Zaterdag 24/10/2020

Herr Seele: 'Mijn stijl was de lompe stijl'

Meer dan dertig jaar geleden verscheen hij voor het eerst in de krant Vooruit, de voorloper van De Morgen. Nadien werd de absurdistische spierbundel met de dikke kuif een Humo-icoon. Deze week verschijnt het definitieve Cowboy Henk-boek. Tekst en uitleg door Herr Seele.

Niet Cowboy Henk siert de eerste twintig pagina's van de vuistdikke Cowboy Henk-bundel, maar wel De Rode Ridder, Suske en Wiske en De Smurfen. Begin jaren tachtig werden voornoemde helden opgevoerd in Bob Plagiaat, een cartoonstrip van Kamagurka die volgens Herr Seele essentieel was voor het ontstaan van Cowboy Henk, en dus niet kon ontbreken in de recente bundel. "In Bob Plagiaat, dat toen in Vooruit verscheen, vertelde het titelpersonage over de strips die de dag voordien in De Standaard stonden, zodat je die niet moest lezen", begint Herr Seele (53). "Dat was lachen. Het was al vreemd dat Vooruit het wilde publiceren, want er werd aan de lopende band materiaal gekopieerd uit een concurrerende krant. Maar goed, het waren andere tijden. Er was toen geen sprake van een alternatieve strip in België. We kenden Lucky Luke, Asterix, Kuifje en de reeksen van Jijé of Eddy Paape. Dat was het zowat. Sleen en Vandersteen haalden oplages van 250.000 exemplaren. Maar een echte alternatieve stripreeks? Was er niet."

Kamagurka bracht daarin verandering door in het laatste plaatje van Bob Plagiaat een nieuw personage op te voeren: Cowboy Henk. Tussen de 1.500 en 1.600 Cowboy Henk-pagina's verschenen er sindsdien. Eerst anderhalf jaar in Vooruit/De Morgen, nadien in Humo.

Sukkels

"We kregen ieder 500 Belgische frank", vertelt tekenaar Herr Seele. "Geen vetpot, maar we amuseerden ons. Het was de postpunkperiode, een interessante tijd. De Morgen was een linkse krant, het communisme bestond nog. Heerlijke tijden om strips te maken. Cowboy Henk kreeg steeds meer Amerikaanse invloeden. Kama was een groot kenner van de modernistische, avant-gardistische strip en hevelde dat over in onze reeks. Alles kon. Onze antiheld stond plots in de Franse bladen Hara-Kiri en L'Echo des Savannes. Ik denk dat de oudere De Morgen-lezers onze humor niet pikten. Vermoedelijk geloofden die socialisten meer in satire dan in onze eerder nihilistische humor. (denkt na) Ik ga er van uit dat we experimentele humor brachten. Het doel was: humor brengen. Soms mislukte het, maar we probeerden tenminste."

"Seksisme en racisme hebben we altijd wel vermeden", gaat Herr Seele voort. "Op dat vlak waren we wel politiek correct. Langs de andere kant gaan humor en agressie hand in hand. Charlie Chaplin schrok er niet voor terug om de minderbedeelden, de sukkels van onze maatschappij, in elkaar te slaan. Schrijver-acteur W.C Fields zei ooit dat het niet grappig was om met een voorhamer op een nieuwe wagen te slaan, terwijl dat wel grappig is bij een occasie. Kamagurka voelt dat ook aan. De titel van een van zijn eerste strips zegt genoeg: 'Het boeiende leven der sukkels'. Je zou kunnen zeggen dat Man bijt hond zich ook op dat terrein waagt. In die zin is het niet vreemd dat Kama voor Woestijnvis werkt.

"Humor schrijven is humor herkennen. Kama kan dat, ik niet. Ik ben meer een figuur die er midden in staat. Een tragikomisch gegeven. Een slachtoffer van de grap. Kamagurka is geniaal. Alle kinderen zijn geniaal omdat ze nog niet bezoedeld zijn door de samenleving. Kama heeft die kinderlijke genialiteit op een of andere manier weten te behouden. Het is fijn ten dienste te staan van zo'n talent."

Gechoqueerd

Tot op de dag van vandaag heeft Herr Seele spijt dat hij nooit de tijd kreeg om esthetischer te werken. "Voor de krant moest het allemaal snel gaan. We zijn er ingevlogen zonder voorbereiding. Sleen en Vandersteen hadden een ingewikkeldere lineaire stijl dan de mijne, met veel arceringen. Niettemin was vooral Sleen mijn grote voorbeeld.

"Ik had graag een esthetischere Cowboy Henk opgevoerd, zoals Joost Swarte of Ever Meulen. Op Hergé was ik ook jaloers: die had een hele ploeg achter zich staan die hem hielp inkleuren, letteren en decors tekenen. Ik moet wel bekennen dat een van de eerste lange Cowboy Henk-verhalen erg Hergé-achtig was. Nog altijd zijn er mensen die dwepen met die vroege stijl. De Finnen, bij wie we recentelijk twee Cowboy Henk-albums uitbrachten, waren gechoqueerd door mijn latere stijl. Die is een beetje artistieker. Ik begrijp dat wel. Mijn broer was een fijne tekenaar, ik daarentegen had een eerder komische, dikke stijl. Noem het de lompe stijl.

"Ik heb het gevoel dat we nu eindelijk populair zijn in het buitenland. Nu Cowboy Henk niet meer wekelijks in Humo staat, kunnen we het rustiger aan doen en ons klaarmaken voor een volgende fase. Nu hebben we een expo in Istanboel, verschijnen we in Finland, wordt de recente bundel in Frankrijk uitgebracht en is er belangstelling in Duitsland en Spanje. De VS zijn misschien de volgende stap. We zijn goed bevriend met Art Spiegelman, die kan ons misschien helpen er te publiceren in bladen. Ook denk ik aan een voortzetting van Cowboy Henk, maar rustiger en mogelijk met steun van het Vlaams Fonds voor de Letteren. Ik ben klaar om mondialer te denken."

Cowboy Henk verscheen bij De Bezige Bij Antwerpen, 320 p., 34,95 euro.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234