Woensdag 28/10/2020

Standpunt

Het grenzeloze wantrouwen van de regering in de medemens: vrolijk over de toekomst word je er niet van

Yves Desmet.Beeld Wouter Van Vooren

Een nieuwe week, een nieuwe rel. Werkelijk geen zeven dagen kunnen voorbijgaan of N-VA en CD&V, in een niet eens zo ver verleden nog kartelpartners, vliegen elkaar in de haren. Ook al proberen ze echt hun best te doen om de ruzies niet uit te smeren.

Dankzij de blog van moderator Tim Pauwels weten we bijvoorbeeld dat ze feestelijk bedankten om een debat te gaan voeren in De zevende dag over de ongelijke behandeling tussen inkomens uit arbeid, en die uit verhuur. De ene worden gekort met een indexsprong, de andere niet. En stel je voor dat het debat zou uitgewaaierd zijn naar de nog ongelijkere behandeling tussen inkomsten uit arbeid en die uit vermogen. Of, helemaal te gek: over de schandelijke manier waarop een kaste van superrijke onaantastbaren probleemloos belastingen als een probleem van de andere 99 procent van de bevolking kan beschouwen.

Nee, dan steek je beter je energie in het aanpakken van de echte wantoestanden: de regelrechte schande bijvoorbeeld dat werkloze ouders die hun ziek kind verzorgen, of hun terminale moeder, daar verdorie liefst 260 euro per maand voor opstreken. Om nog maar te zwijgen dat ze in die periode geen enkele moeite deden om opnieuw hardwerkende Vlaming te worden. Dat was pas een fraude die het bevechten waard was.

Tot een paar middenveldorganisaties, die zich uit een niet zo ver verleden herinnerden dat CD&V ooit als gezinspartij door het leven ging, vroegen of hun christendemocratische partijgenoten nu helemaal op hun hoofd gevallen waren.

Waarop N-VA en CD&V, in plaats van zich beschaamd door het stof te wentelen, zich prompt haasten om de verantwoordelijkheid in een zielig spelletje zwartepieten naar elkaar door te schuiven. Die mensen praten blijkbaar niet meer met elkaar: ze sturen nog persberichten rond, geluidsquotes op de radio's, en giftige twitterberichten. Tot zover het positieve ploeggevoel binnen Michel I.

Het probleem van deze regering is dat zowel de grove maatregel tegen de werkloze mantelzorgers als de politieke reactie erop getuigen van eenzelfde dominante basisemotie: grenzeloos wantrouwen in de andere. Er heerst in deze ploeg een grondig wantrouwen tegen de medemens, zeker wanneer die een beroep durft te doen op publieke middelen. Dan kan het welhaast niet anders of het moet een profiteur of een karottentrekker zijn. Eenzelfde diepgeworteld wantrouwen geldt voor de coalitiepartner, die geen partij meer is waar je samen een beleid mee uitvoert, maar een vijand die moet bekampt en in een slecht daglicht gesteld worden.

Het is niet eens onmogelijk dat een groot deel van de bevolking dit negatief en wantrouwend mensbeeld deelt, en daarom deze coalitie aan de macht geholpen heeft. Die doet er trouwens veel aan om dat negatief en angstig klimaat verder te versterken. Maar optimistisch over de toekomst word je er niet echt van.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234