Woensdag 08/07/2020

Het einde van de Oscarmagneet

Laatste project van plots overleden Anthony Minghella gaat met Pasen in première

Anthony Minghella is op amper 54-jarige leeftijd overleden. De Britse regisseur had vorige week een operatie ondergaan voor een gezwel in de nek. Die ingreep was goed verlopen, maar maandag werd een bloeduitstorting hem dan toch fataal.

door Jan Temmerman

LONDEN l Zijn grootste triomf en commerciële succes kende Minghella met The English Patient, waarvoor hij in 1997 bekroond werd met een Oscar als beste regisseur. Voor die film kreeg hij ook een scenarionominatie, net als voor The Talented Mr. Ripley.

Anthony Minghella werd op 6 januari 1954 geboren in Ryde op het eiland Wight, als zoon van Italiaanse ouders. Na de Oscartriomf van The English Patient kreeg Minghella een bioscoop naar hem genoemd op Wight, waar zijn ouders toen nog een roomijsfabriekje runden.

Hij studeerde aan de universiteit van Hull, waar hij een tijdje lector bleef, tot hij zich professioneel als toneelschrijver kon waarmaken. In 1984 werd hij door de London Theatre Critics uitgeroepen tot Most Promising Playwright of the Year. Twee jaar later bekroonden deze critici zijn Made in Bangkok als Best Play of the Year.

Minghella's allereerste opdracht was nochtans minder succesrijk. Net afgestudeerd mocht hij voor een plaatselijk gezelschap een toneelstuk schrijven en ook zelf regisseren. Dat werd Child's Play, waarover sindsdien niets meer gehoord werd omdat de auteur het onder geen beding gepubliceerd wou zien. Ten tijde van The Talented Mr. Ripley vertelde Minghella ons waarom: "Het was een verschrikkelijk stuk. De voornaamste prestatie was dat ik het ooit afgekregen heb."

Voor een bepaalde voorstelling van Child's Play bleek dat het publiek voornamelijk vanuit bejaardeninstellingen in de buurt was aangevoerd. Het begon met een lange en sombere monoloog, die in volledige duisternis gedebiteerd werd, maar al snel begon het publiek luidruchtig te reageren op wat volgens hen alleen maar een elektriciteitspanne kon zijn. Waarna iedereen naar de uitgang begon te schuifelen.

De reden waarom Minghella die pijnlijke anekdote vertelde, was dat iemand in het programmaboekje van Child's Play geschreven had dat de toneeltekst hem aan het werk van Patricia Highsmith deed denken. Zelf had hij nog nooit van Highsmith gehoord, maar het maakte hem nieuwsgierig genoeg om op zoek te gaan naar haar boeken. Zo was hij dus in contact gekomen met The Talented Mr. Ripley. "Ik hield meteen van haar boeken", zei Minghella. "Maar een verband tussen haar werk en mijn eerste toneelstuk heb ik nooit kunnen ontdekken."

Zijn eerste bioscoopfilm, Truly, Madly, Deeply uit 1991, bleek meteen een schot in de roos, ook al werd er in zowat elke recensie verwezen naar de Amerikaanse hitfilm Ghost. In dat zoetige melodrama deed Patrick Swayze vanuit het hiernamaals alle mogelijke moeite om zijn treurende geliefde Demi Moore te beschermen tegen allerlei onheil. De verwijzingen naar Ghost werden wel stelselmatig gevolgd door de opmerking dat Truly, Madly, Deeply eigenlijk veel beter, veel ontroerender en veel romantischer was, wat ook klopte.

De grote doorbraak kwam er in 1996 met The English Patient, naar de gelijknamige roman van Michael Ondaatje. In dat romantische drama speelde Ralph Fiennes een piloot die na een vliegtuigcrash in de Sahara zijn geheugen verloren lijkt te hebben. Zijn zwaar verbrande lichaam wordt verzorgd door een verpleegster, vertolkt door Juliette Binoche. In de flashbacks die het verleden van de 'Engelse patiënt' reconstrueren, leren we de grote liefde uit zijn leven kennen (gespeeld door Kristin Scott Thomas). The English Patient kreeg maar liefst negen Oscars, waaronder die voor beste film en beste regisseur.

Enkele jaren later volgde dan The Talented Mr. Ripley, met onder meer Matt Damon, Jude Law, Gwyneth Paltrow en Cate Blanchett in de sterrencast. De film kreeg vijf Oscarnominaties, maar geen daarvan werd verzilverd.

In 2003 volgde een nieuwe boekverfilming: Cold Mountain, naar de roman van Charles Frazier. Jude Law speelde de rol van een gewonde soldaat die het slagveld ontvlucht om terug te keren naar het dorpje uit de titel, maar vooral naar zijn geliefde Ada (Nicole Kidman). Cold Mountain was indertijd goed voor zeven Oscarnominaties, maar wist er maar één binnen te halen, voor de beste vrouwelijke bijrol van Renée Zellweger. In 2006 deed Minghella opnieuw beroep op Jude Law en Juliette Binoche voor Breaking and Entering, waarvoor hij zelf het scenario schreef. Dat werd een hedendaags relatiedrama tegen de achtergrond van de renovatie van de King's Crosswijk in Londen.

Tussen zijn eigen werk als scenarist en regisseur door was Minghella actief als producer, bij films als The Quiet American van Phillip Noyce, The Interpreter van Sydney Pollack en Michael Clayton van Tony Gilroy. In 2003 werd hij voorzitter van het British Film Institute. In 2005 regisseerde hij zijn eerste opera: Madame Butterfly voor de English National Opera. Minghella was zelf ook muzikant en soms als tekstschrijver of producer betrokken bij de soundtracks van zijn films.

Zijn laatste regiewerk werd de pilootaflevering voor de BBC-serie The No. 1 Ladies' Detective Agency, naar de bestsellers van Alexander McCall Smith. Die aflevering, met zangeres-actrice Jill Scott in de hoofdrol als detective Precious Ramotswe die actief is in Botswana, wordt op Pasen uitgezonden op BBC One.

Minghella brak door met 'The English Patient', een film die maar liefst negen Oscars won

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234