Zaterdag 03/12/2022

Het inzicht van een blinde vrouw

'Things You Can Tell Just by Looking at Her' van scenarist-regisseur Rodrigo Garcia

Het gebeurt wel vaker dat een cameraman zin krijgt om zelf in de regiestoel te gaan zitten. Jan De Bont en Barry Sonnenfeld zijn slechts twee bekende voorbeelden. Maar het komt minder vaak voor dat zo'n director of photography een scenario schrijft dat hij nadien ook zelf regisseert. Nog zeldzamer wordt het als zo iemand voor zijn low budget-debuut meteen een indrukwekkende cast bij elkaar krijgt. In het geval van Things You Can Tell Just by Looking at Her was Glenn Close de eerste zogenaamde name actress die haar medewerking toezegde en meteen aanvaardde om dat voor het door de Screen Actors Guild vastgelegde minimumloon te doen. Na haar volgden Holly Hunter, Cameron Diaz, Calista 'Ally McBeal' Flockhart, Amy Brenneman, Kathy Baker en Valeria Golino.

De man die dat allemaal voor elkaar kreeg, is de in Mexico-stad geboren Rodrigo Garcia, die aan het American Film Institute ging studeren en daarna een carrière uitbouwde als cameraman. Dat hij zin kreeg om zelf ook eens een filmscenario te schrijven, is niet eens zo verwonderlijk als u weet dat Rodrigo de zoon is van Nobelprijswinnaar literatuur Gabriel García Márquez. In Things You Can Tell zit trouwens een knipoogje naar zijn vader, in de scène waarin de blinde Carol een brailleversie van Honderd jaar eenzaamheid zit te lezen.

In eerste instantie dacht scenarist Rodrigo Garcia aan een soort ensemblefilm, waarin enkele losjes met elkaar verweven liefdesverhalen van mannen en vrouwen zou worden verteld. Maar na verloop van tijd besloot hij zich toe te spitsen op de vrouwelijke personages. Dat hij daarin geslaagd is, blijkt uit de volgende anekdote: toen filmmaker Jon Avnet op weg was naar het Directors Lab, een workshop van het Sundance Film Institute, waar hij enkele debuterende regisseurs zou begeleiden, nam hij de verschillende scenario's door die aan bod zouden komen. Zijn exemplaar van het Things You Can Tell-scenario bleek geen titelblad te hebben, zodat Avnet niet wist wie de auteur was. Na lectuur was hij er stellig van overtuigd dat dit het werk moest zijn van een fantastische schrijfster. Niet dus!

Avnet was zo enthousiast dat hij Rodrigo Garcia zijn diensten als producer aanbood. Tegelijk verklaart de kwaliteit van Garcia's scenario ook dat zoveel bekende actrices bereid werden gevonden om voor een habbekrats met een 'debutant' in zee te gaan.

De episodische structuur van Things You Can Tell roept herinneringen op aan films zoals Short Cuts van Robert Altman en Magnolia van Paul Thomas Anderson. De titel Things You Can Tell Just by Looking at Her heeft trouwens een hoog Raymond Carver-gehalte, de auteur van de korte verhalen waarop Altman zich baseerde voor Short Cuts.

De film bestaat, behalve uit een proloog en epiloog, uit vijf aparte episodes of zogenaamde vignettes, waarin telkens een of meerdere vrouwen de hoofdrol spelen. Soms duiken die personages ook nog in een bijrol op in een ander fragment. In This Is Dr. Keener speelt Glenn Close de welgestelde arts uit de titel, die zich zichtbaar zorgen maakt over het feit dat haar nieuwe vlam haar telefoontjes niet retourneert. In een opwelling laat ze zich de toekomst voorspellen door een kaartenlegster (rol van Calista Flockhart), die met behulp van haar tarotkaarten zo'n pijnlijk accurate analyse maakt van Keeners emotionele situatie dat de dokter er bijna depri van wordt.

