Woensdag 02/12/2020

Het leven

Het format is interessant als stijloefening maar ook niets meer

l 'new game', een computerspel als theaterHH

Wouter Hillaert

in levels

Opvallend abstract, zelfs bijna kubistisch waren de voorstellingen die dit weekend naast Sabenation in première gingen op het KunstenFESTIVALdesArts. In In The Forest Is a Monster van de Franstalige Zouzou Leyens uitte zich dat in een uitgepuurde vormelijkheid van kleur en posities, wat gezien het thema van ballingschap minstens een originele benadering bleek. Het korte The Room van de Egyptische artieste Amal El Kenawy stak daar schril tegen af door zijn nogal sceptische visie op het huwelijk. Wat zij live bijborduurde aan een trouwjurk, werd op video het doornaaien van een kloppend hart.

Ook van een vrouwelijke regisseur, en eveneens over het conflict tussen liefde en eenzaamheid, is New Game. Edit Kaldor ontleende de titel van haar totaalperformance aan de wereld van het computerspel. Bij aanvang wordt die metafoor ook meteen duidelijk uitgespeeld, als Kaldor zelf en soundscaper Robert Pravda plaatsnemen aan twee laptops en op het projectiedoek het eigenlijke spel voorselecteren. Ze kiezen voor twee spelers: een man en een vrouw, met elk hun oogkleur en goede eigenschappen. Start game.

Afwisselend bewegen acteurs Barbara Gene en D. Toomato zich tussen geprojecteerde beelden op twee achter elkaar opgestelde projectieschermen. Door hun verschillende levels ontwikkelt zich vaag een narratieve lijn. De vrouw (player 1) verhuist uit onvrede met haar métro-boulot-dodo-bestaan naar een ander land en probeert zich daar te integreren. De man (player 2) raakt buiten bewustzijn bij een auto-ongeluk en werkt zich langzaam weer in in zijn leefwereld. Isolement en vervreemding zijn hun beider deel, zoals dat ook al het geval was in Kaldors eerste Kunstenfestival-voorstelling Or Press Escape.

Die sfeer van afstandelijkheid wordt ook vormelijk zo gecommuniceerd. Een sobere 3D-animatie van blokken en vlakken, of van bijvoorbeeld wegglijdende wegmarkeringen voor de man, gaat gepaard met ingespeelde stemcommentaren van mensen die hen van buitenaf gadeslaan. Het maakt de twee personages bijna marionetten, zoals ze zelf weinig meer uit te drukken hebben dan zich eindeloos een weg te proberen te banen tussen de beweeglijke beeldabstracties. Dat is meteen ook de zwakte van deze New Game. Het geeft zich ondanks zijn sterke video-inslag nog steeds uit voor theater, maar kan daar op de scène te weinig dramatische spankracht achter steken. De zoutloze herhalingen binnen de lange loop-levels maken deze performance koud en kil. Het kaderende format is zeker interessant als stijloefening en het resulteert in een zowel vervreemdende als ironische dramaturgie waarbinnen het leven vanuit een apart betekenisgevend perspectief bekeken wordt. Zo gaat aan elke level een 'loading' vooraf van gevoelens en ontmoetingen. En als de twee spelers elkaar eindelijk ontmoeten in een soort van kubistische nachtclubsetting, crasht het spel op een fatal error. Maar New Game is ook niks meer dan zijn kaderstructuur en zijn sterke visuals en optische effecten. Kaldor vertelt erg weinig, met bovendien steeds dezelfde klinische drammerigheid. Level completed unsuccessfully.

WAT New Game WIE Edit Kaldor WANNEER EN WAAR Morgen en zaterdag nog op KFDA, in KVS/de bottelarij, Delaunoystraat 58, Brussel, 070/222.199. Op 28 en 29 mei in Vooruit, Gent, 09/267.28.28

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234