Woensdag 17/07/2019

Justitie

Het fenomeen Vermassen blijft verrassen

Jef Vermassen in de rechtbank als advocaat van Mehrnaz D. De chirurge doodde in 2017 haar dochter, die suïcidaal was. Beeld BELGA

Juridisch-technisch was het geen vrijspraak. Toch voegt de epiloog van het proces tegen de Leuvense Mehrnaz D. zich toe aan het palmares van Jef Vermassen. Niet langer de man van 16, maar van 17 vrijspraken.

Het nieuws over kardinaal Danneels was 24 uur oud toen vorige week tijdens de middagpauze in het café zijn oog viel op een krant van die dag: “Kardinaal Danneels? Overleden? Tja, als ik assisen doe, heb ik maar één focus.”

In datzelfde café werd hij daags na zijn pleidooi om neurochirurge Mehrnaz D. (51) vrij te spreken op grond van artikel 71 (‘onweerstaanbare dwang’) geconfronteerd met een breed geschouderd heerschap dat helemaal naar Leuven was gekomen om eens persoonlijk te komen zeggen wat hij daarover dacht. De politie moest tussenbeide komen.

“Laat ze gaan”

“Het deed haar pijn, schuldig te worden bevonden en die stempel van moordenares te krijgen”, reageerde Vermassen donderdagavond, net na de uitspraak. “Maar ergens is dit beter. Nu was het niet dienen advocaat met zijn truken. Het waren twaalf burgers die hebben geoordeeld dat deze vrouw niet thuishoort in de gevangenis, en een tweede kans verdient.”

Mehrnaz D. (51) doodde op 26 juli 2017 haar 14-jarige dochter Eline. Het van haar zevende tot haar negende voor kanker behandelde meisje was al een poosje suïcidaal. Toen D. op de eerste dag werd gevraagd wat ze van het proces verwachtte, zei ze: “Ik wil dat de mensen weten hoeveel ik van mijn dochter heb gehouden. Wat voor mij niet belangrijk is, is: zoveel of zoveel jaar.”

Jef Vermassen, een week en een dag later, in zijn slotpleidooi: “Een vijf op dat blad zetten is zo gebeurd. Daar een eentje voor zetten kost u een seconde. Voor haar is dat tien jaar. Ik vraag u: laat ze gaan. Geef haar een voorwaardelijke straf van vijf jaar. Leg haar voorwaarden op, hang een zwaard boven haar, ook al heeft ze dat niet nodig.”

Een gerechtstekening van Vermassen die overlegt met Mehrnaz D., de cliënte die hij afgelopen week naar de vrijspraak loodste. Beeld BELGA

Oogcontact

Net voor het einde van het proces vroeg Vermassen een dame in het publiek even recht te staan. De vrouw had Mehrnaz D. mantelzorg aangeboden. Ze had een dak en een bed klaarstaan voor de even daarvoor schuldig aan moord bevonden moeder. Ze ging helpen te zorgen voor therapie. De juryleden hadden oogcontact met de implicaties van hun beslissing.

Het wérd vijf jaar voorwaardelijk. Gisterochtend verliet D. na een verblijf van twintig maanden de gevangenis van Hasselt.

Jef Vermassen was donderdag om 5 uur opgestaan, naar eigen zeggen om een pleidooi over de strafmaat voor te bereiden. Een pleidooi dat hij niet had moeten geven als de jury hem was gevolgd met zijn artikel 71-betoog. In de rechtszaal zag je een 71-jarige man vol passie. Op sociale media heette het: “Als ge Vermassen kunt betalen komt ge met alles weg.”

Jef Vermassen werd ooit aan zijn rug geopereerd door D. Zegt dat hij zonder haar niet meer zou kunnen lopen. Suggereert dat hij het pro Deo deed.

Ook al mag D. dan een topcarrière hebben gekend als neurochirurge: een erg vermogende cliënt lijkt ze niet te kunnen zijn. De familie langs Elines vaderskant liet via de beslagrechter beslag leggen op ongeveer alles wat er te rapen viel. Doordat ze een moord in haar strafregister heeft staan, hangt het van de Orde van Geneesheren af of ze ooit nog kan werken als arts.

Omgekeerd precedent

Als iemand gronden heeft voor een chagrijnige commentaar, dan is het eerder Isabelle Debackere. Daags nadat de Roeselaarse wegens personeelstekort werd ontslagen uit de psychiatrie, doodde ze onder invloed van antidepressiva in 2013 haar vierjarige zoontje. Tijdens haar proces voor het assisenhof in Brugge verdedigde Vermassen eind 2014 de burgerlijke partij. Ook Debackere kreeg net als D. doorheen huilbuien niet veel meer gezegd dan hoe hard ze haar zoontje miste.

Tijdens de pleidooien hoorde ze zich door Vermassen afgeschilderd worden als moordlustige heks. Ze keilde een glas water over zijn hoofd. Vermassen richtte zich tot de jury: “Nu ziet ge haar ware aard!”

Isabelle Debackere kreeg dertig jaar cel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden