Donderdag 26/11/2020

Het jaar van de handtassenoorlog

Of ze het nu met nieuwe

ontwerpen doen, met

speciale edities of met heruitgaves van oude klassiekers, de luxueuze ledermerken zetten alles op alles om elkaar af te troeven en de meeste handtassen aan de vrouw te brengen. Om ter origineelst, om ter exuberantst, om ter chicst: de oorlog woedt volop.

door Cathérine Ongenae

Zoals een hond de trouwste kameraad van de mens is, beschouwen veel vrouwen hun handtas als hun trouwste metgezel. Ze vertrouwen erop om een outfit op te leuken en om er alle benodigdheden in op te bergen. Mannen staan nog steeds stomverbaasd van wat een vrouw allemaal in haar handtas meesleurt. Dat gaat van de voor de hand liggende spullen als een gsm, portefeuille, make-uptasje en sleutels, tot huis-, tuin- en keukenbenodigdheden als slippers, luiers, veters, naaigerei, een compleet familiealbum en zelfs een hondje. Maar nog verbaasder kijkt een man als hij hoort hoeveel geld een vrouw voor een handtas wil neertellen. Een Delvaux of Louis Vuitton van meer dan 1.000 euro, dat lijkt weggegooid geld in mannenogen. Dat ze zelf handenvol geld spenderen aan hightechgadgets of auto's ontgaat hen. Nochtans vervult de handtas dezelfde behoeften. Ze is een verhuiswagen, een redder in nood en uiteraard ook een statussymbool. Altijd al geweest.

Maar dit jaar is er iets bijzonders gaande in de handtassenwereld. Overal waar je kijkt, in musea, advertenties of modebladen, kom je handtassen tegen. In Parijs loopt in het Union centrale des arts décoratifs momenteel de tentoonstelling Le cas du sac, een overzicht van handtassen uit de hele wereld, al dan niet bedacht door grote namen uit de modewereld. Historische tassen, etnische tassen, spirituele tassen, reistassen, icoontassen. Per thema-eiland toont een verzameling de meer en minder voor de hand liggende exemplaren. De tentoonstelling wordt gesponsord door het ledermerk Hermès, een van de meest prestigieuze luxegoederenfabrikanten ter wereld. Uiteraard staan de tassen van Hermès mooi in de kijker, maar het merk was niet te beroerd om ook tassen van de concurrentie te tonen. Op zich een nobele zet, zeker in deze tijd waarin ledermerken als het ware een oorlog voeren om de meeste tassen te verkopen. Ontwerpers troeven elkaar letterlijk af met nieuwe handtassen. Om ter origineelst, om ter opzichtigst, om ter populairst.

l handtas goes hollywood

Elk merk heeft zijn eigen strategie om in de kijker te komen. Hermès doet het met de bewuste tentoonstelling, Louis Vuitton blijft wereldwijd grote boetieks neerplanten. Onlangs werd de eerste Louis Vuitton-winkel in het Zuid-Afrikaanse Johannesburg geopend en verhuisde de kleine boetiek in Antwerpen naar een prachtig gerenoveerd pand met een oppervlakte van 400 vierkante meter. Kosten noch moeite worden gespaard. In plaats van de ene beroemdheid die als gelegenheidsmodel wordt uitgenodigd (vorige winter was dat Jennifer Lopez) inviteerde het merk maar liefst vier celebrities voor de campagne: actrices Scarlett Johansson, Christina Ricci en Chloë Sevigny, en Estée Lauder-gezicht Caroline Murphy. Liz Hurley, ook al jaren model voor datzelfde beautymerk, staat dan weer op de loonlijst van Lancel, dat deze winter uitpakt met speciale edities, onder meer ontworpen door de Belgische modeontwerpers Tim Van Steenbergen en Xavier Delcour.

Het Belgische luxelederhuis Delvaux bestaat dit jaar 175 jaar en maakt van die gelegenheid gebruik om het boek 175 D uit te geven. Daarin kregen 175 ontwerpers, kunstenaars en stilisten een vrij podium om hun beeld van het huis te tonen. En het houdt niet op. Hogan, het Italiaanse ledermerk, gooide het tijdens de presentatie van de nieuwe collectie in Milaan op de filmsfeer door een Script Bag te ontwerpen. Verwacht wordt dat Hollywood er enthousiast op springt. Grote zus Tod's is ook een graag geziene lobbyist in de rode-loperwereld. Dolce & Gabbana opende net nog een exclusieve accessoirewinkel in de Via della Spiga in Mi-laan. Gucci en Dior houden zich intussen bezig met het opnieuw (en opnieuw) uitgeven van hun grootste successen, zoals de Jackie en de Saddle Bag, maar wel telkens in andere materialen.

l It-bag of icoontas?

De populariteit en dus ook de omzet van merken als Vuitton, Gucci of Hermès stijgt. Terwijl pakweg tien jaar geleden een select clubje van dames tips uitwisselden over hoe ze hun Birkintas (Hermès) zo goed mogelijk konden conserveren, zie je vandaag jonge huppelkutjes met iets van Vuitton aan de arm. Hoe dat plots zo gekomen is? Journaliste Plum Sykes stelt zich dezelfde vraag in Vogue. De tv-serie Sex and the City kan onmogelijk op haar eentje verantwoordelijk zijn voor deze evolutie, redeneert ze. De verklaring is volgens haar te vinden in de popmuziek, meer bepaald bij de rappers. P. Diddy hoeft maar enkele keren de namen Hermès of Gucci te laten vallen, en hop, de verkoop stijgt met rasse schreden.

