Zaterdag 23/10/2021

'Het leven is moeilijker dan een song schrijven'

De derde plaat van Admiral Freebee ligt vanaf vandaag in de winkels. Wild Dreams of New Beginnings heet-ie en 'The Talent' is alvast tevreden over zijn werk. Tom Van Laere: 'Ik ben nog nooit zo zeker geweest over een van mijn platen.'

Door Gunter Van Assche

De titel van Admiral Freebees plaat verwijst naar een gedicht van de beat poet Lawrence Ferlinghetti, maar verder borduurt Wild Dreams of New Beginnings op vorig werk: songs die zich evengoed lenen tot cruisen op Amerikaanse snelwegen als tot melancholische herfstavonden.

De Admiraal wist ook weer goed volk te strikken: Malcolm Burn (bekend van Daniel Lanois en Bob Dylan) stond in voor de productie en country queen Emmylou Harris verzekert die rilling over je ruggengraat in 'Coming of the Knight'.

Je schrijft wel vaker songs met een vrouwenstem in gedachten. Was een duet met Emmylou Harris een staaltje wishful thinking?

"Malcolm Burn stelde me voor om een duet met haar op te nemen. Nu moet je weten dat Wrecking Ball de enige plaat is die ik naar een onbewoond eiland zou meenemen, dus lang moest ik niet nadenken. Wat me vooral verwonderde was dat ze zich opvallend gewoon gedroeg. Ze haalde ons zelfs op van de luchthaven, en 's avonds heeft ze nog een diner klaargemaakt in haar huis in Nashville. De legendarische Emmylou Harris heeft gekookt voor mij!"

Is het niet vreemd om je idool dan ineens aanwijzingen te moeten geven in de studio?

"Op zo'n moment heb je er niets aan om de fan uit te hangen. Ik heb haar behandeld zoals de andere muzikanten. Wel grappig was dat ze eerst de juiste toonaard in haar stuk moeilijk kon vinden en ze me vroeg of ze dat stukje tekst mocht hijgen. Daar had ik géén bezwaar tegen. (lacht)"

Je wordt wel eens een perfectionist genoemd. Vind je dat zelf ook?

"Ik ben helemaal geen perfectionist. Ik weet zelfs niet waar dat idee vandáán komt. Eigenlijk laat ik het meeste gewoon aan het toeval over. Platen maak ik heel snel en dingen als mastering zeggen me allemaal niet zoveel. Tom Barman en ik hadden daar onlangs een discussie over. Hij begreep niet dat ik na de opnames niet meeging om de plaat te laten masteren. Hij zou die tapes desnoods onder politiebegeleiding volgen, zei hij. Maar ik denk eerlijk gezegd dat mastering een legende is, net als de clitoris. Het is iets dat eigenlijk niet bestaat."

Zeg dat nog eens?

"Je weet toch dat de clitoris niet bestaat? (verbaasd) Neen? Wist je dan niet dat ze die verzonnen hebben?"

Iets anders, snel! Je zou voor elk optreden touwtjespringen zodat je hart sneller klopt. Krijg jij niet automatisch een adrenalinestoot?

"Bij mij gieren de zenuwen nooit door mijn lijf voor een optreden. Ik ben nerveuzer om het echte leven in te stappen dan een podium op te gaan. Het is zelfs zo dat we elkaar voor elk optreden helemaal opdraaien, voor de grap. We maken elkaar wijs dat dit het sléchtste optreden ooit zal worden, en dat alles fout loopt. (lacht)"

Je was wél doodsbenauwd door de film Lost Highway. Toen zou je een hele nacht met het licht aan geslapen hebben. Kan panische angst naast een slapeloze nacht ook voor inspiratie zorgen?

"Niet noodzakelijk. (Denkt na) Eigenlijk zit ik vol angsten. Toen ik te gast was in De laatste show moest ik samen met de andere gasten een stok tegen mijn borst houden en die breken, een soort ritueel om te tonen dat je geen vrees kent. Ik heb daar gewoon voor moeten passen. Maar mijn grootste angst blijft de dood. Die van mezelf én die van anderen. Ik zou graag minder willen denken aan sterven, maar de dood is overal, hé? Ziekte ook. Ik ben een echte hypochonder."

Happy people have no stories, wordt toch gezegd? Misschien werd je daarom wel net songschrijver.

"Ik geloof niet in dat romantisch gedoe. Die mythe wordt te veel door songschrijvers in ere gehouden: waarom zou je door een slechte jeugd nu betere songs gaan schrijven? Het leven is een stuk moeilijker dan een song schrijven."

Je wilt Steve McQueen of Neil Cassidy zijn, zing je op deze plaat.

"Die twee zijn echte helden voor mij: als ik kon kiezen wie ik wilde zijn, zou een van hen het worden. Die twee waren echte durvers, naast stevige drinkers. Die wilde levensstijl heeft mij altijd enorm aangesproken, hoewel ik zelf niet drink, rook of drugs slik. Ik bewonder ook schrijvers als Bukowski en Kerouac. Ook geen watjes als het aankomt op drank en drugs."

Bedenk jij in je songs ook figuren die veel verknipter zijn en spannender dingen beleven dan jijzelf?

"Ik werk bijna nooit met personages in mijn liedjes. In 'Nobody Knows You' schrijf ik wel vanuit het standpunt van mijn moeder, die dan weer over mij zingt."

Men verwijt je soms arrogantie.

"Dat ligt vaak aan verlegenheid. Als ik een vrouw graag heb, zal ik bewust níet tegen haar spreken. Ik laat liever zien dat ik bijzonder zelfverzekerd ben dan dat ik verlegen overkom. Nog zo'n angst. (lacht)"

Je noemt jezelf The Talent op het podium. Dat kan ook als arrogantie beschouwd worden.

"Ik vind dat grappig. Allez, waarom zou ik mezelf bloedserieus The Talent noemen? Ik verkoop maar 30.000 platen en er zijn duizenden groepen die veel beter zijn. Vóór elke show overweeg ik die grap te laten vallen, maar op het moment zelf vind ik het weer grappig. Het is ook rock-'n-roll, hé. Er zijn al te veel groepen die overdreven nederig zijn omdat ze zo groot willen worden. Dan zit je weer op school. Ik ben net gevlucht van school omdat ik niet zomaar vriendelijk kon zijn tegen de directeur."

Het duister kwam vaak voor op Songs. Nu nog één keer, in 'Blue Eyes': 'you are my darkness'.

"Die song schreef ik toen ik mezelf had buitengesloten. Ik kon alleen in de kelder binnen, waar geen licht brandt. Er stond wel een piano en ik begon wat te tokkelen: 'Goodbye, blue keys.' Ik heb er later iets prozaïscher 'Goodbye, blue eyes' van gemaakt."

Hoe ontnuchterend.

"Het is geen waargebeurd verhaal, maar ik wil niets vertellen over een gebroken hart. Alles wat ik zeg, is een leugen. Mensen weten nu al te veel over mijn leven."

Wild Dreams of New Beginnings verschijnt vandaag bij Universal.

Een plaat masteren is een legende, net als de clitoris. Het is iets dat eigenlijk niet bestaat

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234