Zaterdag 29/02/2020

'Het begon met sfeervol bullshitten'

Zestien jaar na hun laatste voorstelling kruipen Kamagurka en Herr Seele nog een keertje samen op de bühne. Misschien met hun kijk op de actualiteit, maar in ieder geval met veel absurde humor.

Samen een pint pakken doen ze nooit. Als ze elkaar zien is het om te werken. Aan Cowboy Henk natuurlijk, of aan andere tekeningen. Maar zet Kamagurka en Herr Seele samen en ze beginnen zonder ophouden te ratelen. Over Picasso, Walt Disney, Trump, hun beginjaren. Alles passeert de revue in hun vaak absurde wereld. De ene vult zonder dralen de andere aan en schakelt in de volgende zin met evenveel gemak over naar een ander onderwerp.

Om maar te zeggen: na veertig jaar zit er nog geen sleet op de relatie tussen Herr Seele en Kamagurka - of Peter van Heirseele (57) en Luc Zeebroek (60). "Ik speelde al langer met het idee om nog eens met Peter samen te werken", zegt Kamagurka. "Vorig jaar vroeg de Arenbergschouwburg om een paar zondagavonden op te treden. Ik mocht volledig mijn goesting doen, en dit was de juiste gelegenheid. Ik heb het Peter gevraagd en hij zag dat zitten. Uiteraard tegen zijn goesting."

Herr Seele: "Het is gewoon lastig, zo 's avonds laat optreden. En de dag erna ben ik ook kwijt, want dan kan ik niets meer doen. Ik ben nogal teer."

Kamagurka: "Maar dat is niet waar. Ze hebben een pacemaker gestoken. Je hart kan al niet meer stilvallen."

Herr Seele: "Dat is waar. Maar er is nog het schilderen, dat steeds meer tijd in beslag neemt."

Kamagurka: "Bij mij is die evolutie er ook wel. Ik teken veel, maar ik ben nooit gestopt met optreden. Vorig jaar heb ik negentig optredens gedaan. Je verliest veel tijd door de files, maar ik doe het gewoon graag.

"We hebben doorheen de jaren ook zo'n massa materiaal bij elkaar geharkt waaruit we kunnen putten. Ik zou het leuk vinden om dat als basis te gebruiken en daarnaast iets te doen over de actualiteit van die week."

Herr Seele: "We zijn ooit heel absurdistisch begonnen. Sfeervol bullshitten, daar is ons eerste programma uit voortgekomen."

Kamagurka: "Dat was eind jaren 70, begin jaren 80. We zullen daar ook teksten uit brengen."

Herr Seele: "In onze jonge jaren leefde Ionesco nog. Ik heb De kale zangeres nog gezien. Dat was puur absurdisme. We vonden dat leuk, net als Luis Buñuel. Mannetjes in een kostuum die iets doms doen. Zelfs de kerk speelde een rol. Ik had een typetje, Vader Godverdomme, dat je nu nog zou kunnen brengen. Ik heb het gevoel dat het weer aan de orde is om dat soort absurdisme te brengen, eerder dan stand-upcomedy. Dat hebben we nu wel gehad. Dat interesseert me eerlijk gezegd geen reet, al moet ik ook zeggen dat ik het nooit gezien heb."

Kamagurka: "Je hebt daar goede en slechte in. Maar er moet iets gebeuren op een podium. Een komiek speelt een show vijf keer in Antwerpen en zes keer in Brugge. Het is altijd hetzelfde. Mij interesseert dat niet meer."

Herr Seele: "Het is niet alleen wat die komiek zegt, het is ook hoe hij eruitziet. In een jeans, met houthakkershemd en een glas water naast hem."

Kamagurka: "En sneakers! En misschien een baard."

Herr Seele: "Dat is geestig om te parodiëren, maar ik denk dat we visueel iets unheimlichs, iets verwarrends zullen proberen te brengen."

