lang met haar over gesproken, ik twijfel over van alles, over mijn woonplaats en mijn werk, ik heb tijd nodig.’ En ik, gek van oplaaiende liefde, gevleid ook dat een Zuid-Europese moeder van mijn bestaan wist, zei: daar kan ik je toch bij helpen? Let’s do it.

“Daarna ging hij met vakantie en toen hij terugkwam, kocht hij verse vis en hadden we geweldige seks. Na afloop zei hij: ‘Ik heb gesolliciteerd voor een andere job’. Wat leuk, zei ik verrast. In Londen, vervolgde hij. En weer bleek ik in zijn overwegingen geen rol te spelen. Zo stom van me. Natuurlijk verander je iemand niet door hem erop te wijzen wat er scheelt. En toch: die imperfectie van de magie, het craquelé, is precies wat hem zo aantrekkelijk maakt. We zien elkaar niet meer, maar ik zou er alles voor over hebben hem weer te ontmoeten. Als hij nu zou bellen, vertrek ik meteen.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234