Dinsdag 19/01/2021

Het geheel is meer dan de som der delen

1. Zijn knappe uiterlijk

Over George Clooneys uiterlijk hoor je vooral superlatieven. Eye candy, zegt men in het Engels. Zijn gelaatstrekken zouden beantwoorden aan de gulden snede, de ideale verhouding waar esthetische schoonheid aan zou beantwoorden. Een streling voor het oog dus, en het oor. Zijn warme, diepe stem draagt alleen maar bij tot de lustfantasiëen.

Onderzoek aan de Universiteit van New Mexico geeft aan dat ovulerende vrouwen zich meer aangetrokken voelen door mannelijke gezichten: een stevige kaaklijn, een geprononceerde kin, zware wenkbrauwen. Dit concludeerde men uit het feit dat vruchtbare vrouwen met een minder typisch mannelijke echtgenoot vaker bleken ‘rond te kijken’ dan hun collega’s die wel een mannelijke man hadden. Een en ander past in het kraam van Darwins evolutietheorie, die stelt dat vrouwen op zoek gaan naar sterk DNA voor hun nageslacht. Volgens deze theorie zouden vrouwen dus oppervlakkiger zijn als ze ovuleren. Aangezien er dagelijks massa’s vrouwen ovuleren, heeft iemand als George Clooney altijd ‘touche’. En nu de korrel zout: psychologen van Harvard University ontdekten dat ook homoseksuele mannen zich vooral aangetrokken voelen tot mannelijke gezichten. Dat zet de evolutietheorie op de helling, maar eigenlijk is dat niet eens van belang. Want eens die eisprongdagen voorbij zijn, letten vrouwen opnieuw op factoren als intelligentie en goede karaktereigenschappen. Clooney heeft namelijk niet alleen een toffe mannelijke kop, hij blijkt ook begiftigd met een aantal innerlijke kwaliteiten die vrouwen aantrekkelijk vinden.

2. Zijn gevoel voor humor

Met slogans als ‘No Martini, no Party’ en ‘Nespresso, what else?’ richten beide merken hun pijlen op de vrouwelijke consument. Het is geen toeval dat George Clooney in die commercials de draak steekt met zijn eigen sterrenstatus (‘George Who?’). Intelligente humor en zelfrelativering blijken hoog te scoren op de schaal der aantrekkelijkheid. Dat geldt overigens niet alleen voor mannen, maar ook voor vrouwen.

Uit een gezamenlijke studie van de University of California en Ulster in 2009 bleek dat zowel mannen als vrouwen een gezond gevoel voor humor ten zeerste appreciëren in potentiële partners, en die eigenschap zelfs hoger inschatten dan fysieke aantrekkelijkheid. Hoe dat komt? Voorgaande onderzoeken wezen uit dat iemand met een goed gevoel voor humor minder neurotisch is en gemakkelijker is in de omgang. Wie de kunst verstaat om iemand aan het lachen te brengen, heeft sociaal gezien een streepje voor omdat mensen zich sneller op hun gemak voelen. Bovendien weten we dat lachen endorfines vrijmaakt in de hersenen, een stof die ons geluksgevoel verhoogt. Wie eenzelfde gevoel voor humor deelt met zijn of haar partner, lacht dus vaak en voelt zich goed.

3. Zijn sociaal engagement

Naast hartenbreker en filmster treedt Clooney ook regelmatig in het voetlicht als vredesambassadeur voor de Verenigde Naties. Begin oktober bezocht hij nog Zuid-Soedan, een gebied dat volgens de VN een kruidvat is die elk moment opnieuw kan ontploffen. Zijn boodschap: Help Soedan. Hij was overigens ook een van de drijvende krachten achter ‘Hope for Haïti’, een benefietactie om fondsen te zamelen om het door aardbevingen geteisterde Haïti te steunen.

