Maandag 25/05/2020

Het fabuleuze jaar van Amélie

Als Amélie Mauresmo dit jaar niet op de nummereenplek eindigt, is dat bedrieglijk. Als enige speelster won Mauresmo dit seizoen twee grandslamtitels en daarom is ze de beste. 2006 is haar coming-out als groot tenniskampioene.

Door Bart Fieremans

Brussel l Mauresmo geniet van de afgewongen erkenning. Of is er ook wat revanche mee gemoeid? Mauresmo moest niet alleen haar broze mentale attitude overwinnen maar zag zich in haar carrière soms ook botweg geconfronteerd met vooroordelen over haar lesbische geaardheid.

De Masters, het officieuze WK als afsluiter van het tennisseizoen, is ook een gelegenheid om een balans op te maken. Vanaf dinsdag kunnen de acht beste speelsters van 2006 zich nog eens meten, hier en daar kan nog een verschuiving in de hiërarchie plaatsvinden. Het staat als extra toetje op het spel in Madrid. Justine Henin heeft de beste kaarten om het jaar als nummer één af te sluiten, maar ook Maria Sjarapova en Amélie Mauresmo maken nog een kans.

Die eerste plaats op het einde van het jaar staat mooi op een cv maar als graadmeter van kwaliteit blijven grandslamtitels het hoogste goed. Of om het met de woorden van Sjarapova van vorige maand in Linz te zeggen: "Eerlijk, ik kan me zelfs niet herinneren wie vorig jaar als nummer één geëindigd is. Ik onthoud de grandslamwinnaressen en de nummer ééns, maar niet wie het jaar finisht als nummer één." Ook volgens die redenering is Mauresmo de beste van 2006: eindelijk pakte de Française haar eerste grandslamtitel in de Australian Open en een nog mooiere bevestiging volgde op Wimbledon. Henin (in Roland Garros) en Maria Sjarapova (in de US Open) verdeelden de rest van de buit.

Zo viel voor Mauresmo in 2006 plots alles in de juiste plooi met haar Masterszege vorig jaar in Los Angeles als voorbode. Daar maakte ze komaf met een hardnekkig vooroordeel: dat ze mentaal te zwak was voor de big ones. Hoe langer die grote titel uitbleef, hoe zwaarder het brandmerk woog. Zeker in haar thuisgrandslam, Roland Garros, was de druk afgrijselijk zwaar, met soms spectaculaire inzinkingen. Een choker heet dat in tennisjargon. Mauresmo riskeerde, net als Clijsters vóór haar US Opentitel in 2005, de stempel als beste speelster zonder grandslamtitel.

Maar niet toevallig volgde kort na de Masterszege de eerste grandslamtitel in de Australian Open voor Mauresmo. Al miste die wat grandeur omdat Henin in de finale ziek opgaf. Het zou een serieuze wig drijven in de verstandhouding tussen beide speelsters. Zoveel beter voelde het aan in Wimbledon, toen Mauresmo zelf de matchbal kon slaan in de finale tegen Henin.

Dit jaar heeft Mauresmo vaak gesproken over haar bevrijding als tennisster. Zoals in Antwerpen, waar ze de tweede keer op rij de Diamond Games won: "Toen ik met tennissen begon, had ik drie dromen. Met Frankrijk de Fed Cup winnen, nummer één van de wereld worden en een grandslamtitel. Ik heb ze alle drie bereikt. Wat volgt, is een bonus. Dat wil niet zeggen dat ik geen ambities meer heb, maar ik voel niet meer dezelfde druk. Het is alsof ik het spel nu beter zie en relaxter ben. Ik kan alles beter in perspectief zetten." Dat heet zelfvertrouwen.

Toch ligt er niet zoveel tijd tussen de piek van Mauresmo en een van haar grootste dieptepunten. Het is maart 2005, en Mauresmo verliest in Indian Wells ontluisterend van Ivgenia Linetskaya. Mauresmo maakt zich ook zorgen over haar kledijsponsor. Nike gelooft niet langer in Mauresmo en zou het aflopende contract niet verlengen. De zoektocht naar een nieuwe hoofdsponsor sleept aan. "Als ik tegen Roland Garros geen kledijsponsor heb, zou dat een kaakslag voor mijn imago zijn", beseft Mauresmo.

