Zondag 29/05/2022

Het beste van 2005 wordt nog beter in 2006

Bekijkt u al afleveringen van 'The Office' op uw iPod? Hecht u belang aan het ethische aspect van wat u koopt? Koopt of verkoopt u weleens iets op eBay? Stond u op de eerste rij toen de collectie van Stella McCartney in de H&M-winkels kwam? Dan mag u uzelf een trendy persoon noemen. Niet dat u dat nog niet wist, natuurlijk. 2005 was het jaar waarin de volgende grote trends doorbraken, en waarvan we in 2006 nog meer zullen zien, horen en kopen.

door Cathérine Ongenae

Of het nu ten voordele van de natuur is, uw gezondheid, arbeiders in lagelonenlanden, slachtoffers van natuurrampen of projecten die een financieel steuntje in de rug kunnen gebruiken, de consument reageerde dit jaar met een groot hart op initiatieven die op een of andere manier ijverden voor een betere wereld. Biovoeding werd bijvoorbeeld populairder, met als gevolg dat er meer keuze op de markt kwam. Naast de obligate Duitse en Nederlandse ecomerken vinden stilletjesaan ook internationale ecoproducten met een hoog delicatessengehalte hun weg naar de Belgische winkelrekken. In die mate zelfs dat wat ooit een kleine bioshop was intussen het aanbod van een supermarkt in huis heeft. Een voorbeeld: in De Theepot, een grote biovoedingszaak in hartje Brussel, vind je bijvoorbeeld de instantchocolade van het label Green & Black's. Dit Britse bedrijfje, een initiatief van biovoedingpionier Craig Sams en zijn echtgenote Josephine Fairley, milieucolumniste van The Times en gereputeerd chocoholic, maakt sinds 1991 biochocolade van hoge kwaliteit. Daarvoor werken ze samen met boeren uit Belize, nazaten van de Maya's, in een bedrijfsstructuur die biologische landbouw en fair trade hoog in het vaandel hebben. De chocolademelk is maar een van de producten die ze op de markt brengen, en mag terecht de lekkerste ter wereld worden genoemd. Green & Black's bracht ook een chocoladekookboek uit dat in de Britse boekhandel Waterstone's pronkt tussen trendy collega's als Jamie Oliver en Nigella Lawson.

Ook de natuurcosmetica zit in de lift. Merken als Dr. Hauschka en Weleda deden het al niet slecht, maar vinden een steeds grotere afzetmarkt. Aveda, dat zijn ingrediënten op eerlijke wijze haalt bij lokale boeren in onder meer het regenwoud, is hipper dan ooit. Maar ook andere, meer luxueuze natuurlijke labels zijn intussen in België te vinden. Het Griekse Korres, bijvoorbeeld, het Franse Patyka, babyverzorgingslijn Erbaviva en het Australische merk Aesop. Zelfs de modewereld heeft ingezien dat fair trade en biologisch katoen niet per definitie moeten eindigen in een oversized T-shirt van de wereldwinkel. Het mooiste voorbeeld is wel Edun, het merk dat U2-zanger Bono oprichtte met zijn vrouw Ali Hewson en jeansgoeroe Rogan Gregory. Edun is gemaakt met respect voor de arbeiders en de natuur. Ook het Amerikaanse label American Apparel boekt veel succes. In eigen land is er bijvoorbeeld schoenenontwerpster Nathalie Verlinden, die met ecologisch verantwoord leder werkt. Dat al deze merken intussen een cultstatus en een trouwe schare fans hebben verworven, is veelbelovend.

De tijd dat enkel de veelverdieners zich design konden veroorloven, is definitief voorbij. De consument is kritisch, heeft smaak, wil waar voor zijn geld en wil bovendien geen cent te veel uitgeven. Als je al kwaliteit kunt kopen bij ketens als Zara, Hema, H&M of Target en Muji in het buitenland, waarom dan het dubbele uitgeven voor een duurdere naam? Tenzij deze naam iets meegeeft wat de andere niet hebben, natuurlijk. Originaliteit, bijvoorbeeld, extra service, of gewoon een goed gevoel. Dat tikje extra wordt bereikt met samenwerkingen tussen grote namen, wat aanlokkelijke en nieuwe producten oplevert. Denk Stella McCartney voor H&M. Binnenkort komt ook de Pumacollectie van topontwerper Alexander McQueen in de winkels, Alessi en Slow Food sloegen de handen in elkaar en voor een nieuwe accessoirecollectie ging het lederwarenmerk Tod's te rade bij modejournalist en collagekunstenaar Michael Roberts. Het resultaat zijn originele canvas handtassen bedrukt met de unieke artistieke geesteskinderen van Roberts.

