Donderdag 05/08/2021

Het Egyptische dilemma verlamt ook de houding van landen zoals België

null Beeld kos
Beeld kos

De verwarring omtrent de aanstelling van Mohamed ElBaradei als interim-premier van Egypte toont aan dat ook het bizarre verbond tussen moedige Tahrirbetogers en machtige topofficieren de grootste moeite heeft om de immense tegenstellingen van het land te overstijgen.

Na de indrukwekkende maar ook verwarrende revolutie/coup van woensdag en de dodelijke protesten van afgelopen weekend was duidelijk geworden dat er snel een figuur moest opstaan die uit de huidige chaos een beginnend gevoel van nationale eenheid kan creëren.

Dat ElBaradei die figuur zou worden, lag voor de hand. Eerst en vooral omdat het leger hem tolereert, maar ook omdat de voormalige directeur van het Internationaal Atoomagentschap de enige is die de op elkaar inbeukende maatschappelijke krachten enigszins kan overstijgen. ElBaradei is niet alleen een wijze en verstandige man, zijn standpunten zijn gematigd. En als voormalig topdiplomaat heeft hij bewezen dat hij mensen met radicale meningsverschillen kan aanzetten tot dialoog.

Zaterdagavond zag het ernaar uit dat de bonte beweging die ex-premier Morsi van de macht duwde in ElBaradei een consensusfiguur had gevonden. Maar enkele uren later was de interim-premier alweer interim-premier af. De salafistische Nour-partij weigerde de macht in handen te geven van een man die het links-liberale spectrum van de kiezers vertegenwoordigt en voorstander is van een beperkte invloed van religie op de staat.

Meteen werd duidelijk dat ook de post-Morsi-coalitie verlamd wordt door de onoverbrugbare kloof tussen voorstanders van de lekenstaat en een diepreligieuze fractie die het land wil regeren op basis van een radicale interpretatie van de islam.

Dat alles maakt dat de toekomstige interim-premier - of het nu ElBaradei wordt of niet - geconfronteerd wordt met een enorm dilemma: proberen we de fundamentalisten op de een of andere manier aan boord te houden, of sluiten we ze uit van de macht? De eerste optie houdt het gevaar in dat Egypte uitgroeit tot een halve shariastaat, waar vooral de positie van de vrouw onder druk komt te staan. De andere keuze zal een gefrustreerde massa islamisten opleveren, van wie sommigen de overheid dreigen te saboteren met gewelddadige terreuracties.

Het Egyptische dilemma verlamt trouwens ook de houding van Europese landen zoals België. Dat de meeste Europeanen meer sympathie koesteren voor de wijze ElBaradei is geen geheim. Maar de kans dat Parijs, Londen, Berlijn of Brussel zulke figuren met woorden en daden zullen steunen, is klein. De vrees om op die manier de islamisten nog bozer te maken en de Egyptische crisis nog diepgaander is daarvoor te groot.

Koen Vidal
Chef Buitenland

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234