Donderdag 23/09/2021

Het parcours van Gunter van Assche (33)

School is Cool

Main Stage 11:25 uur

Soms schat je schoolervaringen te laat naar waarde. Zoals toen je als kleuter billenkoek kreeg van een autoritaire juf. Naar verluidt hebben middelbare heren harde valuta over voor zo'n herinnering. Dat belooft voor ons, over twintig jaar.

Nu al voerde School is Cool ons onbewust terug naar dat verleden tussen klasmuren, door het publiek nog voor de middag te trakteren op een stevig pak voor de broek.

In een uitbundig 'Warpaint' of 'Kids in Town' schitterde percussionist en paljas Andrew Van Ostade in ritmische waanzin, maar ook het vertrek van multi-instrumentaliste Nele Paelinck bleek School is Cool goed te hebben verteerd. Toetseniste Hanne Torfs en violiste Justine Bourgeus toonden zich op Pukkelpop voor het eerst aan een groot Belgisch publiek. De dynamiek in de band lijkt veranderd, maar de fraaie, hese stem van Bourgeus in het gloednieuwe nummer 'Wide-Eyed & Wild-Eyed' had alles in huis om je nog steeds aan de lessenaar van School is Cool gekluisterd te houden. Frontman Johannes Genard - hanenkam in een staartje bijeengehouden - bekende aanvankelijk dat hij "enorm vereerd en ontzettend bang was" voor hun vroegste optreden ooit, maar toonde wel lef door de sfeer te doen kantelen toen hij een akelig intens 'Entropology' opdroeg aan Pukkelpop 2011: de rampeditie.

Parquet Courts

Marquee 14.20 uur

De punk- en stonerrock van Parquet Courts voerde je daarna dan weer naar de puberjaren van Pukkelpop: ergens rond 1993. Deze naar Brooklyn uitgeweken Texanen zongen over de hongerkramp stillen na een joint. Elders bezongen Parquet Courts dan weer over een monotone beat hoe de existentiële crisis te bezweren. Wijsheden van het trottoir!

Al bleek de goorheid van de stoeprand toch nog eerder van toepassing te zijn op hun geluid. De punk van The Minutemen was nooit ver weg, maar af en toe zweemden ook Meat Puppets of Pavement in hun sound. In de finale sprong zelfs Sonic Youth spontaan voor de geest. Parquet Courts was op maat gesneden voor Pukkelpop, met andere woorden.

Klangkarussell

Dance Hall 15:35 uur

Minder op hun plaats op Pukkelpop was Klangkarussell. Al na een kwartier hadden zij hun beste kruit verschoten. Veel te vroeg joeg het Oostenrijkse duo zijn bekendste song 'Sonnentanz' door de Dancehall: een heerlijke floorfiller met glockenspiel, saxofoon en dwarsfluit, die plompverloren verdween in de set. Climax praecox. Een vrij ongeïnspireerde dj-set zorgde sporadisch voor een opflakkering, met clubkrakers van Kölsch, Digitalism of Kaskade & Adam K. Maar zelfs hun beste eigen werk (het ijselijke 'Sternenkinder') werd vrij nonchalant onthaald. Is Klangkarussell het lot van een onehitwonder beschoren? We durven er onze hand voor in het vuur te steken.

Float Fall

Wablief?! 17:45 uur

Wedden dat Float Fall géén eendagsvlieg wordt? Een trage maar gestage langeafstandsloper zien we er dan wel weer in. Méér nog: als Pukkelpop een muzikale wedren zou zijn, dan deelde deze groep ongetwijfeld de rode lantaarn met The xx. Net als die Britse zwartkijkers, bezingt dit Leuvense duo voortdurend de lof der traagheid. Muzieknoten dwarrelen door hun klanklandschappen. In slowmotion. Statig als vallende herfstbladeren.

In 'Shiver' leek de jachthoorn van Rozanne Descheemaeker dan weer langzaam op te stijgen uit een veld bij het ochtendgloren. We verzinnen niets! Al speelde onze verbeelding ons misschien wel parten bij zo veel knappe sfeerschepping. De meeste songs bleken trouwens door zo'n zwevend neveldeken te worden omkranst, met 'Someday' als eenzaam hoogtepunt. Zelfs 'Everybody Got to Learn Sometime' van The Korgis klonk treuriger in hun versie. Een cover, als doffe snik vermomd. Naar het eind werd de set even dreinerig door die treurige toon. Maar goed, dat kon ook liggen aan het weer buiten. Terwijl de zon eindelijk doorbrak, bleef het binnen onveranderd miezeren.

Quicksand

The Shelter 19:30 uur

Quicksand bleek op zijn beurt het perfecte kattenkruid om nostalgische punkers door het lint te doen gaan. Het was dan ook alweer negentien jaar geleden dat de Amerikaanse posthardcorepunkers nog eens op Hasseltse grond speelden.

Door toedoen van de nevelen van de tijd was je classics als 'The Slip', 'Dine Alone' of 'Omission' haast glad vergeten. Het blik nostalgie werd gelukkig ver genoeg opengetrokken, al leek de tijdgeest weinig vat op de groep te hebben gekregen. Wat een grandioze terreur! Explosieve songs knalden zo luid door The Shelter dat we achteraf onze trommelvliezen moesten lijmen met Soudal.

Een maand geleden verscheen - héél even - een foto op het net waarbij je de groepsleden in een opnamestudio zag werken. Aan een nieuwe song? Een heropstanding valt niet uit te sluiten, en al evenmin te betreuren.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234