Zondag 27/11/2022

Student

Het huishoudboekje van de familie Provost-Jacobs: "Geld groeit niet aan de bomen"

De familie Provost-Jacobs. Beeld Jonas Lampens.
De familie Provost-Jacobs.Beeld Jonas Lampens.

Een kotstudent kost ouders gemiddeld 12.450 euro per jaar, met een pendelstudent ben je 8.128 euro kwijt. Ook wij vonden dat duizelingwekkende bedragen. Hoe red je het dan met twee studenten, evenveel tieners en zonder ezeltje-strek-je in huis?

Sarah Saelens

Het gezin Provost-Jacobs leeft op strak budget. De centen worden eerlijk verdeeld, en toch heeft iedereen zo z'n eigen kijk op cash. Maak kennis met: de boekhoudster, de genieter, de spaarder, de bewuste consument, de shopper én... mister big spender.

Liesbet, de boekhoudster: houdt de centen met een arendsoog in de gaten
"Ik vind het eerlijk gezegd een hele opgave om rond te komen met ons budget. Nadat alle vaste kosten van onze rekening zijn gegaan, hebben we nog genoeg over om het einde van de maand te halen, maar dan mogen we niet te zot doen. Het is constant bedachtzaam keuzes maken, wikken en wegen. Sparen is er voorlopig niet bij. Voor ons is het dus niet de normaalste zaak van de wereld om elk weekend op restaurant te gaan en we kunnen niet elk jaar op reis. Kan er een reisje vanaf, dan gebeurt dat zo goedkoop mogelijk: met z'n allen gezellig in een jeugdherberg en elke dag netjes onze picknick mee. Dat kun je kneuterig vinden, maar het is dat of niet op reis gaan en dan is de keuze snel gemaakt, toch? Kiezen is niet altijd verliezen. (glimlacht)"

"Ons gezinsbudget hou ik nauwkeurig bij in een gedetailleerd Excel-bestand. Ik maak elk jaar een soort van begroting op en noteer daarna netjes alle exacte inkomsten en uitgaves. Dat klinkt misschien nogal fanatiek, maar voor mij is het de enige manier om onze rekeningen netjes in balans te houden. Dankzij die begroting kunnen we inspelen op dure maanden waarin veel grote kosten samenkomen en zo komen we nooit voor verrassingen te staan. Waar het geld vooral naartoe verdwijnt? We hebben ervoor gekozen om redelijk veel aan ons huis te spenderen en daar gaat nu maandelijks nog steeds een serieus bedrag naartoe. Onze gezinswagen kochten we dan wel tweedehands, maar blijft toch een enorme kostenpost."

"Ook onze twee tieners en twee studenten nemen natuurlijk een behoorlijke hap uit ons budget. Studeren is duur, dat zal niemand verbazen: het inschrijvingsgeld, cursussen, een laptop... Omdat we vlak bij Gent wonen, gaan onze kinderen niet op kot. Gelukkig, want zo'n kotstudent kost stukken van mensen. We betalen momenteel met veel plezier hun studiekosten, maar willen ze per se een eigen stekje, dan moeten ze dat zelf bekostigen."

"Afgestemd op hun leeftijd, krijgen alle kinderen ook een persoonlijk budget van ons. Dat zakgeld is niet alleen bedoeld voor leuke extraatjes, ze betalen er ook hun eigen kleding en gsm-rekening mee. Bij onze twee studenten wordt dit bedrag aangevuld met wat centen om in Gent iets te eten of te drinken. Zijn ze slim en nemen ze hun boterhammen van thuis mee, dan kunnen ze dat geld sparen voor een leuk extraatje. Willen ze toch meer uitgeven of een keertje met hun vrienden op reis? Dan moeten ze een weekend- of vakantiejob zoeken om dat te financieren. Ze mogen niet verwachten dat wij dan zomaar een skivakantie voor hen op tafel toveren."

