Woensdag 16/10/2019

Klimaat

Het dagboek van Anuna De Wever, deel vier: “Macron ontmoet. Best chill, eigenlijk”

Anuna De Wever tijdens de klimaatmars van afgelopen vrijdag in Brussel. Beeld BELGA

Zaterdag 23/2: Amélie Poulain

Wakker worden doe ik vandaag in Parijs, met gisteren nog fris in het geheugen. Ik heb samen met Greta en de andere klimaatspijbelaars Emmanuel Macron ontmoet. Macron! Hij had ons uitgenodigd op het Élysée. (By the way, hoe erg is het dat ik de president van Frankrijk al heb gesproken, maar nog niet de premier van ons land?) Het is een sympathieke kerel. Hart op de juiste plaats, lijkt me. Hij deed ook niet te formeel. Best chill, eigenlijk.

We hebben twee uur met hem gebabbeld en hij luisterde heel aandachtig. Hij lijkt het belang van wat we vragen wel in te zien, maar hij gaf ook aan dat zijn positie nu, met de gele hesjes, niet zo sterk is. En dat wij het volk moeten zien te overtuigen, want dan pas kunnen er grote veranderingen komen. Waarop ik heb geantwoord: “Heel tof dat u dat zegt, maar ú zult wel de dappere leider moeten zijn die de knopen doorhakt.”

De hele dag blijven we in Parijs. We willen uitgebreid gaan ontbijten, maar dat draait niet zo goed uit: we belanden op een plek waar ze werkelijk alles in aluminiumfolie draaien, zelfs mijn smos met kaas. Wat een fail! Sorry, maar Frankrijk loopt op het vlak van milieuvriendelijkheid toch een beetje achter. Al is het in België niet veel beter, met al die plastic verpakkingen. Van een van de grootste slagers van Mortsel hoorde ik wel dat hij zijn vleesverkoop de voorbije weken heeft zien dalen en de verkoop van vleesvervangers ziet toenemen. Toch al een begin.

Greta houdt niet zo van drukte, dus zij trekt alleen met haar ouders de stad in. Wij huren met ons hele team elektrische steps om langs een paar Parijse landmarks te rijden: Montmartre, de Eiffeltoren, het café van Amélie Poulain... Heel plezant!

Zondag 24/2: Gezinnen in Gent

Toen ik gisteren iets zat te eten met Nic Balthazar – hij was er ook bij in Parijs – zei hij opeens: “En morgen is het mars in Gent.” Nog een geluk dat hij me eraan herinnerde! Met alle drukte van Parijs was ik het bijna vergeten. We zijn met zo’n 10.000 betogers in Gent, veel jonge gezinnen, dat valt me op. Maar echt chill is zo’n betoging voor mij niet meer: er is altijd wel iemand die op mijn schouder tikt, me aanspreekt of een selfie wil nemen. Of dan zie ik ze naar me kijken en denk ik: “Please, kom niet naar hier.” Best vermoeiend.

Na de mars ga ik naar huis en kijk ik wat Netflix met mijn zus en een vriendin – de laatste afleveringen van Elite hadden we nog niet gezien. ’s Avonds moet ik studeren: morgen heb ik een presentatie voor de les Nederlands, over de invloed van het Surinaams op onze woordenschat. Niet het meest boeiende onderwerp, maar kom.

Maandag 25/2: Kindergeld afpakken

Mijn presentatie is goed, twee andere toetsen ook. Na schooltijd nog een meeting. Met Youth for Climate willen we aan het einde van het schooljaar een festival organiseren. Daarover zijn we nu volop aan het brainstormen.

’s Avonds zit ik in De afspraak. We hebben het over de uitspraak van Jinnih Beels, dat ze liever niet wil dat we spijbelen. Ik blijf het herhalen: Jinnih mag dat vinden, maar zolang er geen plan is, gaan we door. Kijk, ik snap dat politici hun rol moeten spelen: “Wij zijn volwassenen en we mogen dat spijbelen niet aanmoedigen.” Maar kom dan alsjeblieft met een ernstig plan. Nee, in plaats daarvan proberen ze ons bang te maken en ons zo terug op de schoolbanken te jagen. Nu zeggen ze zelfs dat het kindergeld kan worden afgenomen als je langdurig blijft spijbelen. Dat maakt me totaal niet bang. Het irriteert me alleen. Beste politici, zet jullie gewoon in voor het klimaatbeleid en voor je het weet zitten we weer op school. Bovendien: vorig jaar heb ik zes weken lang met klierkoorts thuisgezeten. Daarna kon ik zonder problemen weer aansluiten in de lessen. Een paar uur school missen is écht niet zo’n ramp.

Na De afspraak laat David Van Reybrouck me weten dat hij het goed vond. Toen ik voor het eerst in het programma zat, heeft David me verdedigd tegenover Rik Torfs, die legit twijfelt of de klimaatopwarming wel bestaat. Sindsdien zijn David en ik buddy’s. Hij is intelligent en heeft veel zinnigs te vertellen. Dat kan ik op dit moment wel gebruiken.

Anuna De Wever tijdens de klimaatmars van afgelopen vrijdag in Brussel. Beeld BELGA

Dinsdag 26/2: Vegan schoenen

Vandaag ben ik keiblij met mijn nieuwe schoenen. Ze zijn vegan, gemaakt van gerecycleerde jeans én zelfs volledig recycleerbaar. Ik heb ze gekregen van het Belgische bedrijfje dat de schoenen produceert. De ontwerpster is ze me zelf komen brengen op school. Zomaar, omdat ze fan is van wat we doen. Zo krijg ik tegenwoordig wel vaker dingen. Een dude die een app heeft ontwikkeld waarmee je treintickets kunt boeken, heeft me 200 euro geschonken in zijn app: “Jij bent goed bezig. Hiermee kun je je treinreizen betalen.” Echt zot wat mensen me geven.