Leven in stijl wordt betaalbaarder, ook voor wie op reis gaat. De meeste reizigers zijn intussen vertrouwd met low budget vliegtuigmaatschappijen. De dure boetiekhotels hebben intussen ook budgetvriendelijke collega's. Voor 100 euro slaap je in een designkamer voorzien van de laatste technische snufjes. Een voorbeeld is het 25 Hours Hotel in Hamburg (www.25hours-hotel.com). De filosofie: waarom zouden niet alle mensen mogen genieten van een Divanisofa, een Brionvegatelevisie en de sixtiesdesignlampen van Flos? Kamers zijn er vanaf 95 euro, wie jonger is dan 25 betaalt 59 euro. De Amerikaanse hotelketen Choice Hotel, eigenaar van goedkopere hotels als Econo Lodge en Comfort Inn, plant een nieuwe keten met betaalbare boetiekhotels onder de werktitel The Diplomat. En in 2006 opent Yotel de deuren van een concepthotel gebaseerd op de Japanse capsulehotels: kleine, aangename en tot in de puntjes verzorgde kamers. De eerste twee openen de deuren op Heathrow en zijn bedoeld voor mensen die een lange overstaptijd op een comfortabele manier willen doorbrengen. Een nachtje kost tussen de 60 en 120 euro, en je kunt per module van 4 uur boeken. In 2007 plant men een Yotel in het centrum van Londen. Het gevolg van luxe voor lage tarieven is dat de echte luxewereld de grenzen voor de elite blijft verleggen. Vijf- en zessterrenhotels, eersteklasvluchten, vipruimtes en kleren zo duur dat enkel wie in het geld zwemt ze kan betalen... Ook voor wie niet tot het plebs wil behoren, worden alle registers opengetrokken. Op zich is dat niet eens zo'n slechte evolutie. Nieuwe producten zijn er niet alleen om zich te onderscheiden van andere, ze zijn er ook om gedemocratiseerd te worden. Het beste voorbeeld zijn de auto, de dvd-speler en andere snufjes die ooit voor enkele uitverkorenen waren en nu deel uitmaken van de uitzet van elk gezin.

De tijd dat wij als consumenten zaten te wachten op een nieuw idee is voorgoed voorbij. De mens is ondernemer geworden en neemt steeds meer zelf in handen. Een onderzoek dat werd uitgevoerd door de veilingsite eBay toonde aan dat meer dan 2 miljoen Amerikanen er hun inkomen of een lucratieve bijverdienste op na houden door dingen te verkopen via eBay. Of het nu vintage, brocante of iets anders is, hij of zij wil een graantje meepikken van de consumptiegedreven maatschappij. Terwijl multinationals groter en dominanter worden, rijzen er steeds meer kleine ondernemingen uit de grond die zich, online of offline, op een bepaalde niche of op de lokale markt richten. Handgemaakte producten, bijzondere designs, alles wat ongewoon is, vindt zijn weg naar de markt. De consument is ook ervaren. Hij kijkt, leert, test en is vaak sneller met een nieuw idee dan een log bedrijf. Slimme bedrijven pikken hierop in door een forum aan te bieden waar de kritische koper zijn ei kwijt kan, wat tot een win-winsituatie voor beide partijen leidt. Mercedes Benz stimuleerde klanten bijvoorbeeld om mee te werken aan advertentiecampagnes, waarbij Mercedeseigenaars werden aangespoord snapshots van henzelf en hun favoriete wagen door te mailen. Zo krijgt het bedrijf zicht op wat de klant leuk vindt, en de klant heeft het gevoel dat hij serieus wordt genomen. Converse, Cadillac, Timex, Peugeot, Procter & Gamble en Illy organiseerden al iets gelijkaardigs. En wat te denken van het Nederlandse babyvoedingsmerk Olvarit, dat jonge moeders aanspoort hun favoriete gezonde babyrecepten op hun website te plaatsen? Of van www.ipodlounge.com, waar iPodfanaten niet alleen een boompje mogen opzetten over hun iPod, maar ook ideeën posten over hoe de volgende iPod zou moeten zijn, en beter nog, wat hij allemaal zou moeten kunnen. Dat leverde al interessante ideeën op, van een iPodsleutelhanger tot een volledige gameconsole. Of de hype die sportmerk Adidas genereerde door klanten uit te nodigen hun customized paar Superstars tentoon te stellen?