Kunstlul

Doorheen het interview komen Kamagurka en Herr Seele met veel verhalen over hun jaren samen. Over hun eerste optreden in een Leuvens café, waar Kamagurka's enige doel was om Herr Seele zo snel mogelijk te laten blozen. De optredens met Eddy Wally ook, die op de dag dat Silence of the Lambs veel Oscars won met twee lampen in de hand op het podium kwam om in fonetisch Engels alleen de woorden 'the silence of the lambs' uit te spreken.

Of Kamagurka die bij zijn tweede optreden ooit in het sanatorium van De Haan in de coulissen stond te masturberen met een valse penis, terwijl de presentator een door Kama geschreven tekst voorlas over hoe fantastisch Kama was. Zijn optreden beperkte zich daarna tot opkomen, het publiek groeten en weer weggaan.

Herr Seele: "Dat doet me denken aan de jonge Rimbaud. Hij was de most hated person en Kamagurka had dat ook. Hij schopte constant tegen de schenen. Maar er heeft een verandering in zijn hoofd plaatsgevonden en nu is hij sympathiek geworden. Dat is jammer. Ik vond hem fantastisch toen hij zo ambetant was."

Kamagurka: "Maar je kunt toch niet blijven ambetant zijn?"

Herr Seele: "Mensen zeggen dat ze 'De Grens' (de rubriek in Man bijt hond waarvoor Kamagurka langs de Belgische grens reed, JDB) zo mooi en poëtisch vinden, maar ik hou niet van die kant. Ik hou van de grove kant. Al blijft hij geniaal. Ik vind hem de enige grappige mens."

Kamagurka: "Je moet evolueren in je werk. Hara-Kiri (Frans satirisch blad, de voorganger van Charlie Hebdo, JDB) ging op den duur zo ver dat niets nog choqueerde. Het is gewoon verdwenen. Je moet je publiek anders benaderen zodat het blijft komen.

"Ook de wereld is veranderd. Als ik nu in het sanatorium zou optreden met zo'n lange tekst en een kunstfluit, zou iedereen misschien zijn schouders ophalen."

Herr Seele: "Je zou misschien een cliché worden, dat klopt."

Kamagurka: "Het is alsof je op de duur Walter De Bock bent."

Anarchie

Met hun voorstellingen en tv-programma's als Lava waren Kamagurka en Herr Seele in de jaren 80 en 90 baanbrekend in Vlaanderen. De vraag is of hun absurde humor de tand des tijds heeft doorstaan. Bovendien heb je met de Trumps van deze wereld al clowneske figuren aan de macht. Doe dan maar eens beter.

Herr Seele: "Ik denk dat we tegenwoordig nood hebben aan anarchie."

Kamagurka: "Anarchie is de reden waarom je kunst maakt en waarom mensen naar kunst gaan kijken. Ze willen kunstenaars zien die vrijheid scheppen om zo die vrijheid te ervaren. Of dat nu een schilder, stand-upcomedian of cartoonist is, maakt niet uit."

Herr Seele: "Ik denk dat Trump voeding zal geven aan dat anarchisme. Onderhuids zal het een anarchisme creëren in de samenleving."

Kamagurka: "Trump is eigenlijk het perfecte werk van Andy Warhol. Dat is een kunstwerk, hoe degoutant het ook is."

Herr Seele: "Warhol flirtte ook met het kapitalisme. Kijk naar al die personages die hij in beeld heeft gebracht: de modeontwerpers, seksbommen als Marilyn Monroe... Trump past in dat straatje van de American dream. Maar de American dream is voor mij de gekke wereld van Walt Disney. Er is een reden waarom Dalí met Disney wilde werken: er zit een heel duistere ondertoon in."

Kamagurka: "Kun je niet zeggen dat Obama Mickey Mouse is en Trump Donald Duck? Mickey Mouse is bescheiden en springt voor iedereen in de bres. En Donald... de naam alleen al. En hij kwaakt veel."

Herr Seele: "Het is vleesgeworden surrealisme."

Kamagurka: "Je denkt altijd dat de wereld in de goede zin evolueert. Nu zie je dat dat niet zo is."

Kamagurka en Herr Seele - Lachen, gieren, condors, op 5/2 in de Arenbergschouwburg in Antwerpen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234