Aan de andere kant is er nog steeds de haat. Voor de zoveelste keer gaat mama naar het politiekantoor om klacht in te dienen tegen onbekenden. Iemand had op affiches in het station met alcoholstift geschreven: “Klimaatbrossers, Nesma Consulting betaalt jullie treintickets terug.” Dat is het bedrijf van mama. Gelukkig neemt de politie het ernstig. Er waren ook weer doodsbedreigingen binnengekomen. Mijn zus Luka kreeg een bericht over hoe het niet verwonderlijk zou zijn dat me iets zou overkomen als ik zo blijf doorgaan. Echt eng. Ik heb al een keer gedroomd dat ik werd achtervolgd. En mijn ouders hebben me al naar een cursus zelfverdediging gestuurd. Er moet maar één gek zijn die het meent en je hebt het zitten.

Na school komen Greta en haar ouders aperitieven. We hebben allerlei veganistische hapjes in huis gehaald: olijven, zongedroogde tomaten... Ze vertelt over het klimaatbeleid in Zweden. Iedereen denkt dat Zweden de beste klimaatleerling van de klas is, maar dat is het totaal niet. Qua hernieuwbare energie en uitstoot scoren ze goed, maar hun carbon footprint is een van de grootste ter wereld. Alweer een illusie armer. België staat óók in de top tien van landen met de grootste voetafdruk. Om te weten dat dat niet hoort, moet je alleen maar naar de wereldkaart kijken: ons land is minuscuul. Hallo!

Woensdag 27/2: Het complot

Na school neem ik met mama de trein naar Brussel. Samen met Greta word ik op de RTBF verwacht. Daarna gaan we nog bij de VRT langs voor het zoveelste interview en vanavond volgt nog een lezing. Ik heb niet eens iets voorbereid. Normaal zou ik dat wel doen, maar ik heb geen tijd. Er zit niets anders op: ik wing het gewoon.

Ik blijf al die interviews doen omdat ik merk dat de helft van de bevolking nog altijd niet mee is met ons verhaal. Uit een peiling van VTM bleek dat 50 procent nog altijd tégen de klimaatspijbelaars is. De school krijgt brieven van ouders die vinden dat het wat minder over het klimaat moet gaan. Ongelooflijk! Er zijn ook zo veel misvattingen. Mensen sturen me: “Stop met je klimaatacties! Je gaat ons allemaal arm maken.” Waar slaat dat nu op? Denken die mensen nu écht dat ze de klimaatcrisis helemaal in hun eentje moeten betalen?

Vanavond wordt ook de Pano-reportage uitgezonden over hoe het eraan toegaat achter de schermen bij Youth for Climate. Spannend! Ik hoop dat de uitzending wat van de complottheorieën de wereld uit helpt – dat we worden gestuurd door Groen, of door Greenpeace. In De Tijd stond zelfs een schema van de vermeende banden tussen ons en allerlei organisaties. De enige link die klopte, was het pijltje van mij naar Katrien en Hardwin: dat zijn mijn mama en papa. Kennelijk vindt iedereen het nog altijd moeilijk te geloven dat deze beweging gewoon uit jongeren is ontstaan. Wat een belediging voor de jongeren. Alsof wij ons niet kunnen engageren. Plus: zo gaat het wéér niet over het klimaat. Mannekes, wanneer gaan we het nu eindelijk eens over het klimaat hebben?

Anuna De Wever tijdens de klimaatmars van afgelopen vrijdag in Brussel. Beeld BELGA

Donderdag 28/2: Zalige griet

De mars in Antwerpen is zalig. Eigenlijk is het een van de leukste marsen tot nu toe, omdat de sfeer zo goed zit en alles keichill verloopt. In tegenstelling tot vorige week in Brussel gedraagt de pers zich nu normaal. Oké, Bart De Wever noemt ons pubers, maar eigenlijk maakt me dat niet zo veel uit. Ik hoop dat hij snel contact opneemt, zodat we kunnen samenzitten over hoe we het klimaatbeleid ambitieuzer kunnen maken.

Greta is er weer bij en ook zij geniet. Na de mars hebben we enkel tijd voor een snel afscheid: ze vertrekt met haar ouders naar Duitsland, waar ze gaat protesteren in Hamburg. Ze stuurt me nadien nog wel een berichtje: dat ze het geweldig vond en hoopt me snel terug te zien, en dat we samen nog grootse dingen gaan doen. Die griet is gewoon zalig. 

PS: Fijne reacties gekregen op de Pano-reportage van gisterenavond! Ik ben niet op de homepage van Vlaams Belang gaan kijken wat zij ervan vonden, maar van de rest hoor ik dat het dik in orde was.

Vrijdag 29/2: Dutje doen

Weet je waar ik dringend nood aan heb? Een dutje. Na school vertrek ik op vakantie naar Noord-Frankrijk met de familie. De wifi gaat vier dagen uit. Ik wil gewoon chillen en misschien wat surfen. En een dutje doen. All I wanna do is take a nap.

Wij zijn het klimaat. Een brief aan iedereen is uit bij De Bezige Bij.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234