"Bewust leren omgaan met geld, vind ik een deel van de opvoeding. Ik las in de krant dat vijftienjarigen gemiddeld twintig euro per week krijgen. Onze tieners moeten zeker met minder zakgeld rondkomen. Daar zijn natuurlijk wel eens discussies over thuis, maar al bij al trekken ze zich goed uit de slag met hun beperkte budget. Nelis, de jongste, moet nog leren om niet alles meteen op te souperen, maar Marie, de oudste, is dan weer superspaarzaam. Dat stelt me gerust. Ik ben trots op hoe ze 't aanpakken."

null Beeld Jonas Lampens
Beeld Jonas Lampens

Hendrik, de genieter: profiteert graag mee van het strakke budgetplan van zijn vrouw
"Soms vind ik dat Liesbet te veel met haar hoofd bij de begroting en onze rekeningen zit, maar stiekem... moet ik toegeven dat haar systeem werkt. Dankzij haar strakke budgetplan konden we deze zomer bijvoorbeeld nog eens met het hele gezin op reis naar Engeland. En binnenkort staat er zelfs een folieke in onze agenda: met z'n allen naar The Waterboys in Amsterdam. Je moest hun gezichten zien toen we dat vertelden! Hun monden vielen letterlijk open van verbazing. Tja, wij zien het nu als een prioriteit om dat nog eens met z'n allen te doen, want voor je 't weet zijn ze allemaal het huis uit en kunnen we zo'n dingen wel vergeten. Dat we ons nu zo'n uitstap kunnen veroorloven, hebben we te danken aan het straffe cijferwerk van Liesbet."

"Zelf ben ik nooit zo'n voorbeeldige budgetbeheerder geweest. Als student nam ik het niet echt nauw met centen en sparen en zo. Ik zat op kot en kreeg elke week duizend Belgische frank mee. Daarmee moest ik het doen. Donderdagavond op de lappen in de Overpoort? Dan leefden we een hele week zo zuinig mogelijk en aten alleen maar boterhammen met confituur. (lacht)"

"Vroeger keek ik minder naar geld en naar wat ik uitgaf. Ik deed maar wat. Als er rekeningen binnenkwamen, betaalde ik die, zonder er echt op te letten of er nog wel voldoende budget was. Ik gaf in het algemeen ook meer uit. Toen we een huis kochten en er kinderen kwamen, moesten zowel Liesbet als ik op verschillende vlakken wat inbinden. Terwijl ik vroeger een fanatieke concertganger was, hebben we daar nu het budget niet meer voor. Ja, dat is jammer, maar die opoffering verdwijnt in het niets als je het vergelijkt met de situatie van mensen die véél minder hebben dan wij. Die mensen zijn er ook en dat mogen we vooral niet vergeten."

null Beeld Jonas Lampens
Beeld Jonas Lampens

Marie, de spaarder: zet alles netjes opzij voor een eigen huis
"Gierig, ik? Echt niet! Ik ben gewoon zuinig. Omdat ik besef dat het leven duur is, spaar ik nu alvast voor later. Dat klinkt misschien straf uit de mond van een twintiger, maar ooit moet ik op mijn eigen benen staan en dan kan ik maar beter een spaarpotje hebben om goed te starten. Op mijn achttiende kreeg ik van mijn ouders een spaarrekening met een mooie som geld op en daar probeer ik nu alleen maar geld bij te zetten. Ik geef eigenlijk niets uit, tenzij het absoluut noodzakelijk is. Zelfs babysitgeld verdwijnt in mijn spaarpot."

"Sinds ik aan de hogeschool zit, krijg ik iets meer dan honderd euro per maand en daar kom ik vlot mee rond. Ja, daar moet ik ook m'n eigen kleren van betalen, maar ook op dat vlak ben ik spaarzaam: ik hoef geen merkkledij en shop vooral tijdens de solden. Natuurlijk krijgen anderen vaak meer zakgeld, maar ik heb nooit het gevoel dat ik echt iets te kort kom en ik ben zeker niet jaloers. Wil ik toch iets extra, dan werk ik daarvoor. Zo heb ik twee jaar geleden met het geld van mijn vakantiejob m'n kamer volledig opnieuw ingericht en een iPhone gekocht."

"Ik ga op stap wanneer ik wil, maar geef dan gewoon niet zoveel uit. Waar anderen soms vijftig euro per avond opdrinken, kom ik een heel weekend toe met twintig euro. De inkom, een paar drankjes en that's it. Mijn lief trakteert mij natuurlijk ook af en toe. (lacht) Naar de cinema ga ik alleen als ik gratis tickets heb. Ik zie het absoluut niet zitten om tien euro te betalen voor een film. Dat is er zwaar over!"

