Woensdag 24/07/2019

Het Sierre-drama van Frankrijk

ZOMERREEKS - Waarom is 31 juli 1982 een gitzwarte dag in het Franse collectieve geheugen? En wat doen vier treurige witte beelden naast de snelweg, ter hoogte van Beaune? Tien ankerpunten op L'Autoroute du Soleil, tien verhalen in De Morgen. Vandaag: het Memorial de Beaune.

Ruim 375 kilometer van Beaune ligt het dorpje Crépy-en-Valois. Op het kerkhof staat bij de namen van 44 kinderen dezelfde sterfdatum: 31 juli 1982. Op één grafje prijkt de foto van vier broers en zusjes: 'A nos enfants regrettés', staat er te lezen. Allemaal stierven ze op de Autoroute du Soleil.

Vlak voor de 'Aire de Curney' had een bord het 'Memorial de Beaune' al aangekondigd. Daar sta je dan opeens, naast een Spaanse vrachtwagenchauffeur die met z'n iPad een selfie maakt. Wat een verschrikkelijk lelijk monument dat artieste Françoise Jolivet hier in 1985 neerpootte. 'Memorial pour l'Avenir' heet het. Vier witte beelden van mensen waarvan één zit, één slaapt, één kijkt en één praat. In wat een tuin zal zijn. Met boompjes, een poortje en misschien wel een imaginaire fontein.

Rust, die symboliek zie je nog wel. Berusting. Maar mooi kun je deze 'Jardin Onirique' niet noemen. Misschien moet dat ook niet, al vraagt een gezin dat toevallig was gestopt zich wel luidop af: "Wat staat dit hier te doen? Oké, we lezen wel dat het hier staat als herdenking van een ongeval. Maar verder?" Verder inderdaad niks. Ook in het boek De Autonauten van de kosmosnelweg van Julio Cortazar en Carol Dunlop geen letter en dat kan ook niet. Als zij in Beaune passeren, zijn we 5 juni 1982. Ze schrijven over de Aire de Beaune-Tailly, waar de Archéodrome ligt.

Het is kwart voor twee, in de nacht van 31 juli. Twee bussen, vol kinderen uit Crépy-en-Valois, rijden achter elkaar richting Aussois, waar ze hun vakantie zullen doorbrengen. Het regent en bij Beaune versmalt de Autoroute plots van drie naar twee rijstroken. Twee auto's wurmen zich tussen de bussen. De eerste bus moet bruusk remmen, gehinderd door een Duitse bus die voor hem rijdt. De tweede bus kan een ongeluk niet vermijden en rijdt in op de auto's en de voorliggende bus. Wat volgt, is wat voor België het drama van Sierre in 2012 is. 53 mensen komen om het leven, waaronder 44 kinderen. Slechts vijftien mensen overleefden de klap.

Om elf uur die ochtend worden in Crépy-en-Valois de namen van de overleden kinderen één voor één voorgelezen. Op 3 augustus worden ze begraven, in bijzijn van toenmalig president François Mitterrand.

Nadien kwamen er maatregelen. Autocars met kinderen mogen op 'zwarte weekends' niet meer rijden. Het dragen van een gordel werd verplicht. Er wordt sindsdien ook ander materiaal gebruikt in de bussen. Minder ontvlambaar: de 44 kinderen kwamen om nadat de bussen vuur vatten.

Nog even rondwandelend op de Aire de Curney, zie je een container die klaar is voor de zomer. Café, sandwich, glaces, cookies: alles is er te koop. Het monument voor verdriet als attractiepool. Ernaast een reclamebord voor de Télépéage: 'Et hop, un peu d'avance pour les vacances.' Zou niemand er aan denken dat dit net hier niet zo gepast is?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden