Vrijdag 20/05/2022

Het meisje dat in het geheim beviel

'Na haar verdwijning heeft Clo nog een jaar geleefd, in het geheim. Men heeft haar zwanger gemaakt en ze is bevallen. Ik was erbij aanwezig.' De Clo waar getuige X1 het in de maand oktober 1996 over heeft, is naar meer dan alle waarschijnlijkheid Carine Dellaert, het 16-jarige Gentse meisje dat op de voorlaatste dag van de schoolvakantie van 1982 verdween en van wie drie jaar later het lijk werd teruggevonden in een aalput. Het verhaal klinkt te gruwelijk om waar te zijn, maar de weinige details die uit het relaas van X1 werden nagetrokken, bleken te kloppen.

ANNEMIE BULTE / DOUGLAS DE CONINCK

Het was vroeg in de ochtend toen de arbeider met zijn kraanmachine het achterkoertje van het oude schipperscafé Neptune opreed. Het café aan de rand van het kanaal Gent-Terneuzen stond al jaren leeg en zou die dag, dinsdag 24 september 1985, gesloopt worden. Het werk was nog maar net begonnen, of de chauffeur verloor de controle over zijn machine. Het achterwiel zakte weg in een put naast wat eens een toilet was geweest. Toen arbeiders van Rhône-Poulenc te hulp snelden om de machine recht te trekken, sprong het deksel van de aalput. Nieuwsgierig keken ze in het zwarte gat. "We zagen iets bovendrijven", herinnert een van hen zich. "Het was een knie."

Enkele uren later krioelde het op de Kuhlmankaai van de zenuwachtige politiemensen. In de aalput lagen de stoffelijke resten van een onbekend meisje. Het lichaam lag in foetushouding, gekneveld met een wit elektrisch snoer, handen en voeten samengebonden. "Het lichaam was al in een zeer verregaande staat van ontbinding", weet een politieman nog. "We moesten het skelet in fragmenten naar het labo overbrengen." Van de kleren van het meisje bleef weinig over. Een goudkleurig enkelkettinkje en een parelketting waren bewaard gebleven. De juwelen deden bij de Gentse substituut Nicole De Rouck een lichtje branden. Ze deden haar denken aan Carine Dellaert.

Het was een vreemde zaak. Op 30 augustus 1982 was ze verdwenen. Zomaar. Haar oudere zus lag ziek te bed, haar broer was op straat aan het spelen, moeder was gaan werken. Vader Emiel Dellaert had om 14.00 uur het huis verlaten. Toen moeder thuiskwam, was Carine weg. Geen sporen van een gevecht, geen afscheidsbriefje. Niets. Er ging een week overheen alvorens Emiel Dellaert er op 7 september toe kwam aangifte te doen van de verdwijning. Zo maakte hij zichzelf meteen verdacht. Van zoekacties was nauwelijks sprake. De jeugdbescherming van het parket volgde de meest voor de hand liggende hypothese: weggelopen wegens spanningen in het gezin. Spanningen waren er. De ouders zouden korte tijd later scheiden. In december 1983 opende de Gentse onderzoeksrechter Pieters een strafrechtelijk onderzoek tegen Emiel Dellaert, maar net als enkele andere sporen leidde ook dat tot niets.

Het onderzoek beleefde een tweede adem na de macabere vondst in de aalput. Op de bodem waren een aardappelmesje en een koffielepel aangetroffen. Die bleken afkomstig uit het bestek van de Dellaerts. Vader Dellaert werd aangehouden en bleef twee maanden in de cel. In januari 1986 liet de Gentse KIB hem vrij bij gebrek aan bewijzen. In 1989 werd hij buiten verdenking gesteld. Het dossier werd afgesloten.

Eind 1996 doen zich vreemde taferelen voor in de burelen van de financiële sectie (3COS) van de Brusselse BOB. Speurders van de antenne-Neufchâteau verhoren hun getuigen soms tot in het holst van de nacht. Hun verbaasde collega's zien nu en dan wit weggetrokken enquêteurs naar buiten lopen. Aanleiding tot al die commotie is getuige X1. Het meisje beweert dat ze het slachtoffer is geweest van een netwerk dat in de jaren '70 en '80 kinderen misbruikte, folterde en doodde. "Veel meisjes, zoals ik, hebben nooit iets anders gekend", legt ze uit. "We zijn erin opgegroeid. We leefden in een soort concentratiekamp." Van pedofilie wil X1 niet horen. "De mannen die ons misbruikten, vielen niet speciaal op kinderen. Het enige wat hen interesseerde was de grenzen verleggen op seksueel gebied. En daar waren kinderen geknipt voor: ze zwegen en deden wat je vroeg."

Een van de meisjes die X1 in het netwerk leerde kennen, was Clo. X1 laat haar naam vallen tijdens haar allereerste verhoor, op 20 september 1996. Clo, legt X1 uit, was iets ouder dan zijzelf en kwam eveneens uit Gent. Ze was haar beste vriendin en toeverlaat in deze geheime wereld. Net als X1 leidde Clo een dubbelleven. Ze ging gewoon naar school en mocht met niemand praten over de plaatsen waar ze tijdens de weekends naartoe werd gebracht. X1 ontmoette Clo regelmatig op seksfuiven in Gent en soms ook in Brussel. Veel meer weet X1 niet te vertellen over Clo, behalve de naam van haar school.

