Vrijdag 06/12/2019
Ann Van den Broek Beeld DM

Standpunt

Het mooie aan de strijd bij CD&V is dat je wel kan zeggen wie het niet zal halen, maar niet wie het wél zal worden

Ann Van den Broek is journalist bij De Morgen.

Hij geraakt niet binnen. Het is augustus 2017, de Brusselse Keizerslaan baadt in de zon en uw krant heeft er net een interview op zitten met PS-voorzitter Elio Di Rupo. Bij het buitengaan stoten we op een man, strak in het pak en modieus baardje om de kin. Hij heeft net aangebeld en staat te wachten voor de hermetisch gesloten deur. 

Het is Paul Magnette. Zelfs al zit je zo lang in de wachtkamer dat je in de wandelgangen de prins Charles van de socialisten wordt genoemd, dan nog krijg je de sleutels van de PS-burcht niet cadeau.

Na vanavond komt daar verandering in. Magnette zal voor het eerst officieel verkozen worden tot voorzitter van de PS. De achttien maanden die hij in 2013-2014 de stoel van Di Rupo warm hield tijdens diens premierschap, was een onderhandse overeenkomst. Deze keer is het voor echt en het zal gebeuren op stalinistische wijze: er is geen tegenkandidaat. 

Schijnvertoning

De voorzittersverkiezing van de PS is een schijnvertoning. Na twintig jaar geeft Elio Di Rupo de scepter door aan de opvolger die hij zelf gekozen, opgeleid en gelanceerd heeft. De leden mogen pro forma nog een briefje invullen. Papierverspilling.

Het is het bedje waarin veel partijen, de klassieke voorop, wel eens meer ziek zijn. Al te vaak is de opvolger van de voorzitter de door het establishment gepiloteerde kandidaat. Herinner u bijvoorbeeld de kandidatuur van Gwendolyn Rutten voor het liberale voorzitterschap in 2012: ze werd bij de aankondiging letterlijk geruggensteund door de voltallig opgedaagde partijtop. Uitdager Egbert Lachaert had al verloren nog voor hij aan de start verscheen.

Een echte, open strijd tussen serieuze kandidaten met een verhaal voor de toekomst van hun partij, je ziet het maar zelden. Laurette Onkelinx lichtte twee weken geleden in deze krant nog toe hoe dat komt. “Bij iedere nieuwe verkiezing vroeg Elio me: ga jij je kandidaat stellen? Mijn antwoord was altijd: als jij je kandidaat stelt, dan doe ik het niet. En hij deed het elke keer.”

Autopromotie

Nee, dan deze voorzittersverkiezingen bij CD&V. Vijf kandidaten zijn er al opgestaan. Het is niet uitgesloten dat er daar tegen dat de deadline maandagochtend verstrijkt nog een of twee bij komen. Natuurlijk maakt Sammy Mahdi meer kans dan Walter – Kabouter Plop – De Donder. En natuurlijk zijn enkele kandidaturen vooral bedoeld als autopromotie. Want alle kandidaten weten ook: er is geen beter moment om jezelf in de kijker te werken van de toekomstige powers that be. Vraag ook dat maar aan Egbert Lachaert. Hij verloor de voorzittersverkiezingen, maar zijn nationale carrière was wel definitief gelanceerd.

Het mooie aan de strijd bij CD&V is echter dat je wel kan zeggen wie het niet zal halen, maar niet wie het wel zal worden. Geen van de kandidaten heeft een afgetekende voorsprong. Geen van hen heeft al gewonnen spel. Dat maakt dat de CD&V-leden volgende maand écht kunnen kiezen. En dat is een verademing.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234