Woensdag 22/05/2019
Bart Eeckhout voor online. Beeld rv

Standpunt

Het probleem aan het Noordstation werd jarenlang weggedanst door bewindslui van alle strekkingen

Bart Eeckhout is hoofdredacteur van De Morgen.

Toevallig nu komt de Wereldgezondheidsorganisatie met een waarschuwing voor de verspreiding van foute informatie over de gebrekkige gezondheid van migranten. De waarschuwing komt nogal gelegen voor sommigen in België die de voorbije dagen een hetze gecreëerd hebben rond loze geruchten over een uitbraak van besmettelijke ziektes onder de migranten die zich verzamelen in de catacomben van het Brusselse Noordstation.

Fake news in de beperkte zin van het woord, zo bleek al snel, naar het voorbeeld van xenofobe angstzaaierij die ook in het buitenland al doeltreffend is gebleken. Dat de geruchten onwaar zijn, heeft alleszins niet verhinderd dat politici, van Theo Francken tot Filip Dewinter, ze al te gretig voor het karretje van hun campagne hebben gespannen.

Walmende vuilnisbelt

Ook zonder de valse berichten over uitbraak van tuberculose of andere ziektes zijn de problemen aan het Brusselse Noordstation aanzienlijk. Je moet het met eigen ogen gezien en met je eigen neus geroken hebben, om te beseffen in welke chaotische, walmende vuilnisbelt in het mobiliteitshart van de hoofdstad dagelijks tientallen, honderden vluchtelingen doelloos rondzwerven. Dat is géén fake news.

Bewindslieden van alle mogelijke gezindtes, gemeentebesturen en regeringen – en God weet hoeveel bevoegde bewindslieden voor een probleem in dit land aansprakelijk kunnen zijn – zijn de voorbije jaren erg bedreven geweest in het wegdansen van dat probleem. Nuance: het probleem met een geïmproviseerd vluchtelingenkamp benoemen, dat lukt nog wel. De eigen verantwoordelijkheid om een oplossing te vinden benoemen, dat wil al wat minder makkelijk lukken.

Boter op het hoofd

En dus blijft de politieke reactie grotendeels beperkt tot het doorschuiven van de hete aardappel. Iedereen is betrokken, maar niemand schijnt verantwoordelijk te zijn.

Over die verantwoordelijkheidskwestie kunnen we nochtans kort zijn: iedereen heeft boter op het hoofd. Ook onder vorige ministers en burgemeesters dook het probleem al op, ook toen is niet adequaat gehandeld.

Niemand zegt dat een oplossing eenvoudig is. De morele plicht om mensen in nood te helpen botst hier op de pragmatische plicht van een overheid om de toegang tot grondgebied en welvaartsstaat te begrenzen.

Recht op vrij verblijf

Toch zijn er mogelijkheden. Cruciaal is dat de betrokken migranten er met enige aandrang toe gebracht worden een officieel asielverzoek in te dienen. Wie weigert, verliest zijn recht op vrij verblijf in het land en kan via opvangcentra te lande teruggeleid worden.

Dat vergt een investering in capaciteit voor onthaal en al dan niet gesloten opvang. Tot nog toe is geen enkele regering bereid gevonden om die inspanning te leveren. De voorgeschiedenis – in Calais en in Brussel – leert nochtans dat dit probleem niet weggaat door er niet naar te kijken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.