Tijdens haar vierde verhoor, op 25 oktober, vertelt X1 dat het meisje dertien jaar geleden is gestorven. X1 geeft een gedetailleerde beschrijving van een scène die ze zelf het liefst zo snel mogelijk was vergeten, maar haar voor de rest van haar dagen tekende. Ze situeert de gebeurtenis "tussen juni en december 1983". Clo, hoogzwanger, is er fel op achteruit gegaan. X1 ziet haar af en toe nog op een "feest", maar altijd vanop een zekere afstand. Niemand van de meisjes mag nog contact hebben met haar.

X1, in proces-verbaal 116.018, 25 oktober 1996: "Op een dag werd ik door mijn pooier opgehaald en geblinddoekt naar een huis even buiten Gent gevoerd. In het huis waren nog drie andere personen aanwezig (X1 noemt de namen van haar pooier T., een Brusselse advocaat en een Vlaamse burgemeester). T. liet me achter in een aparte kamer. Daar lag Clo op een bed met barensweeën. Ik moest haar helpen bij de bevalling. Clo bloedde hevig en leed veel pijn. Ik raakte in paniek omdat ik alleen was en niemand mij kwam helpen. Het kind werd pas na uren geboren. Het was een jongen. Ik sneed de navelstreng door en legde het kind op de buik van Clo. Op dat ogenblik kwam T. de kamer binnen en nam het kind mee, terwijl ik achterbleef met Clo. Ze verloor enorm veel bloed."

X1 heeft er het raden naar wat er daarna met Clo is gebeurd. Ze moet het huis uit. De mannen die zich de hele avond op de achtergrond hebben gehouden, nemen haar mee naar een Chinees restaurant in Brugge. X1 denkt dat haar vriendin in haar armen gestorven is, maar sluit niet uit dat ze nog even heeft geleefd en dat de gruwel in de villa een vervolg heeft gekend.

Aan de hand van opzoekingen in de school kunnen de BOB'ers intussen wel vermoeden wie Clo was. Na het verhoor leggen BOB'ers Patrick De Baets en Philippe Hupez X1 een reeks klasfoto's uit het schooljaar 1981-'82 voor. Niet alleen wijst X1 de foto van Carine Dellaert aan, ze pikt er ook een andere foto uit. Volgens X1 gaat het om V. (ze noemt de voornaam van het meisje). Ze voegt eraan toe: "Ook haar hebben ze afgemaakt. Clo had me gezegd dat ze V. heette."

X1, tijdens haar verhoor van 25 oktober 1996, proces-verbaal 116.018: "Het gebeurde in een huis in Gent. Clo was er ook (...) Ze hebben V. bewerkt met messen en scharen. Iemand sloeg een fles stuk en wreef de scherven in haar vagina. Daarna hebben ze haar op verschillende plaatsen met scheermesjes toegetakeld."

Na dit verhoor weten ze bij het derde COS niet meer waar ze het hebben. Wat blijkt? X1 heeft het gepresteerd om uit een reeks van twintig foto's van tienermeisjes uit 1982 uitgerekend die twee meisjes te halen die kort daarna zijn gestorven. Na enig zoeken stoten de speurders niet alleen op het oude dossier over de moord op Carine Dellaert, maar ook op gegevens over het tweede meisje. Ze heet inderdaad V. en is medio 1983 in Gent overleden. Bij de opsomming die X1 omtrent de aanwezige daders geeft, zitten enkele markante details. Behalve Michel Nihoul en een vrouw die in de zaak-Dutroux werd gearresteerd, noemt X1 haar pooier T., de advocaat, de burgemeester, een ondernemer uit West-Vlaanderen en diens zoon. Een onderling verband kan X1 tussen al die mensen niet meteen ontwaren, behalve dan dat ze hen meermaals ontmoette op seksfeesten. Het vergt de speurders enig opzoekingswerk om vast te stellen dat alle aanwezigen, zonder uitzondering, op de een of andere wijze zakelijke banden hebben die zelden met het blote oog te zien zijn. Frappant is ook de naam van de man die zij als "pooier" van Clo aanwijst. Zijn naam dook reeds als verdachte op in het oude dossier van het Gentse parket. De man is daar gekend wegens een resem klachten over seksuele delinquentie.

Wanneer politici zich vandaag wagen aan beschouwingen over het schisma tussen 'believers' en 'disbelievers', dan voeren ze een debat dat eind oktober 1996 is ontkiemd bij de 3COS. Het verhaal van X1 laat niet veel rationeel nadenken toe. Procureur Michel Bourlet maant de speurders ertoe aan niet meer stil te staan bij de vraag of ze dit nu geloven of niet, maar in alle objectiviteit hun werk te doen. In de versie van X1 heet het dat Carine Dellaert na haar verdwijning nog een jaar lang heeft geleefd, zwanger en ondergedoken op een geheim adres. Dat moet op een of andere wijze na te trekken zijn. Er is een intrigerend detail. Carine Dellaert is verdwenen op de voorlaatste dag van de schoolvakantie van 1982. Om een kind in een netwerk te "plaatsen" lijkt dat een voor de hand liggende datum.

