Maandag 14/06/2021

Het nieuws sloeg letterlijk in als een bom

Een aanslag op de lezer: Luc Deflo. 'Naakte zielen'

Fred Braeckman

Per jaar verschijnen er in Vlaanderen zo'n vijftien nieuwe misdaadromans. Veel is dat niet, en wat opvalt is dat er heel weinig debuten zijn. De Mechelaar Luc Deflo (41) is dit jaar een opvallende nieuwkomer met Naakte zielen. Opvallend vooral omdat dit debuut zoals het nu door Manteau is uitgebracht nooit gepubliceerd had mogen worden. Van een thriller verwacht je op zijn minst wat spanning, een geloofwaardig verhaal, niet al te krakkemikkig Nederlands. Naakte zielen heeft niets van dat alles. Het is een slordige, morsige ontekst. En dan vind ik nog dat we voor Vlaamse misdaadromans iets milder mogen zijn dan voor de Britse en Amerikaanse concurrentie.

Eerst iets over de taal en de slordigheid van Luc Deflo. Wat moet je denken van zinnen als "Jos Bosmans walgde van de krantenkoppen maar had toch wat nikkel veil om er zich één aan te schaffen"? Ook mooi: "Herman Malfait, de Hasselaar die acht jaar geleden pastoor Hermans' Ford Sierra gekocht had, had, in tegenstelling tot wat Jos Bosmans dacht, Hermans geïdentificeerd als de toenmalige verkoper." "Devriendt verdween naar de woonkamer en gebaarde Deleu hem te volgen." Een personage "snuitte uitgebreid zijn pokdalige neus". En wat moet ik me voorstellen bij "Het nieuws sloeg letterlijk in als een bom"?

Ik zou kunnen doorgaan, maar dan moet ik meer dan de helft van Naakte zielen citeren. Misschien is het nuttig dat er naast een rijbewijs zoiets wordt ingevoerd als een schrijfbewijs. En dat het aantal vraagtekens per pagina wordt beperkt. Meer dan twaalf ervan op één bladzijde zijn niet ongewoon bij Luc Deflo. Naakte zielen speelt voor het grootste stuk in Mechelen. De beste rechercheur van die stad heeft zich teruggetrokken in de Ardennen. Maar hij blijkt nodig te zijn om een seriemoordenaar op te sporen. Een man die met messen hele families uitmoordt en het daarbij heel gruwelijk op vrouwen heeft gemunt. Hij kerft hun baarmoeder weg. Er zijn een paar verdachten, onder hen een pastoor. Halfweg het boek weten we wie het heeft gedaan, maar we kunnen ons nog even vermaken met de stijl en de taal van Naakte beelden.

En de ongeloofwaardigheid van het verhaal. Zo belandt de beste speurder van Mechelen in Brussel bij een hoertje en weet hij niets beters te doen dan het meisje alles over zijn onderzoek te vertellen. Wat doen de slechtste inspecteurs van Mechelen eigenlijk? Overigens, als in Mechelen een pastoor nog zoveel invloed kan hebben op zijn parochianen als Deflo ons wil doen geloven, dan is alles mogelijk. Zelfs dat je van iemand die een baret draagt kan zien dat hij "een kale knikker" heeft. Maar toegegeven, het bezoek aan het hoertje (Danielle) geeft stof tot mooie bedenkingen. Voor alle duidelijkheid, de vrouw van Deleu, Barbara, is in verwachting: "Hij mijmerde nog wat na over zijn levende kindje in Barbara's buik en zijn stervende kindjes in het bij Danielle achteloos gedropte rubbertje en viel tenslotte onrustig in slaap."

Deflo en Manteau mogen raden waar ik Naakte zielen gedeponeerd heb. Niet achteloos. Ik overweeg een schadeclaim. Voor onbehoorlijk schrijven en onverantwoord uitgeven.

Luc Deflo, Naakte zielen, Manteau, Antwerpen, 268 p., 695 frank.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234