Woensdag 16/10/2019

Het moedige speeksel

Benoit Lannoo was tussen 1995 en 2014 onder meer in dienst van Réginald Moreels en Joëlle Milquet, en actief christendemocraat in Leuven en Antwerpen. Hij verlengde zijn CD&V-lidmaatschap in 2015 niet.

Zou het beleid rechtser en asocialer zijn zonder CD&V? De vraag is zonder voorwerp, want het huidige beleid zou er niet zijn zonder CD&V. En daarom laat de linkse kiezer die door de lippendienst aan het personalisme van Peeters en Beke wordt gecharmeerd, zich maar beter niet nog eens bedriegen.

In 2014 voorspelde iemand dat "mannen als Beke en Peeters de stemmen van links op zak steken om er dan een rechts beleid mee voeren". Maar ik werd gecharmeerd door het personalistische ideeëngoed in het 3D-plan waarmee CD&V naar de kiezer trok en liet mij andermaal... bedriegen. Ik had Joël De Ceulaers essay (DM 6/8) dus niet nodig om het personalistische ideaal van inclusie en openheid te omarmen. Ik schreef twee Pinkstermanifesten voor de 'beweging voor personalistische Inspiratie in de politiek' (bpIp) om dat personalisme up-to-date te brengen. Het is dat ideeëngoed dat mij twee decennia geleden bij de christendemocratie bracht. De Ceulaer prijst het nu uitgebreid aan; bien étonnés de se retrouver ensemble.

Maar geen woorden zonder daden. Sinds de naamswijziging in 2000 zette CD&V een systematische verrechtsing in. Het zoeken naar evenwicht tussen de verguisde 'standen' bij de vroegere CVP werd vervangen door applauscongressen. Al op het regeringstoetredingscongres van 2008 klaagde ik aan dat de christendemocraten te weinig inzetten op internationale solidariteit, armoedebestrijding en diversiteit. "Jullie zijn door een gekleurde buurt naar deze zaal gestapt om bij een blanke partij terecht te komen." Mijn interventie, mee ondertekend door veertig partijleden onder wie ene Wouter Beke, kreeg een ovatie. Want wie lippendienst bewijst aan het 'moedige midden', 'nieuw evenwicht' of '#ikbenWIJ', krijgt steevast de handjes op elkaar. And that's it!

De Ceulaer heeft het over "de beroepsernst en de ijver van die mensen". Ik heb met de Bekes en Peetersen van deze wereld samengewerkt en weet hoezeer dit klopt. Ik stemde in 2013 dan ook in met de Antwerpse coalitie. Sp.a'er Robert Voorhamme had de Stadslijst voor de televisiecamera's opgeblazen en CD&V'er Marc Van Peel had een goed akkoord onderhandeld. Maar meteen daarna liep het goed fout. Toen bijvoorbeeld de N-VA 'bij hoogdringendheid' een vreemdelingentaks door het schepencollege joeg en ik opmerkte dat deze zelfs juridisch geen steek hield, werd ik net niet weggelachen. 's Anderendaags gaf gouverneur Cathy Berx mij gelijk en schorste ze de beslissing; intussen hebben CD&V-Kamerleden mee voor een wettelijke basis voor die vreemdelingentaks gezorgd.

Oranje draad

"Is het niet beter erger te voorkomen in de regering dan machteloos toe te kijken in de oppositie?" Het enige mathematisch correcte antwoord op deze vraag luidt: CD&V is de partij die 's lands rechtse coalities overeind houdt. Zonder drie handpopjes van de Antwerpse CD&V-schepenen in de gemeenteraad zou Bart De Wever geen burgemeester zijn; ook de regering-Bourgeois kan zonder Open Vld maar heeft geen meerderheid zonder de Vlaamse christendemocraten; en de coalitie-Michel zou er niet zijn zonder CD&V-steun in de Kamer. Bovendien worden kiesbeloftes en -intenties van CD&V voortdurend gebroken... met steun van CD&V'ers. Het vele speeksel van Beke en Peeters is omgekeerd evenredig met de ruggengraat van hun verkozenen.

De Ceulaer verwijst naar de Vlaamse kinderbijslaghervorming, die wellicht nog onrechtvaardiger was geweest als N-VA en Open Vld ze zonder Jo Vandeurzen hadden uitgedokterd. Dat zal wel. Maardat de Vlaamse minister-president haar de mantel uitveegt en minister Vandeurzen nuanceert, neemt niet weg dat de analyse van professor Bea Cantillon klopt: de nieuwe regeling is voor de bestrijding van de kinderarmoede effectief een stap achteruit. En zo kunnen we voorbeelden aaneenrijgen: de facturen voor de gezinnen stijgen, de arbeidsparticipatie daalt, discriminatie op de huurmarkt wordt allerminst aangepakt...

Want een mens is een mens? Dat is de oranje draad van het christendemocratische discours, maar allerminst van het beleid dat de christendemocratische verkozenen in het zadel houdt. Maar er is meer. De politieke theoreticus Antonio Gramsci wees destijds al op het belang van de 'culturele hegemonie' voor sociale evoluties in de samenleving. De collaboratie van CD&V aan een beleid dat in tientallen concrete politieke dossiers haaks staat op wat ze verkondigt mag dan zeer laakbaar zijn, veel erger nog is dat de Bekes en Peetersen van deze wereld - ondanks al hun moedige speeksel - mee het podium van de macht gunnen aan een 'mainstream' discours van polarisering, wantrouwen tegenover de diversiteit, stigmatisering van wie aan de kant van de samenleving leeft, gewapend bestuur en zo meer. Welke linkse kiezer wil nog eens worden bedrogen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234