Indien de zoektocht naar de moordenaars van Carine Dellaert destijds weinig heeft opgeleverd, dan heeft dat niet aan wetsdokter Timperman gelegen. In een autopsieverslag van veertig pagina's somde hij alle bijzonderheden op die hij op de stoffelijke resten aantrof. Over de datum van overlijden durfde Timperman zich, gezien de staat van het lijk, niet uit te spreken. Een vaststelling die hij wél deed, zorgde eerst voor verwarring bij de identificatie. Het meisje in de aalput was veel dikker dan Carine Dellaert. Ze droeg een bh met een cup 90C - een paar maten groter dan Carine. Professor Timperman vond de verklaring voor deze afwijking. We citeren uit zijn verslag van 24 september 1985: - "Ter hoogte van het bekken zit een stukje mals houtachtig weefsel. Het is een stukje van een laminariastift, een hulpmiddel uit de oude geneeskunde om de baarmoederhals te vergroten om zo de vrucht gemakkelijk te doen afkomen. Het middel wordt zeer weinig gebruikt, daar het veel pijn veroorzaakt bij de moeder." - "Aanwezigheid op een cup van een rechthoekig stukje gaas, wat wijst op een zwelling van de borsten en vochtverlies. Dit komt frequent voor bij nulliparae." (noot: nulliparae zijn vrouwen die voor het eerst een kind baren)

Alles wijst erop dat het meisje na haar verdwijning nog minstens acht à negen maanden moet hebben geleefd. Timperman beschrijft ook welke voorwerpen in de aalput zijn gevonden. In totaal zijn het er negentien, hoofdzakelijk muntjes en juwelen. Maar ook:

- "Twee scheermesjes van het merk Gillette."

Wanneer de BOB'ers eind 1996 het rapport-Timperman onder ogen krijgen, pluizen ze meteen na wat de pers in 1985 over de ontdekking van Carine Dellaert schrijft. Geen woord over een zwangerschap. Ook niet in de schaarse krantenartikels die na de verdwijning van Carine in 1982 verschenen. Niemand heeft iets gemerkt van een zwangerschap.

X1 heeft alleen in haar getuigenis over V. gesproken over scheermesjes, niet in die over Carine Dellaert. Opmerkelijk is wel dat X1 - lang voor het rapport-Timperman bij de 3COS aanbelandt - verscheidene andere sadomasochistische scènes beschrijft waarbij ze scheermesjes als een gebruikelijke modus operandi vermeldt. "Voor sommigen onder hen was dat blijkbaar het geliefkoosde speelgoed."

X1 beschrijft ook een hoop adressen waar zij en Clo begin jaren '80 zouden zijn misbruikt. Op 29 september 1996, tijdens haar tweede van 17 verhoren, beschrijft ze een bar aan de Drongensesteenweg die vlakbij de woonplaats van de familie Dellaert lag. De bar bestaat vandaag niet meer. De speurders vinden wel de lijst van de uitbaters terug. Later wijst X1 een huis in Waarschoot aan als de plaats waar Clo is gedood. Nergens is aan dit adres te zien dat hier 15 jaar eerder een firma was gedomicilieerd. Toeval of niet: tussen de vennoten zit de uitbater van de bar aan de Drongensesteenweg.

Eind 1996 wordt het dossier-Dellaert bij het Gentse parket heropend. De overlijdensakte van V., het tweede meisje, is intussen teruggevonden. Daarin staat dat het meisje overleden is aan kanker. Het C3-formulier is opgesteld door twee neurologen die er door X1 van worden beschuldigd zelf deel uit te maken van het netwerk. Bij het observeren van T., de pooier van X1, stellen de speurders vast dat die contacten onderhoudt met de vader van V.

Reeds op 28 oktober 1996 vragen de speurders toestemming om het lijk van V. te laten opgraven. Die toestemming komt er nooit. In het begin van de zomervakantie krijgt het parket van Gent bericht uit Brussel. Daar hebben onderzoeksrechter Van Espen en de rijkswachtcommandant Duterme grote twijfels over de wijze waarop X1 is verhoord. De Gentse procureur Soenen wordt daarover ingelicht en maant aan tot kalmte. Hij wil eerst de credibiliteit van X1 bevestigd zien, bijvoorbeeld aan de hand van de verdere evolutie in de zaak-Van Hees (DM 7/1/98). Het wachten kan beginnen. Het Gentse parket heeft het onderzoek doorgeschoven naar de Gentse BOB, maar ook daar onderscheiden zich algauw twee kampen en gaat de geruchtenmolen over X1 op volle toeren draaien. De aankondiging van dit artikel zorgde gisteren voor enige onrust bij het Gentse parket. Procureur Soenen verzekerde ons dat er "onderzoeksmandaten zijn uitgeschreven" en dat er voor eind januari een "coördinatievergadering is gepland" voor alle parketten waar op basis van de getuigenis van X1 onderzoeken werden geopend.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234