Komt het als een verrassing dat altruïsme een aantrekkelijke eigenschap is bij mannen? Twee Britse universiteiten, die van Nottingham en King’s College in Londen, publiceerden onlangs mogelijke bewijzen die aantonen dat altruïstisch gedrag doorheen de geschiedenis mee is geëvolueerd omdat het deel uitmaakt van de seksuele selectie. Mensen die zich inzetten voor het welzijn van anderen, worden als betrouwbaarder ingeschat en dus gekozen, zeker door wie zelf altruïstisch is, en belang hecht aan de duurzaamheid van relaties.

4. Zijn ouderwetse cool

Ondanks zijn sterrenstatus is Clooney niet het soort acteur die zijn pivéleven te grabbel gooit. Hij is de levende definitie van ‘cool’: onverstoorbaar, mannelijk en wereldwijs. Het is een old school-kwaliteit, wat van Clooney een retro-icoon maakt, die doet denken aan die oude zwijgzame acteurs met straffe kaaklijn en een paar droge oneliners. Hij heeft hetzelfde sexappeal als Clark Gable, Cary Grant, Humphrey Bogart, Steve McQueen, Sean Connery en Charles Bronson. En hij is zowat de enige man in Hollywood met die kwaliteiten, al lijkt het erop dat acteur Jon Hamm (Don Draper uit Mad Men) wel eens zijn opvolger zou kunnen worden.

Nostalgie werd tot begin 20ste eeuw gezien als een ziekte en een psychiatrische aandoening. Maar twee jaar geleden onderzochten psychologen van de University of Southampton de potentieel positieve en therapeutische aspecten van nostalgie. Het gevoel zou van alle culturen en leeftijden zijn, en bovendien haalt het herinneringen naar boven aan mensen, maar ook zaken en gebeurtenissen die we belangrijk vinden. Proefpersonen die nostalgische prikkels kregen, voelden zich optimistisch. Nostalgie, zo stellen de onderzoekers, biedt ons een positief beeld van het verleden, wat zou bijdragen aan een gevoel van continuïteit en zingeving. Ze zien het gevoel als een fundament van wat een mens sterk maakt. Door herinneringen aan goede zaken uit het verleden zien we de toekomst optimistischer tegemoet. Vrij vertaald: stiekem hopen we op een degelijke mooie man die eerder exclusief is als het erop aankomt zijn emotioneel leven te delen. Wat ons meteen bij het laatste en belangrijkste argument brengt over het fenomeen George Clooney:

5. Zijn onbereikbaarheid

Op de site www.urbandictionary.com vind je termen als het Clooneysyndroom, het Clooneyeffect en zelfs de Clooneylesbienne. De eerste twee betekenen zoveel als de pech die een man kan hebben als hij zo knap is dat vrouwen denken dat hij een hartenbreker is. Een Clooneylesbienne is dan weer een vrouw die zegt dat, als George Clooney niet zou bestaan, ze allicht voor vrouwen zou kiezen. Het illustreert alvast de afstand tussen ons en het lustobject in kwestie. Maar niemand vindt dat een probleem. Het houdt geen vrouw tegen om een crush te hebben op ’s werelds mooiste man, en daarover te gibberen met vriendinnen.

Het fenomeen ‘crush’ of oppervlakkige verliefdheid is iets dat we overhouden uit onze tienertijd. Over het algemeen is het een onschuldig gevoel, al kan het wel eens foutlopen. In 2001 onderzochten de sociologen van de Cornwell University en de University of North Carolina het begrip ‘tienerverliefdheid’. Blijkt dat een normale ‘crush’ vooral een vrolijke energie geeft, maar dat het in het slechtste geval kan uitlopen op een waanidee en erotomanie. De erotomaan creëert voor zichzelf een perfecte wereld waarin het vaak prominente object van verlangen bereikbaar is.

Maar de meeste mensen zien een crush gelukkig als iets onschuldigs, een mini-affaire die het leven een beetje spannender en kleurrijker maakt. Voeding voor de fantasie als we op een verloren moment het ‘wat als’-spelletje spelen. “Wat als ik George Clooney zou tegenkomen op café? Wat zou ik dan zeggen?”

I want my Nespresso, allicht.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234