"Een studententip om goedkoper te leven? Niet elke middag een broodje kopen! Ik neem altijd mijn boterhammen mee van thuis en bespaar zo ongeveer vijf euro per dag. Klinkt als een stom bedrag, maar als je het op maandbasis bekijkt, maakt het een groot verschil."

null Beeld Jonas Lampens
Beeld Jonas Lampens

Anna, de bewuste consument: kocht met haar spaargeld een tweedehands auto
"Net zoals Marie kreeg ik op mijn achttiende toegang tot mijn spaarrekening. Met een deel van dat geld heb ik me nu een klein, tweedehands autootje gekocht. Klinkt decadent? Wees gerust, ik heb heel lang nagedacht over die aankoop en het leek me uiteindelijk een erg goede investering. Voorlopig betalen mijn ouders de verzekering en de benzine nog, maar zodra ik mijn rijbewijs in handen heb, zal ik alles zelf moeten ophoesten. Ik weet nog niet helemaal hoe ik dat ga aanpakken... waarschijnlijk met een weekendjob of zo."

"Ik sport supergraag en weet dus al mijn hele leven dat ik LO wil studeren. Dat je met dat diploma moeilijk aan een job geraakt, schrikt me niet af. Nee, ik vind het veel belangrijker om iets te studeren waar ik megagemotiveerd voor ben, dan dat ik later gegarandeerd een job vind en daarmee grof geld verdien. Geld zal sowieso nooit een belangrijke rol spelen in mijn leven."

"Dat ik niet op kot kan, vind ik op zich niet zo erg. Ik begrijp wel dat zoiets stukken van mensen kost. Voor de extra vrijheid moet ik het trouwens niet doen, ik heb toffe ouders die me graag mijn goesting laten doen, zeker nu ik achttien ben. Bovendien gaan veel van m'n vrienden wel op kot, als het echt nodig is, kan ik daar af en toe rondhangen. (lacht)"

"Hoe ik probeer te besparen? Meestal drinken we voor we uitgaan al iets bij iemand thuis, dat is veel goedkoper dan een hele avond drank kopen op café."

null Beeld Jonas Lampens
Beeld Jonas Lampens

Flore, de shopper: spaart om af en toe serieus te gaan winkelen
"Sparen? Hmm... moeilijk. Als ik ga babysitten geef ik dat geld meestal meteen uit aan een middagje cinema of winkelen. Soms lukt het me wel. Dan spaar ik alles op om eens deftig te gaan shoppen met mijn zussen. Mama klaagt wel eens dat we te goedkope schoenen kopen, maar ik vind het leuker om met schoenen én een truitje thuis te komen dan alleen met deftige schoenen."

"Eigenlijk zou ik nu al graag een weekendjob doen om me iets meer te kunnen veroorloven. Tijdens de vakantie heb ik even op het speelplein gewerkt, maar daar verdien je niet zo veel. Later wil ik graag psychologie studeren. Hopelijk vind ik op die manier een job die ik graag doe én die goed verdient."

null Beeld Jonas Lampens
Beeld Jonas Lampens

Nelis, de big spender: verschiet zijn geld graag op de kermis
"Mama vind dat ik nog een beetje moet leren sparen, maar ik snap niet goed hoe. Ik ben nog te jong voor een job en het geld dat ik krijg voor feestdagen of mijn verjaardag geef ik meestal meteen uit aan computerspelletjes of speelgoed. Ook als ik cash geld heb, wil ik er iets mee kopen. Véél te verleidelijk! Een broodj­e na school of wat snoepen en 't is al op. Daarom wordt mijn zakgeld elke maand netjes op mijn rekening gestort. Mijn bankkaart mag ik niet zelf bijhouden, maar krijg ik mee als dat nodig is."

"Ik begin het te leren, hoor. Vorig jaar heb ik bijna al mijn Nieuwjaarsgeld opgemaakt op de kermis. Verschoten aan het schietkraam! Dit jaar niet. Ik had vijftien euro mee en zondagavond zat er nog vijf euro in mijn portefeuille."

null Beeld Jonas Lampens
Beeld Jonas Lampens

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234