Woensdag 16/10/2019

Het mooie liedje duurt wél lang

Het begon met lyrische reacties op het Filmfestival van Venetië, het eindigt - voorlopig - met een recordprestatie op de Golden Globes-uitreiking. La La Land, een musical nota bene, is op zijn zachtst gezegd een succesverhaal.

Ze struikelden over elkaar, de filmcritici in Venetië, om La La Land zo snel mogelijk onder zo veel mogelijk superlatieven te bedelven. Van "de meest stoutmoedige 'big screen'-musical in jaren" (Variety) over "vintage materiaal in een verbluffend nieuw jasje" (The Hollywood Reporter) tot "een vitamine D-boost van zonneschijn" (in een vijfsterrenrecensie van The Guardian). Eén dag op het Filmfestival van Venetië, dat door La La Land werd geopend, en de verzamelde pers had de nieuwste prent van Damien Chazelle al uitgeroepen tot film van het jaar, zo niet van het decennium.

Die status werd dit weekend bevestigd, toen La La Land zeven Golden Globes mee naar huis mocht nemen. Niet alleen wil dat zeggen dat de film ál zijn nominaties verzilverde, maar het is ook een verbetering van het record van One Flew Over The Cuckoo's Nest en Midnight Express (allebei zes awards). En het zijn niet de minste prijzen die Chazelles film in de wacht sleepte: Best Original Song en Best Original Score - niet onbelangrijk voor een musical - en de vijf 'grote' awards: Beste Scenario, Beste Regisseur, Beste Actrice in een Komedie/Musical, Beste Acteur in een Komedie/Musical én Beste Film: Komedie/Musical.

Tel daarbij nog 105 andere awards, en La La Land omschrijven als een prijsbeest wordt een understatement. Opmerkelijk is het wel: een feelgoodmusical waarin jazzpianist Sebastian (Ryan Gosling) en aspirant-actrice Mia (Emma Stone) hun dromen nastreven in een geïdealiseerd Los Angeles, is nog maar de derde film van Chazelle, die tot nog toe vooral op independent filmfestivals hoge ogen wierp. Maar nu is de 31-jarige regisseur zelfverzekerd aan zijn veroveringstocht van Hollywood begonnen. Met films die teruggrijpen naar een genre dat meer dan een halve eeuw geleden zijn hoogtepunt beleefde.

Hollywoodnostalgie

Chazelle, zelf een verwoed drummer, is immers fan van musicals - een genre dat sinds de hoogdagen in de jaren 40 en 50 nog slechts sporadisch en met wisselend succes zijn weg naar het grote scherm wist te vinden. Zijn vorige film, het obsessieve Whiplash, ging over een jazzdrummer (Miles Teller) die de beste ter wereld wil worden, maar wordt tegengewerkt door een sadistische muziekleraar (J.K. Simmons). In die film - goed voor drie Oscars, zij het in de kleine categorieën - vierde Chazelle zijn liefde voor muziek al bot, net als in zijn debuutfilm Guy and Madeline on a Park Bench: een jazzmusical waarin de liedjestraditie uit Hollywood werd ingekleed in korrelige, zwart-witbeelden. Wat Chazelle in La La Land doet, is iets "wat titanenauteurs als Peter Bogdanovich en Francis Ford Coppola niet is gelukt: musicals weer relevant maken", schreef The New York Times.

Een lang verguisd genre nieuw leven inblazen: het is maar één van de verklaringen van het succesverhaal dat La La Land in Venetië is beginnen te schrijven. Een andere is de combinatie van hoofdrolspelers Ryan Gosling en Emma Stone - die overigens alle zanglijnen zélf voor hun rekening namen. Na Crazy. Stupid. Love. en Gangster Squad is dit de derde film waarin de twee sterren samen opdraven, en Chazelle was zich bewust van die chemie. "Voor mij zijn ze het dichtste dat we vandaag in de buurt komen bij oude Hollywood-koppels als Katharine Hepburn en Spencer Tracy, Fred Astaire en Ginger Rogers, of Myrna Loy en Dick Powell", zegt hij in Entertainment Weekly.

Nostalgie

Die nostalgische, geïdealiseerde blik op Hollywood is al eerder succesvol gebleken. Critici en journalisten vergelijken La La Land graag met The Artist, de Franse Oscar-winnaar uit 2012 die het stille filmtijdperk even deed herleven. "De Academy staat bekend om haar liefde voor zelfreferenties", schrijft The Guardian, die in één adem voorspelt dat La La Land net als The Artist de meest prestigieuze filmprijs zal binnenhalen.

De prestatie op de Golden Globes zet die voorspelling enkel kracht bij. Of La La Land ook hier de vijf grote categorieën zal domineren, is maar de vraag: de kans dat Gosling en Stone het moeten afleggen tegen Casey Affleck (in Manchester By The Sea) en Natalie Portman (in Jackie) is groot. Maar het "wonderlijke surrealisme" dat The New York Times in Chazelles film herkent, doet vermoeden dat de Academy dit jaar niet kiest voor "te saaie, te gewone of te rechtlijnige films". Een halfjaar na die oorverdovende prestatie in Venetië hebben de Globes één ding duidelijk gemaakt: het liedje van La La Land is nog lang niet uitgezongen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234