Mauresmo's agente Micky Lawler, hoofd tennis van het Octagonmanagementbureau, beloofde de Française dat zij binnen de twee maand een grote sponsor zou vinden, maar waarschuwde ook dat het niet evident zou zijn, zo stond ze geciteerd in The New York Times: "Je bent 25 jaar oud, je hebt nog altijd geen grandslamtitel, en je bent een homoseksuele atlete." Lawler wond er geen doekjes om: de bedrijfswereld reageert vaak nog altijd terughoudend wat sponsoring betreft van sporters die voor hun homoseksuele geaardheid uitkomen.

Al was het taboe in het tennis enkele decennia geleden nog veel groter. Billie Jean King, twaalfvoudig grandslamkampioene, verloor in 1981 op 24 uur tijd al haar sponsordeals nadat haar partner in een rechtszaak onthulde dat ze lesbisch was. Ook de coming-out van Martina Navratilova, die later zou uitgroeien tot een icoon in de strijd om gelijke rechten voor holebi's, kostte haar menig sponsorcontract. Zo'n vaart zou het niet lopen toen Mauresmo in 1999 als negentienjarige revelatie de finale van de Australian Open haalde en geen geheim maakte van haar geaardheid.

Mauresmo kreeg veel lof voor haar openhartige houding, al zou ze ook nog op vooroordelen stuiten. Dat een naaste collega als Martina Hingis haar toen "een halve vent" noemde en Lindsay Davenport vond dat ze "even krachtig als een man" speelde, heeft Mauresmo diep gekwetst. Beide speelsters zouden zich later ook verontschuldigen tegenover Mauresmo.

Overigens zou Lawler net voor de start van Roland Garros in 2005 met Reebok een lucratief contract voor Mauresmo versieren. Mauresmo is voor de firma een van de grote uithangborden in de bekroonde 'I am what I am'-campagne. Ook in haar thuisland Frankrijk, waar Mauresmo een erg sympathiek imago heeft en als een van de grootste sportieve boegbeelden geldt, heeft ze lonende deals met Gaz de France en brillenfabrikant Alain Afflelou.

Wat niet wegneemt dat haar inkomsten in het niets verzinken tegenover die van Maria Sjarapova, zowat de vleesgeworden marketingdroom in de sport. "De bedrijfswereld zoekt naar de perfecte vrouwelijke atlete", aldus Lawler. En vindt die in het tennis in Sjarapova: 1,88 meter groot én de looks van een model. In 2006 was de Russin volgens Forbes Magazine met een slordige 25 miljoen dollar 's werelds best betaalde atlete. Dat is zowat het dubbel van het totale prijzengeld (12,371,232 dollar) dat Mauresmo in haar tienjarige profcarrière verdiend heeft.

Maar sportief houden Mauresmo en Sjarapova elkaar qua aantal grandslamtitels (2) in evenwicht, en ook de stand in de Masters staat op 1-1. Mauresmo moest afgelopen maand voor het WTA-toernooi van Zurich afzeggen door een ontstoken schouder en laste daarna een rustperiode in om de Masters niet op de helling te zetten. Woensdag deelde ze officieel mee dat ze haar WK-titel zal verdedigen: "Ik voel me fit, maar heb wat trainingsachterstand. Ik weet niet of ik op 100 procent zal kunnen serveren. Wel zal ik me frisser voelen dan veel andere speelsters." Over het behouden van de eerste plaats op de wereldranglijst maakt Mauresmo zich minder illusies. "Ik heb een waterkans. Het zou de kers op de taart zijn na een fantastisch jaar, maar ik reken er niet op."

Spelersagente

Micky Lawler in 2005:

Waarom je geen lucratieve kledingsponsor vindt? Je bent 25, je hebt nog altijd geen grandslamtitel, en je bent een homoseksuele atlete

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234