Calista Flockhart zal opnieuw opduiken in de episode Goodnight Lilly, Goodnight Christine, waarin zij haar terminaal zieke levensgezellin Lilly (rol van Valeria Golin) verzorgt. Tijdens een lange nacht vol pijn, woede en verdriet halen ze ook mooie herinneringen op aan hun eerste ontmoeting. Van haar kant speelt Holly Hunter in Fantasies about Rebecca de rol van een bankmanager die haar jarenlange geheime relatie met een getrouwde man (rol van Gregory Hines) opnieuw moet evalueren als blijkt dat ze ongewenst zwanger is. De fantasies uit de titel refereert aan haar nieuwsgierigheid naar de mogelijkheid dat haar mannelijke ondergeschikten in de bank soms seksuele dagdromen zouden hebben over haar. Ja dus!

In Someone for Rose moet een schrijfster van kinderboeken (rol van Kathy Baker) in het reine komen met de ontdekking dat haar tienerzoon al seksueel actief is. Op hetzelfde moment ontdekt Rose, die al een tijdje gescheiden is, dat ze zich misschien wel aangetrokken voelt door haar nieuwe buurman, de dwerg Albert (rol van Danny Woodburn). Ten slotte is er nog Love Waits for Kathy, waarin het titelpersonage haar eigen romantische leven zo'n beetje on hold heeft gezet om voor haar blinde zus Carol (rol van Cameron Diaz) te zorgen. Zelf heeft Carol een druk uitgaans- en seksleven, want "guys like to do the blind girl", zoals ze het zelf met een mengeling van ironie en zelfspot uitdrukt. Kathy is een politiespeurder die de zelfmoord onderzoekt van Carmen, een vrouw waarmee ze vroeger op school heeft gezeten. Het is de ontdekking van die zelfmoord die als proloog van de film fungeert. Het is uiteraard niet toevallig dat de mooie titelzin, met de just by looking at-nuance, uitgesproken wordt door de blinde Carol, die daarbij een behoorlijk logische redenering opbouwt over de mogelijke reden van die wanhoopsdaad.

Alle verhalen zijn gelokaliseerd in de buurt van Los Angeles, meer bepaald in de San Fernando Valley, met als opmerkelijke bijzonderheid dat geen van de personages ook maar iets te maken heeft met de film- of showbizz. Het zijn dus 'gewone' mensen met 'gewone' problemen, maar hun respectieve verlangens en verwachtingen, ontgoochelingen en verdriet worden zo genuanceerd en fijnzinnig getekend, zo delicaat en gevoelig vertolkt, zo stijlvol en rustig in beeld gebracht dat zowel hun eenzaamheid als hun zorgzaamheid (Christine voor haar doodzieke vriendin, Rose voor haar tienerzoon, Kathy voor haar blinde zus) als het ware tastbaar en zichtbaar wordt, net als het harde zonlicht van L.A.

Als Kathy haar zus op het einde feliciteert met haar theorie over de zelfmoord van Carmen, reageert de anders zo vrolijke Carol opvallend somber: "Alleen een idioot waagt het na te denken over het leven van een vrouw. We zullen nooit weten wat Carmen gedacht heeft en dat is maar goed ook. Er zijn nu eenmaal dingen die je met niemand moet delen." Toch is dat precies wat deze film doet, op een even boeiende als ontroerende manier.

TITEL: Things You Can Tell Just by Looking at Her. REGIE en SCENARIO: Rodrigo Garcia. FOTOGRAFIE: Emmanuel Lubezki. MUZIEK: Edward Shearmur. PRODUCTIE: Jon Avnet. VERTOLKING: Glenn Close, Holly Hunter, Calista Flockhart, Gregory Hines, Kathy Baker, Valeria Golino, Cameron Diaz, Amy Brenneman, Matt Craven, Elpidia Carrillo, Roma Maffia, Danny Woodburn, Penny Allen, e.a. VS, 2000, kleur, 105 min. Gedistribueerd door Les Films de L'Elysée. 'Things You Can Tell' draait vanaf volgende week in de Belgische bioscopen.

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234