Een andere uiting van deze trend is wat men noemt curated consumption. Er is zoveel te koop dat veel mensen door de bomen het bos niet meer zien. Zij laten zich graag leiden door (zelfverklaarde) trendsetters die hen vertellen wat de leukste, nieuwste, origineelste spullen zijn. De nieuwe curator kan iemand zijn die bekend is voor zijn specifieke stijl, of een bewuste consument die via het internet vertelt wat volgens hem de interessantste spullen zijn. Een mooi voorbeeld hiervan is de website amazon.com. Wie een boek aanklikt, krijgt meteen een top vijf voorgeschoteld van de boeken die andere klanten kochten. In België komt de trend stilletjesaan piepen, met nieuwe winkelconcepten die zich als een galerie profileren, eerder dan als een doodgewoon verkooppunt van goederen. Christophe Coppens opende onlangs in zijn atelier in Brussel zo'n shop (Nieuwe Graanmarkt 23), en staat te kijken van de belangstelling voor zijn curieuze objecten. Een ander voorbeeld is de Pulp Department Store in Antwerpen (Melkmarkt 17, 1ste verdieping), waar Emmanuel Verheyden, hoofdredacteur van het trendy blad Pulp een gamma limited editions verkoopt die nergens anders in België te krijgen zijn, waaronder de handgemaakte zonnebrillen van Oliver Goldsmith, vintage kleren van dezelfde leverancier als het Britse Topshop of zelfgeproduceerde sneakerkaarsen.

De hightech komt stilaan op kruissnelheid op de snelweg van de lifestyle. In die mate zelfs dat alles wat ooit met cassettes, platen en cd's te maken had, geen nostalgie meer oproept maar irritatie bij de gedachte dat je dan wel een walkman had, maar meteen ook een extra tas nodig had om je muziek in mee te sleuren. Zodra je die klik hebt gemaakt, ziet de toekomst er lekker comfortabel uit. Comfort is het glijmiddel waarmee de technologie digitale hoogstandjes verenigt met een groot publiek. Het feit dat een product als een iPod niet alleen doorbreekt, maar meteen een icoon van deze tijd wordt, kan alleen maar betekenen dat het het antwoord is op een behoefte die al jaren sluimerde bij de consument.

Het succes van de iPod blijkt niet alleen uit de schitterende verkoopcijfers, maar ook uit het stijgende aantal ondernemingen dat in hun nieuwe producten ergens een plekje voor het toestel heeft voorzien. Bose ontwikkelde er een designdockingstation met boxen en afstandsbediening voor. Het chique ecohotel Whitepod in de Zwitserse Alpen, een skikamp met tenten, installeerde in elke tent een volgeladen iPod. Vorig jaar al creëerden zowel Smart, VW Beetle, Mini Cooper als BMW speciale adapters, zodat de bestuurder zijn favoriete deuntjes in de wagen kan beluisteren. Vandaag kun je via iTunes niet alleen muziek downloaden, maar ook televisieprogramma's, zoals The Office. En de iPod maakte zijn opwachting in Suske en Wiske.

Ooit waren consumenten bang voor de technologische evoluties, de vrees dat robots het zouden overnemen en het leven een holle schaal zou worden, was groot. Maar zie, niemand neemt het over. Er bestaat nog steeds iets als een kermiskoers en een stripverhaal. Of ouderwets telefoongerinkel, zoals Sony Ericsson slim zag toen het de vertrouwde beltoon opnieuw introduceerde. Tijdens de modeweken in Milaan en Parijs waren het de vaakst gehoorde geluiden.

Nu men doorheeft dat technologie er is om te gebruiken en niet om er slaaf van te zijn, gaat de wereld er enthousiast mee aan de slag. Het internet wordt gebruikt om dagboeken op te zetten, vakantiefoto's of familiegeschiedenissen. Het dient als opsporingsmiddel om uit het oog verloren vrienden terug te vinden. Dankzij de digitale televisie kan iedereen met een gerust hart op café gaan, en het nieuws (of Thuis) bekijken als hij in het holst van de nacht thuiskomt. Gameconsoles als de nieuwe PSP van Sony worden een draagbaar geheugen, net als de memory sticks die men in Japan rond de hals draagt en een database bevatten met alles wat je lief is. Technologie zit met andere woorden gezellig genesteld in het dagelijks leven. Philips, laat die tafellakens waar je op kunt koken maar aanrukken. We zijn er helemaal klaar voor.

- Voorbij zijn de blote buiken, en ook de bilspleetbroeken. Niet dat u ze niet meer zal vinden, de jeansmerken blijven vrolijk doorgaan met de strijd om de laagst mogelijke taille. Maar de kans dat u een broek vindt met een taille die de fatsoensgrens niet overschrijdt, zal volgend jaar aanzienlijk toenemen.

- Voorbij zijn de overladen outfits van laagjes op laagjes, de zogenaamde bohostijl à la Pieter Porters. Bohochic betekent niet zoveel mogelijk stijlen door elkaar dragen, bohochic is een attitude, de manier waarop kleren worden gedragen, namelijk nonchalant of als een opgedirkte taart. Volgende zomer kiest de mode voor kledingstukken die op zichzelf staan en weinig extra's nodig hebben. De hemdjurk is daar een mooi voorbeeld van.

- Voorbij zijn de slobbermannen. De hippe jonge man kiest in 2006 voor een pak in plaats van voor een afzakkende broek met een vlaggend hemd erboven. n

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234