Dat is zo in Amerika, bij ons valt het nog wel mee. Maar toch zie je ook hier dat luxeproducten in zijn. Zelfs Delvaux is pas zo hip geworden nadat Anouk Lepère, Belgisch topmodel met een hoog rock-'n-rollgehalte, haar gezicht leende aan de campagne. Dat die merken het zwaar geschut boven halen zegt zoveel als: het is oorlog. Er zit geld in de sacochen en de fabrikanten vechten hard om hun deel van de koek.

Zeker nu het fenomeen van de It-bag voorbij lijkt te zijn, gaan alle remmen los. Een aantal jaren geleden startte de hype van de populaire tas die iedereen wilde hebben. Aan die tas, de It-bag, waren wel wat voorwaarden verbonden. Eén: ze moest van een respectabel merk zijn (Yves Saint Laurent, Gucci, Louis Vuitton...) én de ontwerper moest 'hot' zijn (Tom Ford, Marc Jacobs, John Galliano...). Twee: ze moest een naam hebben. Zo was er de Mombasa van YSL, herkenbaar aan het benen handvat dat je over de schouder kon hangen, of de Saddle Bag van Dior. Drie: er moest mee geparadeerd worden, het liefst door filmsterren en andere beroemdheden. In chique winkelstraten, op rode lopers, op het strand als het moet. Tassen worden aan persoonlijkheden verbonden: Kate Moss en haar Balanciaga, Gwen Stefani en haar Saddle Bag, Christy Turlington en haar Marc Jacobs. Vier: ze moest schaars zijn. Een It-bag is een exclusieve uitvoering van een tas, bijvoorbeeld van leder van de penis van een neushoorn. Of toch iets dat zo exclusief lijkt. Er moet over gepraat worden, iedereen moet ervan dromen en er worden wachtlijsten aangelegd.

De It-Bag mag trouwens niet verward worden met de Icoontas. Icoonhandtassen zijn om te beginnen echt zeldzaam en lijken al een eeuwigheid te bestaan. De Kelly en de Birkin van Hermès, de Jackie van Gucci, de Baguette van Fendi, de Alma van Louis Vuitton... Een icoontas heb je voor het leven en kan voor elke gelegenheid dienen. De It-bag echter heeft een beperkte houdbaarheidsdatum. Tot er een nieuwe opduikt, met name.

Dit seizoen is er geen It-bag, maar er zijn wel erg veel handtassen. Allemaal schreeuwen ze naar de dames: 'Koop mij, koop mij!' Hoe dat zo gekomen is? Volgens insiders is het de schuld van Marc Jacobs, die voor de zomercollectie 2004 van Vuitton elk silhouet met een andere tas de catwalk opstuurde. Verwarring alom in modepersland. Welke tas moest men zich nu aanschaffen om bij de happy few te horen? Het antwoord is: verschillende. Hoe meer, hoe beter.

Je zou bijna gaan denken dat de tassen belangrijker zijn dan de kleren. In zekere zin is dat ook zo. Inkomsten van de designerhandtassen liggen veel hoger dan die van de prêt-à-porter. Omdat ze gemakkelijker te verwerven zijn (hoewel ze nog een ferme duit kosten), omdat er altijd een bij is die bij je past (wat van designerkledij niet altijd kan worden gezegd), omdat ze à la limite toch functioneel zijn. Bovendien wakkert het de hebzucht aan. Veel It-bags zijn een kwelling voor de fashionista die niet kan kiezen. Dus schaft ze zich verschillende exemplaren aan. Zware verslaafden hebben een kleerkast enkel voor tassen. Ze worden gesorteerd per merk, of per model want je kunt best verschillende versies hebben van een handtas. En als je er echt veel hebt, kun je ze tegen betaling laten bewaren door een professionele instelling (www.garderobeonline.com) die ze stof- en vochtvrij houdt, en er een portfolio en on line database van aanlegt.

l EEN TAS VOOR ELK HUMEUR Tassen zijn de garderobe aan het vervangen. Een vrouw kan vandaag een basic kleerkast hebben, maar wel een tas voor elke gemoedstoestand. Tassen zijn barometers. Een klassieke, veilige tas? Mevrouw is allicht premen-strueel. De fuchsia tas met halfedelstenen? Zou dat niet dienen ter vervanging van Prozac?

Tot slot nog dit. Om de opening van de nieuwe LV-winkel in Antwerpen te vieren, schreef het merk een ontwerpwedstrijd uit. Het ontwerp van de Japanse Akiko Murata won. Zij ontwierp geen tas, maar een paraplu met een blokfluit als steel. Binnenkort de oorlog der fluitende paraplu's?

n

INFO Le cas du sac, tot 20 februari 2005 in het UCAD, 107-111 Rue de Rivoli, 75001 Parijs, www.ucad.fr

Louis Vuitton, Komedieplaats 14-16, 2000 Antwerpen

'Rasta'

'Trocadero'

Liz Hurley

'Floral'

'Birkin Bag'

'Le Astrid'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234