Zaterdag 30/05/2020

Het failliet van de taal in pedante citaten

Teksten van Robert Frost en Joseph Brodsky. Dans door Charlotte Vanden Eynde. En trompetmuziek van Luc van Lieshout. Met Het verdriet en de rede scheppen de Roovers hoge verwachtingen, maar die lossen ze niet in.

In hun nieuwste voorstelling zoomt het Antwerpse collectief in op de verwoestende relatiecrisis die volgt op het overlijden van een kind. Uitgangspunt is het gedicht Home Burial van Robert Frost, waarin een man en vrouw het verdriet om het verlies van hun eerstgeborene trachten te verwerken. Zij trekt zich terug in het isolement. Hij wil vooral verder leven. Het is vruchteloos zoeken naar een gedeelde taal om hun gemis te verzachten. In zijn essay Het verdriet en de rede onderwerpt Nobelprijswinnaar Joseph Brodsky het gedicht aan een poëtische analyse. Zin per zin doorgrondt hij de verscheurdheid van het koppel, met ontregelende conclusies tot gevolg.

Sofie Sente en Luc Nuyens brengen de teksten in hun oorspronkelijke vorm op scène. De verwachte ode aan de literaire meesters draait evenwel anders uit. Flarden uit Brodsky's ingenieuze (psycho)analyse worden pedant geciteerd alsof het ter plekke bedachte weetjes zijn, en passages uit Home Burialworden opzichtig herhaald. Is dit een initiatie in close reading? Frost diagnosticeert het failliet van de taal, maar de eenzijdige spelcode maakt noch de kermende leegte onder diens woordenstroom, noch Brodsky's sprankelende taalvibraties voelbaar. Het gedramatiseerde spel holt de poëzie jammerlijk uit. De theatraliteit die de Roovers in dit materiaal injecteren of uitvergroot blootleggen - op zich geen oninteressante insteek - zorgt voor een weinig inspirerende dialoog die de paradox tussen de rijkdom en onmacht van de taal niet scherp weet te stellen.

Het verdriet en de rede wil graag een partituur zijn. Een partituur van verschillende stemmen (man en vrouw), genres (theater, poëzie, literatuur), expressies (denken en voelen) en media (tekst, muziek, dans). Helaas vormen die hier geen compositie. De verschillende registers zijn te zeer van elkaar onthecht, dan wel te zichtbaar over elkaar heen gedrapeerd om tot een echte interactie te leiden. Hoewel het sfeervolle lichtontwerp en de scenografie het beste doen vermoeden, blijft de organische choreografie van Charlotte Vanden Eynde te onbeduidend om de tekst volwaardig lichamelijk te resoneren. Alle verdienste wel voor de nazinderende trompetpartijen van Luc Van Lieshout die het geheel toch enigszins samenhouden.

Vorige week ging in het Kaaitheater Schiller/Tasten in première, een productie van de Roovers en Jan Decorte. Heeft Het verdriet en de rede daardoor aan diepgaande investering moeten inboeten? Alle bouwstenen zijn er, maar het lijkt wel alsof het materiaal niet genoeg (collectief) heeft kunnen rijpen.

Het verdriet en de rede gaat op tournee: www.deroovers.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234