Zaterdag 18/01/2020

Het Engelse klaaglied in 'Medea'

Dood Paard verrast met originele tragedie naar Euripides

Een klassieke tragedie hertalen met popnummers van The Beatles, The Doors, Madonna en zelfs 2 Unlimited. Het lijkt haast een dronkemansidee, maar de voorstelling MedEia van het Nederlandse theatergezelschap Dood Paard - geselecteerd met Titus voor het Theaterfestival 1998 - bewijst dat het kan. Acteurs Manja Topper, Kuno Bakker en Oscar van Woensel staan met z'n drieën op de bühne en geven het tragische wedervaren van de tovenares Medea gestalte met alleen maar Engelse woorden, enkele grote papieren vellen en dia's van gemoedelijke, exotische plekjes. Dat is MedEia in een notendop, een voorstelling met het woord 'media' bewust afgezonderd.

Het medium bij uitstek in de Griekse tragedie is het koor, en dat is ook het enige 'personage' dat in deze extreme bewerking van Euripides' Medea is overgebleven. De drie acteurs vormen samen het koor dat tegelijk de gebeurtenissen beschrijft en medelijdt. Voor dat laatste zijn er redenen genoeg: Medea - een nichtje van een andere tovenares, Circe - trekt mee met de Griekse held Jason nadat die het legendarische Gulden Vlies heeft bemachtigd. De twee zijn verliefd op elkaar, maar ondanks hun huwelijk en kinderen kiest Jason uiteindelijk voor Creousa, de mooie prinses van Korinthe. Daarop neemt Medea op een wrede manier wraak, onder meer door haar eigen zonen te vermoorden, want 'Love is the most killing of all emotions'.

Het mooie én het gevaarlijke aan deze Dood Paard-productie is de voorkennis die als uitgangspunt wordt genomen. Wie het verhaal van Medea niet reeds kent, mist wellicht nogal wat van de inhoudelijke betekenis die aan de bedekte, Engelse zinnetjes wordt gegeven. Daartegenover staat de relatief grote herkenbaarheid van flarden songteksten, want iedereen in de zaal hoort wel de echo van een favoriete hit: 'Are you the one (that I've been waiting for)' van Nick Cave, 'What have I done to deserve this' van Pet Shop Boys, 'Love like blood' van Killing Joke, 'Killing an Arab' van The Cure, 'Get back' van The Beatles, 'Like a virgin' van Madonna, 'Love me tender' van Elvis Presley... De lijst citaten is omvangrijk en biedt voor elke generatie wat wils.

Tegelijk kan je je de vraag stellen of die voorkennis überhaupt noodzakelijk is. Blijft deze kennis achterwege, dan gedraagt de voorstelling zich als een reiziger die, enigszins mompelend, aan tafel komt zitten en een mysterieus verhaal vertelt, met dia's die zijn getuigenis nog bevreemdender maken. Dan krijg je westerse interieurs te zien, zuiderse landschappen, kleine en grote objecten uit het dagelijkse leven, een mooie zonsondergang. Dood Paard heeft lef, zoveel is duidelijk, om de tragedie van Medea zo raadselachtig te ensceneren.

Meer dan in vorige producties is er ook sprake van een vormelijk concept, met de drie acteurs die steeds dichterbij het publiek komen staan en met papieren zeilen die na elk stadium worden gescheurd. Ten slotte, wanneer het leed is geleden en Medea letterlijk neerkijkt op wat voor gruwelijke daden ze heeft gepleegd, zijn er maar twee mogelijkheden: de reiziger heeft je gaandeweg gehypnotiseerd en bedwelmd, of zijn verhalen ontlokken nog hooguit een meewarige glimlach. Iets tussen die twee extremen in leek mij alvast weinig waarschijnlijk. (SH)

Voorstellingen vanavond en morgen om 20.30 uur in Monty, Montignystraat, Antwerpen. Tel. 03/238.64.97.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234