Donderdag 21/01/2021

Het geknakte riet en andere stommiteiten

Met Agalev vandaag en Spirit gisteravond is de tijd van de politieke nieuwjaarsrecepties definitief gestart. Een seizoen waar de immer naar nieuws dorstende journalisten graag naar mogen uitkijken. Daarom, en geheel belangeloos, enkele tips voor een geslaagde receptie.

Brussel

Eigen berichtgeving

Bart Eeckhout

Het hoogtepunt van de receptie heet de toespraak van de voorzitter te zijn. Als Karel De Gucht zich naar het spreekgestoelte begeeft, haasten alle VLD-coryfeeën zich naar voren, waar ervaringsdeskundigen Willy De Clercq, Jeannine Leduc en Louis Bril allang hun plaats hebben ingenomen. De hoofdprijs, vijftien seconden cameralicht, gaat naar degene die zich op de eerste rij tussen premier Guy Verhofstadt en minister-president Patrick Dewael kan wurmen. Onze gok: Herman Decroo.

Toch zouden de partijvoorzitters er beter aan doen hun diepste ambities een beetje te temperen. Tot het einde van zijn dagen zal voormalig CVP-voorzitter Marc Van Peel herinnerd worden aan zijn omineuze oneliner uit januari 1999: 'Het geknakte riet zult gij niet breken.' Een bijbelse verwijzing naar concurrent VLD die toen uitgeteld en kansloos in de touwen lag. Een half jaar later verloor de CVP bij de verkiezingen 5 procent en vormde Guy Verhofstadt zijn eerste regering. Marc Van Peel is tegenwoordig schepen van Personeelszaken in Antwerpen.

Er was een tijd dat de CVP, welhaast per definitie, in de regering zat. Het was de tijd dat de CVP zonder veel problemen de majestueuze Concert Noble, van de bevriende Boerenbond, liet vollopen voor haar jaarlijkse nieuwjaarsfeest. In 2000, na een halfjaar oppositie, diende de zaal met schuifdeuren gehalveerd te worden. Vorig jaar week de nouveau CD&V veiligheidshalve uit naar de bescheidener Sint-Gorikshallen aan de Brusselse Beurs. De nagalm tijdens de toespraak van Stefaan De Clerck verried dat er ook toen nog heel wat lege plekken in de zaal bleven. Dit jaar houdt CD&V het lekker gezellig en klein in een zaaltje op het eigen partijhoofdkwartier. Een kleine zaal heeft tenminste het voordeel van de illusie dat er veel volk is.

De omgekeerde ontwikkeling doet zich voor bij de VLD. In oppositietijden kregen de Vlaamse liberalen met moeite de patio in de Melsensstraat gevuld. Na een half jaar regeren bleek de afgehuurde lounge in het Vandenstock-stadion in Anderlecht al veel te klein. Historische woorden van toen nog vers premier Verhofstadt bij zijn binnenkomst: 'Tiens, zitten wij in de regering misschien?' In 2001 deed de VLD de reusachtige zaal van een Spaans restaurant uitpuilen, dit jaar gaat de partij voor het nog reusachtigere Thurn & Taxis. Als de VLD de verkiezingen wint, wordt het in 2003 naar verluidt Vorst Nationaal.

Agalev heeft er een handje van weg om uit te nodigen op zaterdag. Dat hoort zo, want de groene achterban bestaat nog grotendeels uit 'vrijwilligers' die zich alleen op zaterdag kunnen vrijmaken. Voor journalisten, die op zaterdag van Delhaize naar Colruyt hollen, is een zaterdagmiddag helaas minder geschikt. Agalev houdt wel een leuke teaser achter de hand. Wie komt, krijgt nieuws: de senaatslijst voor 18 mei 2003.

Een fouter tijdstip kiezen dan Spirit gekozen heeft, is ondenkbaar: gisteravond, zes uur. Als er één moment is waarop journalisten met hun deadline worstelen, is het wel vrijdagavond zes uur. Premier Verhofstadt weet dat perfect en dus plaatste hij het moeilijke Irak-debat, inderdaad, gisteravond om zes uur. Spirit zou intussen ook beter moeten weten. Ook vorig jaar hield de nog jonge partij haar receptie op een vrijdagavond. Rond halfzeven informeerde een lichtjes paniekende woordvoerder bij alle uitgenodigde journalisten waar ze bleven. Een voor een antwoordden ze dat ze aan de Wetstraat 16 op wacht stonden, waar een mokkende Verhofstadt in staking was gegaan tot hij excuses kreeg van de partijleider van Ecolo, die hem beledigd had. De Spirit-woordvoerder zit ondertussen bij de VLD.

In de Wetstraat kijkt iedereen uit naar de jaarlijkse nieuwjaarsrecepties. Dat wil zeggen iedereen behalve, tot voor een paar jaar, de kopstukken van de SP.A. De Vlaamse socialisten maakten er een traditie van om hun coryfeeën, bij wijze van volksverbondenheid, achter de tapkraan te plaatsen. De kloof tussen burger en politicus kreeg meteen de tastbare vorm van een toog. Wij hebben Frank Vandenbroucke zien ontdekken dat bier ook echt uit een tapkraan komt en wij hebben Robert Voorhamme bij het verwisselen van een vat zijn kraaknette hemd zien onderspuiten. Socialistische vetes voor het leven zijn geboren achter de tapkraan van de SP-nieuwjaarsreceptie. De enige die het er goed vanaf bracht, was uiteraard oud-cafébaas Steve Stevaert.

Nieuwjaarsrecepties zijn er om top en basis van de partij in een gezellige omgeving met elkaar in contact te brengen. Nieuwjaarsrecepties zijn er ook om de gunst van journalisten te winnen. Perslui zijn gemakkelijk herkenbaar: ze staan gegroepeerd aan de toog en willen van geen wijken weten. Ze zeuren over de smaak van de pils, de werkdruk en de mediaconcentratie en menen ernstig dat het vroeger beter was. Wees genadig en trakteer hen een biertje. Of zorg tenminste dat er voldoende drank in huis is, zodat niet iedereen na een uurtje weer op straat staat. Dat overkwam de VLD in 2001. Sindsdien is de kritiek op de voordien als verfrissend ervaren opendebatcultuur van Verhofstadt niet meer van de lucht geweest.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234