Vrijdag 15/01/2021

Het bal van alle Assepoesters

Naast mij staat Sting. Hij is kaalgeschoren en hij draagt een zwart T-shirt onder zijn smoking. Tussen de hoofden door zie ik Björk, de gouden tanden van Jeremy Scott, de baldadige mode-ontwerper uit de Midwest. Obers met een zijden sjerp over hun livrei bieden glaasjes spumante aan. Dit is de feestelijke opening van de biënnale 'Film en mode' in Firenze. 'Zo'n bal heb ik nooit eerder meegemaakt,' zal Leonardo Ferragamo zeggen, en die moet, als lid van de Florentijnse bovenlaag toch al wat hebben beleefd.

Agnes Goyvaerts

Eigenlijk was dit niet de echte opening. Die was academischer, met alle biënnalebeheerders achter een lange tafel en de sponsors in de zaal. En daar was al de vooropening aan voorafgegaan, in het Stazione Leopolda, op vrijdag, met de internationale mode-avant-garde. Maar het Assepoesbal was het suikerglazuur op de cake. In een van Firenze's mooiste gebouwen langs de Arno, het Palazzo Corsini, ontvingen 20th Century Fox en de familie Ferragamo gasten uit de film- en modewereld, en alles wat daarrond cirkelt aan mondaniteit en pers. Op de invitatie stond 'Black tie or Cinderella-related' en zodoende staan we hier nu tussen vele (elegante, Italiaanse) pinguïns, naast een dame gekleed als pompoen en een soort zeemeermin met rinkelende schelpen in de voering van haar avondjas. In de binnentuin pronkt de karos van vormgesnoeide buxus (als we 's nachts het pand verlaten voelen we dat het plastic blaadjes zijn) en om middernacht slaat de bliksem in en worden overal stukjes kristal rondgeslingerd. Swarovski, een van de sponsors, heeft hiervoor 100 kilogram cadeau gedaan. Tussen de 'scherven', op een enorm hemelbed, ligt Drew Barrymore, de Cinderella van de film die we 's middags zagen, omringd door haar bodyguards. Ze is in werkelijkheid fijner en brozer dan in de film. Ze draagt een kleurrijke, glanzende jurk van Ferragamo, die bestudeerd in repen is gescheurd. Poor Cinderella.

Aan de voorbereiding van het palazzo is een hele week gewerkt. Het Londense evenementenbureau Luna Productions had art director Simon Costin gevraagd om het thema uit te werken. Costin weet wat een evenement scheppen betekent, want hij organiseerde al de spectaculaire defilés van onder andere Alexander McQueen (met mannequins die over het water leken te lopen). Zodra alle gasten door de veiligheidscontrole zijn, mogen ze zich verspreiden over de vele vertrekken van het palazzo. Geen spiegels of kristallen luchters, maar eenvoudige boerenkeukens lijken het, in het halfduister gedompeld. Hier en daar ligt een handvol stro, op de buffetten met geblokte tafelkleden staat stevige Toscaanse kost, zoals bonen en pompoenrisotto (maar wel in de verfijndste versie). De rode wijn moet je zelf halen in een ordinair waterglas. Dit, leren we later, verbeeldt de eerste fase van Assepoes' leven. We vinden een plaatsje in een van de vensterbanken en met het dikke bruine bord op onze knieën verkijken we ons op alles wat passeert. Van elfachtige wezens in doorkijkjurken tot matrones in zwaar fluweel, van extravagante ontwerpers met hun aanhang tot grijzende heren met goed gesneden smokings en een fijn sigaartje tussen de vingers. Dat de duurste haute-couturejurken niet per definitie het elegantst zijn, kunnen we hier met eigen ogen vaststellen. En even spelen we 'Belgian jury' en geven we punten als was dit het Eurovisie-modefestival.

Tegen middernacht mogen we naar de eerste verdieping, waar de betovering is voltrokken: schitterend gedekte tafels vol zoetigheid, strijkjes, palmen en opnieuw prikwijn. "De gasten moeten de kans krijgen om zich opnieuw kind te voelen", had Costin gezegd, "ze moeten zich laten gaan, door de kamers hollen als een renaissance-infante, in de hal met de zoete wonderen belanden en dan, om middernacht, ademloos arriveren in de grote balzaal en dansen tot 's ochtends vroeg." Gedanst wordt er, inderdaad tot het ochtendgloren, maar dan liggen wij al onder de wol, want de volgende dag komt de rest van het programma. Een bezoek aan de tentoonstelling over de Cinderella-film, onder meer, in het palazzo van Ferragamo. Met de film hebben we overigens hartelijk gelachen. Andy Tennant maakte een nieuwe versie van het Assepoes-verhaal met Leonardo da Vinci als toverfee die ervoor zorgt dat het arme meisje en de mooie prins tot elkaar komen. En er werd zowaar duchtig gesnoven en gekucht in de zaal, als alles uiteindelijk goed komt. Anjelica Huston is een meesterlijke stiefmoeder, hautain en prachtig in haar zilvergrijze gewaden, Drew Barrymore een geloofwaardige wildebras.

