Maandag 09/12/2019
Beeld Geerst Joostens

column

Het helse ritme van een full house vormde mijn karakter méér dan een jaartje legerdienst bij de marine

Dominique Persoone, de Indiana Jones der chocolatiers, runt The Chocolate Line in Brugge en Antwerpen en een cacaoplantage in Mexico.

Ik weet niet of het nostalgie was of iets in die aard, maar ik moest toch in Nieuwpoort zijn dus nam ik op de E40 de afslag Middelkerke. Ik wilde nog eens het oude casino zien, waar ik mijn eerste stappen in de keukenbrigade van het sterrenrestaurant Le Bouquet heb gezet. Ik had immers gehoord dat het casino, een gigantische Normandische villa uit de jaren 50, afgebroken zou worden. 

Maar ik was te laat om het nog in zijn oude glorie te bewonderen. Er stond alleen nog een luguber geraamte van betonnen balken dat als een ontvleesde ribbenkast scherp contrasteerde met de wolkenloze hemel en de vlakke, grijze zeespiegel. Een reusachtige gele kraan van afbraakfirma Verhelst, met in de cabine de dubbelganger van Fred Flintstone, deed me aan een stalen dinosaurus denken en beet grote happen uit het kadaver van wat ooit het mooiste casinootje van West-Europa werd genoemd.

Tussen een schare gepensioneerde kijklustigen achter het hek met opschrift ‘Verboden de werf te betreden’ stond een kale man foto’s te nemen. Ik meende in hem een oud-croupier te herkennen. Het ligt niet in mijn karakter om sentimenteel te doen, maar ik kan niet ontkennen dat het ganse gebeuren bij mij een zekere tristesse losmaakte.

In en rond het casino heb ik een stuk van mijn jeugd gesleten. De weekends bij mijn pa die er casinodirecteur was en waar ik alle vrijheid genoot. De hectische zaterdagen toen in de twee restaurants en de banketzaal op hetzelfde moment méér dan 500 klanten bediend werden. Mijn eerste lief, een jobstudente met wie ik veel te jong toch de discotheek binnenglipte om indruk te maken. Het inferno van een keuken waar de chef de plak zwaaide over minstens twaalf koksmaatjes. De stress en de teamspirit, doorgaan tot het laatste perfecte bord. Je poten verbranden en zweten achter de reusachtige Molteni-fornuizen. “Oui chef! En mains! Chaud derrière!”: het weerklinkt nog altijd in mijn oren. En dan het uiteindelijke après-skimoment na een zware dag met een glas champagne, want dat mocht van de baas.

De uitdaging van het koken op hoog niveau op het helse ritme van een full house vormde mijn karakter méér dan een jaartje legerdienst bij de marine. Het maakt een soort adrenaline los die je immuun maakt voor paniek, waarbij je in elke situatie je emoties de baas bent.

Het was met een dubbel gevoel dat ik weer in mijn auto stapte. Na de afbraak zullen mijn casinoherinneringen niets tastbaars meer hebben, en de tijd zal ze wellicht nog meer kleuren. Maar terwijl ik de E40 opnieuw opreed, moest ik aan de foto’s van het nieuwe casino denken die ik onlangs van internet heb geplukt. Mooi, futuristisch en ambitieus. Ik werd er een beetje vrolijker van. Morgen is altijd belangrijker dan gisteren en ‘faites vos jeux’ is altijd beter dan ‘rien ne va plus’.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234