Zaterdag 19/10/2019

'Het revisionisme dient de waarheid'

Dat Roeland Raes, Vlaams Blok-senator en tevens ondervoorzitter van zijn partij, weinig geloof hecht aan de officiële geschiedschrijving over de Tweede Wereldoorlog (zie pagina 1) is al langer bekend. Het is wel de eerste maal dat hij dat open en bloot op de televisie verkondigt, al heeft dat ook veel te maken met het simpele feit dat geen enkele tv-ploeg hem deze kwestie al eerder voor de voeten wierp.

Brussel

Van onze medewerker

Marc Spruyt

Bovendien doorbreekt Raes met dit interview het feitelijke publicatieverbod dat hij zichzelf oplegde, nadat in 1995 de wet werd goedgekeurd die iedereen bestraft die de genocide die tijdens de Tweede Wereldoorlog door het Duitse nationaal-socialistische regime is gepleegd, ontkent, schromelijk minimaliseert, poogt te rechtvaardigen of goedkeurt.

Het interview maakt ook duidelijk dat de Blok-senator al die tijd de negationistische literatuur op de voet is blijven volgen en er nog steeds veel van zijn overtuigingen uit puurt. Meer dan wie ook speelde Raes in het verleden immers een onbetwistbare sleutelrol in de bekendmaking, de verspreiding en de promotie van literatuur waarin de holocaust wordt ontkend. Raes' rol is hier zelfs baanbrekender te noemen dan die van een Siegfried Verbeke, de peetvader van de Vlaamse holocaustontkennersclub Vrij Historisch Onderzoek (VHO). Want terwijl Verbeke telkens eigen initiatieven uit de grond moest stampen om enig gehoor te vinden voor het negationisme, kon Raes er jarenlang probleemloos (en op genuanceerdere wijze dan Verbeke) mee terecht in toonaangevende extreem-rechtse bladen als Dietsland-Europa van Were Di en Revolte van Voorpost.

In Dietsland-Europa verwelkomt Raes anno 1979 verschillende negationistische publicaties als volgt: "Ook wij zien in het steeds maar memoreren van een verleden dat definitief achter ons ligt niet meteen onze hoofdopdracht. Maar soms moét wel achterom gekeken worden. Zeker sinds sluwe zakenlui met de holocaustzwendel weer eens klassieke thema's aanroeren: Duitslands alleenschuld voor de oorlog, de 6.000.000 verdwenen joden, de nazi-gruweldaden enz. Ver van ons te willen volhouden dat er aan Duitse zijde geen zware misdaden gebeurden, dat heel wat mensen schuldloos omkwamen, dat de concentratiekampen een hoog dodencijfer opleverden, maar... alles dient tot zijn ware verhoudingen teruggebracht."

Ook aan Haro, het door Siegfried Verbeke uitgegeven 'maandblad voor de konservatieve revolutie', werkt Raes mee. Haro publiceert in 1979 een themanummer 'Holocaust... hoe lang nog?', waarin de judeocide naar het rijk der fabeltjes wordt verwezen. "Ook voor ons taalgebied was er wel nood aan een revisionistische uitgave", ontvangt Raes de brochure met open armen. "Het passende antwoord op de door links én Israëlitische kringen geïnspireerde anti-Duitse en anti-rechtse hetze!"

Hoewel de uitbouw van het Vlaams Blok steeds meer aandacht van hem opeist, blijft Raes ook in de jaren tachtig de negationistische literatuur (die hij verkeerdelijk als 'revisionisme' betitelt) geboeid volgen. "Het revisionisme dient, in zijn geheel genomen, de zaak van de waarheid, of die nu conform is met de heersende meningen of niet." Zo luidt Raes' conclusie in een lang artikel dat hij onder de kop 'Steen in de kikkerpoel' in 1989 in Dietsland-Europa wijdt aan verschillende Franstalige publicaties die ingaan tegen - zoals Raes het noemt - "het dogma van de geplande totaalvernietiging van de joden door Duitsland".

Verschillende holocaustontkenners worden er met de grootste egards bejegend. Zo bejubelt Raes de Franse ontkenner Robert Faurisson als een der dapperste publicisten uit de laatste halve eeuw. Diens werk, waarin hij de echtheid van de dagboeken van Anne Frank betwist, is naar het oordeel van Raes vrij overtuigend. Het prestigieuze Nederlandse Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie (RIOD) publiceerde al in 1986 een indrukwekkende wetenschappelijke studie waarin de echtheid van de dagboeken van Anne Frank wél werd bewezen en de aantijgingen van Faurisson naar de vuilnisbak werden verwezen.

Raes zou nog wel een poos op die nagel zijn blijven kloppen, was het niet dat vanaf 1995 de antinegationismewetgeving roet in het eten komt gooien. Raes voelde de bui al eerder aankomen. In Revolte schrijft hij in het najaar van 1994 een artikel onder de titel 'De nieuwe inquisitie, en ons antwoord'. Volgens Raes wordt de vrije meningsuiting aan alle kanten bedreigd. Hij haalt het geval aan van de Franse universiteitsdocent Bernard Notin die, nadat hij in een wetenschappelijk tijdschrift de officiële gaskamerversie (dixit Raes) had betwijfeld, "onder druk van joodse studenten van zijn onderwijstaak werd ontheven. En als het regent in Parijs, dan druppelt het in Brussel..." Want, zo vervolgt Raes, "sinds een neanderthaler, toevallig ook Minister van Binnenlandse Zaken, verklaarde dat het Vlaams Blok met alle middelen moest bestreden worden, is een offensief losgebroken. Ten bewijze daarvan: De reële bedreiging dat straks de vrije meningsuiting (de onze, de nationalistische) wordt aan banden gelegd. Het proces tegen het Vlaams Blok (wegens overtreding van de wet op het racisme, ms) was daar een eerste (mislukte) aanzet toe. De dreiging met een 'antirevisionistische' wet waarmee men allerlei richtingen uitkan is een tweede stap."

Raes' advies: "Wij mogen ons niet laten afschrikken." Maar de Blok-ondervoorzitter haalt bakzeil. Met de schrik om het hart verplicht voorzitter Karel Dillen de Blok-fracties in het parlement eieren voor hun geld te kiezen. En Dillens woord is wet. Zeer tegen zijn zin drukt senator Roeland Raes begin 1995 bij de stemming over de wet op het negationisme het jaknopje in. Waarmee hij in één gebaar alles lijkt te verloochenen van wat hij zovele jaren voordien zo hartstochtelijk had verdedigd. Het is allemaal maar schone schijn, komt Raes in het eerstvolgende nummer van Revolte uitleggen. Raes brengt er een samenvatting van de kritiek die hij in de Senaat op de antinegationismewet naar voren bracht. Eén van de struikelblokken: "Hier wordt, noch min noch meer, een opiniedelict ingevoerd. De door links zo verketterde censuur komt overduidelijk om het hoekje kijken. Maar dat zijn principiële bezwaren die moeten wijken voor wat politiek opportuun wordt geacht." Raes concludeert: "Het Vlaams Blok heeft, met alle reserves, de wet goedgekeurd. Wél beseffend dat geen enkele wet de vrije gedachte, het vrij - ook historisch - onderzoek kan afremmen", een subtiele knipoog naar Siegfried Verbekes negationistenclub Vrij Historisch Onderzoek.

Raes speelde sleutelrol in bekendmaking, verspreiding en promotie van literatuur waarin de holocaust wordt ontkend

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234