"Het is allemaal heel natuurlijk gegroeid," zegt Leonardo Ferragamo, de zoon van de legendarische Salvatore en lid van de familie die het evenement heeft gesponsord. "Er was de film, geregisseerd door Andy Tennant, en wegens onze historische banden met de filmindustrie werd ons gevraagd het muiltje voor Cinderella te maken. Tegelijk waren er de plannen voor een filmmodebiënnale in Firenze, en dachten wij, waarom er dan niet wat meer van maken? Vervolgens hebben wij aan ontwerpers gevraagd om een kostuum te ontwerpen voor een van de figuren uit de film, en zo kwam de tentoonstelling in ons museum tot stand."

Het is de dag na het bal en in het Palazzo Spini Feroni heerst een drukte van jewelste. Japanse journalisten interviewen moeder Ferragamo, Amerikanen zitten te wachten op de acteurs, op de binnenkoer is een make-upman met dikke penselen in de weer om een tv-presentatrice bij te kleuren. Beneden, voor de vitrine van de Ferragamo-winkel, staan toeristen met begerige ogen naar de Cinderella-muiltjes te kijken. Bijna een miljoen lire, omgerekend dik 8000 frank, kosten deze replica's, een prikje in vergelijking met het originele, handgemaakte paar, dat wel tien maal meer kostte. Ze zijn van zijde, met een geborduurde bovenkant , kristallen parels en een hak van plexiglas. "Cinderella is voor ons iets om trots op te zijn, het geeft de Ferragamo-naam een nieuwe glamour," zegt Leonardo. En dat kan het merk gebruiken, want het heeft traditie en is bekend om zijn kwaliteit, maar is lang niet zo sexy als het herrezen Gucci bijvoorbeeld.

Hebben schoenen volgens hem echt die mythische eigenschappen die men ze toedicht, vragen we Leonardo Ferragamo? Staat dat verloren muiltje bol van de symboliek? "Ik denk het wel", antwoordt Leonardo, "schoenen zijn het enige onderdeel van onze garderobe dat contact houdt met de grond. De schoen is het fundament. En het blijft een intrigerend object, want het moet twee essentiële dingen combineren: elegantie en schoonheid aan de ene kant, substantie en comfort aan de andere kant. De balans tussen die twee elementen te vinden, is de grote kunst van de schoenmaker."

In het vaste museum van Ferragamo zie je wat van die wonderlijke staaltjes van evenwicht die vader Salvatore wereldberoemd hebben gemaakt. In de gangen van het palazzo hangen foto's van de schoenmaker met zijn beroemde Hollywood-klanten. Salvatore Ferragamo met Audrey Hepburn, Gloria Swanson, Joan Crawford, Sofia Loren, Greta Garbo. De 'onzichtbare' sandaal met een bovenkant van transparant nylon bezorgde Ferragamo in 1947 een mode-Oscar. Marilyn Monroe maakte de duizelingwekkend hoge stilettohakken beroemd.

Die geschiedenis trachten de kinderen voort te zetten. Ferragamo maakte de schoenen voor Madonna, alias Evita. "Ook dat was heel natuurlijk", zegt Leonardo, "want Evita Peron was een goede klant. En ja, ik heb Madonna ontmoet. We hebben hier nu haar leest staan. Wat een persoonlijkheid!"

Het muiltje van Assepoes is de volgende schakel in het verhaal. "Het is tegelijk klassiek en eigentijds van vorm", zegt Leonardo Ferragamo, "heel nauwkeurig uitgevoerd zoals nog slechts weinig ambachtslieden het kunnen. Ik denk dat daar de sterkte ligt van de Italiaanse en dan vooral de Toscaanse industrie: in die ambachtelijkheid die nergens meer geleerd wordt."

De film 'Cinderella, Everafter' komt in februari uit in de Belgische zalen. Als alles volgens plan verloopt, wordt er ook hier een Assepoes-bal aan gekoppeld.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234