Zaterdag 20/07/2019

Interview

“Het is tijd voor sancties tegen Donald Trump”

De Palestijnse arts Izzeldin Abuelaish hoopt op een partnership met de PXL Hogeschool in Hasselt. Beeld ID/ photo agency / Boumediene Belbachir

Hij groeide op in een vluchtelingenkamp in Gaza en verloor bij bombardementen in 2009 zijn drie dochters. De Palestijnse gynaecoloog Izzeldin Abuelaish, die meermaals werd genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede, heeft één grote missie: jonge meisjes zo goed mogelijk opleiden en onderwijzen. 

Het is een gepassioneerde man die voor ons zit, in het bureautje van de Hasseltse Hogeschool PXL. Straks geeft hij een lezing over zijn leven en missie. Hij is geen gebroken man, hoewel hij daartoe alle reden zou hebben. Hij groeide zelf op in erbarmelijke omstandigheden in een vluchtelingenkamp in Gaza, verloor zijn vrouw door ziekte en zag tien jaar geleden zijn drie dochters weggerukt door het Israëlische leger.

Abuelaish weigerde toe te geven aan wraakgevoelens en blijft ijveren voor vrede tussen Israëli’s en Palestijnen. Hij werd al vijf keer genomineerd voor de Nobelprijs voor de Vrede en haalde al tal van andere prijzen binnen. Hij werd ook de eerste Palestijnse arts die Israëlische patiënten mocht behandelen. Momenteel leeft en werkt hij in het Canadese Toronto. 
“Ik wil mijn verhaal vertellen”, zegt hij met warme stem en ogen die altijd vochtig lijken. “Verhalen zijn niet gewoon om te lezen, ze kunnen je ook inspireren. Je kan ten onder gaan na tegenslagen, maar je kan er ook sterker uitkomen. Ik wil dat delen met zoveel mogelijk jonge mensen.”

U hebt na de dood van uw dochters ook een stichting opgericht, ‘Daughters for Life’, die jonge vrouwen wil stimuleren om voort te studeren. Waarom is dat belangrijk voor u?

Izzeldin Abuelaish: “Het is mijn missie, mijn manier om mijn dochters in ere te houden. Daarom ben ik ook hier, in Hasselt. Ik wil een partnership opzetten met deze hogeschool, zodat jonge vrouwen uit het Midden-Oosten hier kunnen komen studeren.

“Opleiding is het licht dat ons door de duisternis heen zal helpen. De meeste ellende komt uit onwetendheid. Dat moeten we voorkomen door opleiding, onderwijs. Ik geloof in de rol van de vrouw. Als we jonge meisjes opleiden, dan bereiken we zoveel meer. Als zij ook
decision-makers worden, zal de wereld vanzelf beter, harmonieuzer en stabieler worden.”

Waar haalt u de kracht vandaan om te doen wat u doet?

(geëmotioneerd) “Als ik met u praat, dan zie ik mijn dochters. Mijn dochters waren jonge vrouwen, vol plannen en dromen die onderwijs belangrijk vonden. Ik ben hun boodschap aan het uitdragen in de wereld. En ik krijg er energie van.

“Mijn dochters zijn vermoord. Kan ik hen terugbrengen? Neen. En krijg ik hen terug als ik wraak neem? Neen. In mijn hart voel ik me verdrietig voor degene die mijn dochters heeft vermoord. Hoe kan hij leven met de wetenschap dat hij onschuldige meisjes heeft vermoord? Ik ben diepgelovig. Mijn geloof helpt me veel. Net als mijn opleiding en mijn levenservaring.”

U bent geboren in een vluchtelingenkamp in Gaza. Hoe was het om daar op te groeien?

“Als kind haatte ik het leven in het kamp. Ik vroeg me dikwijls af: wat doe ik in deze wereld? We leefden in armoede, in grote ellende. Zelfs de minimumvoorzieningen hadden we niet. We leefden met negen mensen in een kleine kamer. Zonder bedden. Er waren publieke toiletten buiten, waar we als kind ’s nachts niet naar toe durfden. Voor water was het wachten op humanitaire hulp.
“Ik had geluk. Ik was een goeie student en ook mijn leerkrachten zagen dat en geloofden in mij. Ik wilde naar de universiteit en wilde een goeie job om mijn familie te helpen en hen uit de miserie te halen. Dat is mij gelukt. Ik kreeg een beurs en kon in onder andere Caïro en Londen studeren. Onderwijs is de enige weg om uit de miserie te geraken.”

Izzeldin Abuelaish: “Niets is onmogelijk, behalve mijn dochters weer tot leven wekken.” Beeld ID/ photo agency / Boumediene Belbachir

De voorbije weken was het weer behoorlijk onrustig aan de grens tussen Gaza en Israël. Wat denkt u als u dat ziet?

“Het leven van de meeste Palestijnen in de Gazastrook is uitzichtloos. We mogen niet langer wegkijken en moeten iets doen. Het verhaal vertellen, mensen uitleggen wat er aan de hand is. Vertel erover, schrijf erover. Leg de mensen uit dat wat daar gebeurt ook op hen een impact zal hebben. Denk maar aan de humanitaire hulp die gestuurd moet worden of de vluchtelingenstromen richting Europa.

“Ik blijf wel hoopvol. Niets is onmogelijk, behalve mijn dochters weer tot leven wekken. We mogen het vredesproces wel niet overlaten aan de Palestijnen en de Israëli’s. Zij hebben gefaald. De internationale gemeenschap moet ingrijpen. We hebben internationale resoluties, maar die worden niet ingevoerd of nageleefd. De Europese Unie kan bijvoorbeeld bemiddelen. Er is nog veel mogelijk.”

Ook als de Amerikaanse president Donald Trump nog olie op het vuur gooit?

“Iemand als Trump is een ramp voor het vredesproces. Hij bekijkt alles als een zakenman, net alsof hij cheques uitschrijft. De Golanhoogten voor jou, morgen geeft hij België misschien wel aan een ander land. Het is tijd om op te staan en onze stem te laten horen. Want wat Trump doet, heeft een impact op de hele wereld. We hebben geen tekort aan ellende in de wereld. Het is tijd om actie te ondernemen. Er zijn al sancties tegen Rusland en Iran. Waarom geen sancties nemen tegen Trump?”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden