Maandag 23/05/2022

Het beleg van de Stalingradlaan

Bij een grootschalige politieactie in de Brusselse Stalingradlaan werden maandagavond 72 mensen aangehouden. Daarmee wil de Brusselse politie paal en perk stellen aan de welig tierende diefstallen en bendevorming in de multiculturele stationswijk. ‘De bewoners klagen al maanden over een stijgend onveiligheids- gevoel en diefstal in bendes.’ Al klaagt de ene buurtbewoner al feller dan de andere.

Zestig administratieve en twaalf gerechtelijke aanhoudingen. Voor heling, onwettig dragen van vuurwapens of weerspannigheid. Een groot deel van hen is sans-papiers, hoofdzakelijk Algerijnen tussen 25 en 30. Dat is het imposante bilan van de grootschalige politieactie van maandagavond in de Brusselse Stalingradlaan, gekneld tussen het Zuidstation en het sterrenrestaurant Comme Chez Soi aan de Place Rouppe.In samenwerking met de Dienst Vreemdelingenzaken wou de politie van de zone Brussel Hoofdstad-Elsene paal en perk stellen aan een reeks diefstallen door bendes in winkels, vooral in de Nieuwstraat. Bovendien vermoedt de politie dat groepjes sans-papiers in de buurt rond de Stalingradlaan gestolen goederen, onder meer gsm’s en telefoonkaarten, verkopen. Zakkenrollers maken de statige straat onveilig, een aantal van de gearresteerden wordt verdacht van drugshandel. “Deze actie was zeker niet gericht tegen sans-papiers”, klinkt het bij de lokale politie. “We wilden hiermee enkel inspelen op wat er leeft in de wijk. De bewoners in de wijk klagen al maanden over een stijgend onveiligheidsgevoel en diefstal in bendes.”

Quartier chaud

Wie vanuit Brussel-centrum de Stalingradlaan binnenwandelt, proeft prompt de veranderende couleur locale. Voorbij het poepsjieke sterrenrestaurant Comme Chez Soi rijgen de volkse grillzaken, groente- en fruithandelaren, theesalons, goedkope busorganisaties, kappers en telefoniewinkels zich aaneen. Tussen het pompeuze Zuidpaleis en de immense artistieke hoorn op het einde van de straat ontvouwt zich alras een boeiend schouwspel. Bebaarde Arabieren op leeftijd, getooid in traditionele gewaden, slaan zichtbaar achteloos een praatje op een van de banken in het midden van de straat. Trosjes drukdoende jongeren, steevast voorzien van stoere blik en dito lichaamshouding, worden even snel ontbonden als ze waren aaneengesmolten. In een hoekje slaat een occasionele buurtbewoner de taferelen gade. Toevallige passanten of patrouillerende agenten worden met priemende blikken bedacht. Op die manier ontpopt de Stalingradlaan zich tot een straat met een heel eigen dynamiek. Eigen mores, eigen sores, lijkt het credo. Dat blijkt al snel als we in een van de grillrestaurants even polsen naar wat er maandagavond precies is gebeurd. “Niks gezien, meneer. Wie bent u eigenlijk?” Ook buiten, op een terrasje voor het aanpalende theesalon, worden we beleefd maar kordaat afgewimpeld. “Het is hier altijd wat. Maandag was er niets speciaals aan de hand.” Een Vlaamse buurtbewoner, ergens in de veertig, is wel bereid te praten. Anoniem, dat spreekt. “De laatste drie jaar wordt de Stalingradlaan steeds verder ingepalmd door Marokkanen, Algerijnen en Tunesiërs. ‘Klein Marokko’ noemen ze het hier smalend. Ze duwen ook steeds verder richting centrum. Eén voor één worden de huizen opgekocht, zo sluiten ze de originele bewoners in. Het is een zeer gesloten gemeenschap.” De politieactie van maandag verbaasde de man niet. “Je ziet hier overdag de pionnetjes manoeuvreren. Vanuit de vensters houden anderen de straat in de gaten. Die mannen, want veel vrouwen zie je hier niet, hebben natuurlijk veel meer een straatcultuur dan wij. Maar toch voel je aan kleine dingen dat hier louche zaken gebeuren. Als ik bijvoorbeeld door mijn achterraam kijk ‘s avonds zie ik op de ingesloten koer tussen de nabije huizen jonge gasten drugs roken en gokspelen op touw zetten. Als dat legaal is, zouden ze toch vooraan of binnen zitten? Het grappige is dat je alles ziet vanuit de trein die hierachter passeert.” Om de hoek, richting Marollen, botsen we pardoes op Samir, een vijftiger van Tunesische afkomst. Hij woont al sinds 1978 in een zijstraat van de Stalingradlaan en heeft de buurt bijgevolg zien evolueren. “Vroeger was het hier veel rustiger, nu is het echt un quartier chaud.” Met de actie wou de lokale politie een duidelijk signaal geven, meent Samir. “Drie dagen ervoor werd een vrouw vermoord teruggevonden in de Marollen. Bovendien heb ik de indruk dat er de laatste tijd erg veel sans-papiers in de buurt zijn gearriveerd. Die hopen allicht op een snelle regularisatie. En de jonge gasten houden zich ledig met zakkenrollen, drugs en inbraak in auto’s.” Is er dan geen sociale controle van de oudere generatie, vragen we ons af. “Maar neen”, lacht Samir. “Die is nog erger. Zij moedigt de jongeren aan, kijkt instemmend toe en handelt zelf in valse paspoorten en zo. Dat gaat om veel geld. Echte maffiapraktijken, me dunkt.” En dan is hij weg, want “de muren hebben oren”. Notoir kenner van de buurt rond het Zuidstation is Gwenaël Breës. Als lid van het wijkcomité volgt hij de evolutie van het Quartier Midi op de voet. Met Bruxelles-Midi. L’urbanisme du sacrifice et des bouts de ficelle schreef hij recent een boek over de ambitieuze doch aanslepende bouwprojecten rond de Fonsnylaan. “Er bestaat niet zoiets als hét Quartier Midi”, vertelt Breës als we hem ontmoeten in café Orient-Express in de luwte van de Zuidertoren. “Rond het station is het vuil en zie je veel daklozen, maar twee straten verder vind je een kalme multiculturele wijk. De Stalingradlaan behoort eigenlijk niet echt meer tot het Quartier Midi. De straat ligt als het ware op de stoep van het stadscentrum, gekneld tussen uiteenlopende wijken.” Breës nuanceert de alarmerende geluiden over de multiculturele straat. “De laatste jaren zijn er vanuit het stadsbestuur intensieve pogingen ondernomen om de Stalingradlaan op te waarderen. Ze willen er blijkbaar een soort ‘Ramblas’ van maken. Vergelijk de buurt zeker niet met de situatie in Molenbeek. Ik zou eerder de parallel trekken met de Rue du Brabant. Een sterk internationaal getinte straat, met een felle commerciële dynamiek.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234