Dinsdag 01/12/2020

Alain Gerlache

Het is niet ondenkbaar dat de spiraal van radicalisering in het zuiden alleen slachtoffers maakt

Beeld © Wouter Van Vooren

Alain Gerlache is mediawatcher bij RTBF en opiniemaker voor De Morgen. 

"Suïcidaal!" Dat is niet alleen de mening van Vlaams rechts, aangevoerd door de N-VA, over de stakingen en de sociale beweging die Wallonië en Brussel in rep en roer brengen. Burgers en commentatoren in het zuiden van het land zeggen net hetzelfde. Sommige vakbondsleiders doen het ook, maar dan stilletjes. En ze worden niet geïnspireerd door sympathie voor de Vlaams-nationalisten, zelfs als vicepremier Jan Jambon volgens de laatste peiling van Le Soir nu in Wallonië populairder is dan Waals minister-president Paul Magnette. Integendeel, ze vrezen net dat de acties, van het aanslepende conflict in de Franstalige gevangenissen tot de wilde stakingen van het spoor en de oproepen van de harde vleugel van de FGTB tot een staking tot de finish om de regering te doen vallen, de nationalisten in de kaart spelen.

Bart De Wever hoeft zijn uitspraak over de 'twee democratieën' niet te herhalen: ze wordt nu in het Franstalige politieke debat misschien nog vaker gebruikt dan in het Vlaamse. Een mooie mediatriomf voor de voorzitter van de N-VA. Straks ook een politieke triomf?

Alain Gerlache.Beeld kos

Een doormidden gesneden land

De laatste dagen zien we in de media en op de sociale netwerken keer op keer dezelfde kaart, die van het spoorverkeer. Groen in het noorden, rood in het zuiden, als weerspiegeling van een doormidden gesneden land. In werkelijkheid is ook Franstalig België diep verdeeld. Om de formule van Karl Marx te lenen: niet alleen het spook van het communisme waart door Wallonië, met de opkomst van de marxisten van de PTB. Ook de gauchistische vlucht naar voren die door rechts en in de eerste plaats door de MR wordt aangeklaagd zou de dreiging van het separatisme aanmoedigen.

Intussen is niemand volkomen consequent. De PTB stelt zich graag voor als de enige unitaire partij van België, maar drijft met haar agitatie in de meer extreme rangen van de FGTB de twee gemeenschappen alleen maar verder uiteen. De MR roept op tot gezond verstand om België, zijn economie, zijn sociale model en zijn eenheid te redden, maar werkt samen met een partij die het einde van het land wil, in een coalitie die breekt met de traditionele meerderheidsevenwichten van het land.

Met daarbovenop de permanente guerrilla tussen de federale en de Waalse regering ontstaat er een beeld van Wallonië dat sterk verschilt van zijn imago in het noorden van het land. Het omgekeerde is natuurlijk ook waar, want veel Franstaligen zijn ervan overtuigd dat bijna alle Vlamingen het land willen zien uiteenvallen.

Het is niet ondenkbaar dat de spiraal van radicalisering in het zuiden alleen slachtoffers zal maken. Premier Michel, wiens ongemakkelijke positie elke dag onzekerder wordt terwijl hij er net als zijn Franse socialistische collega, Manuel Valls, niet in slaagt de toenemende contestatie te bedwingen. Of Elio Di Rupo, wiens partij verlamd lijkt door het succes van de PTB in de peilingen en niet meer weet van welk hout pijlen maken. Terwijl minister-president Paul Magnette deze week, in een debat met onder meer PTB-kopstuk Raoul Hedebouw, nog pleitte voor een nieuw links front, verklaarde Di Rupo over de FGTB: "Ik ben het beu om als het fout gaat elke keer opnieuw 'socialistische vakbond, socialistische vakbond, socialistische vakbond' te moeten horen." Hij zei ook dat de aanvaller van de Brusselse politiecommissaris uit de rangen van de PTB komt, wat die partij ontkent. Ook extreemlinks zou pluimen kunnen laten, als de radicale strategie die het in Wallonië ontwikkelt geen enkel concreet resultaat oplevert. En de laatste potentiële slachtoffers: de vakbonden, die onder druk staan van een deel van hun basis en hun communautaire verdeeldheid niet langer kunnen verbergen.

De geschiedenis zal ons leren of de Belgische echtscheiding, die met de splitsing van de politieke partijen begon, met die van de vakbonden zal eindigen. Maar in elk geval blijft het grootste probleem van Wallonië zijn moeilijkheden om samen de krachten te bundelen voor de economische en sociale heropleving, veel meer dan de Vlaamse separatistische neigingen in Vlaanderen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234