Woensdag 29/06/2022

Herinneringen aan een lange Oscar-nacht

'Welkom op de Titanic', zo begroette gastheer Billy Crystal het volgepakte Schrine Auditorium, dat zich maandagavond in Los Angeles klaarmaakte voor een lange zit. Meteen verduidelijkte hij ook de parallellen tussen het roemruchte schip en deze 70ste Oscar-ceremonie: "Het is gigantisch, het is duur en iedereen vraagt ons sneller te gaan."

Dat de Oscar-avond zo'n lange, trage bedoening is, heeft veel te maken met de zogenaamde acceptance speeches, die vaak niet veel meer zijn dan een ongeïnspireerde afrateling van namen. En als er ergens één plaats is waar tijd ook geld betekent, dan is het wel de Oscar-show, waar een reclamespotje van 30 seconden meer dan 900.000 dollar kost.

Het is dan ook niet zo verwonderlijk dat regisseur James Cameron, bij de ontvangst van de laatste (en belangrijkste) Oscar voor Titanic de euforie even wilde relativeren door enkele seconden stilte te vragen voor de 1.500 slachtoffers van de échte Titanic. Verwijzend naar het (nood)lot van het onzinkbaar geachte schip, besloot hij met de opmerking dat "als het ondenkbare kan gebeuren, wij alleen maar vandaag hebben. Let's make this a night to remember in every way and party till dawn." Daarmee refereerde hij meteen ook aan die andere Titanic-film, de klassieker A Night to Remember van regisseur Roy Baker uit 1958.

Was deze 70ste Oscar-ceremonie inderdaad een nacht om blijvend te herinneren? Voor de winnaars in ieder geval, in de eerste plaats de allergrootste winnaar, de publiekslieveling Titanic, die met elf Oscars het historische record van Ben-Hur wist te evenaren. Die drie nominaties die niet door de Academy gehonoreerd werden, waren die voor de Beste Actrice (Kate Winslet), Beste Vrouwelijke Bijrol (veterane Gloria Stuart) en Beste Make-up. Filmmaker James Cameron had hoe dan ook voldoende redenen om zich King of the World te voelen én te benoemen. Bij zijn eerste persoonlijke Oscar (voor de montage) richtte hij zich via de televisie tot zijn dochtertje: "Dit is nu zo'n Oscar waar je vader altijd over gepraat heeft. En het is very cool om zoiets te winnen." Bij zijn tweede persoonlijke Oscar (de regie) voelde Cameron zich al meer op zijn gemak toen hij zich tot de zaal richtte met de retorische vraag: "Ik weet niet hoe het met jullie gesteld is, but I'm having a really good time." Feit blijft dat Cameron maandagavond wellicht de eerste bekroonde cineast uit de Oscar-geschiedenis werd die niet voor zijn regie betaald werd. Tijdens de productie van Titanic deed hij als regisseur afstand van zijn wedde, omdat het budget fenomenaal overschreden was.

Dat een megahit als Titanic maandagavond op een vloedgolf van Oscars de filmgeschiedenis zou invaren, kan achteraf nogal voorspelbaar lijken. Gemakshalve wordt vergeten dat de Academy in het verleden wel vaker de grootste kassakrakers van het voorbije jaar genegeerd heeft of met enkele troostprijzen naar huis stuurde. Het blijft dus steeds afwachten tot dat ultieme moment waarop de enveloppen worden opengescheurd.

De afgelopen weken werd in de pers trouwens genoeg gewaarschuwd dat de triomftocht van Titanic op de valreep wel eens op één of meerdere ijsbergen van de andere genomineerde films te pletter zou kunnen varen. In het musicalnummer waarmee Billy Crystal de Oscar-show op gang trok, had hij het nog uitdrukkelijk gezongen: "L.A. Confidential, you may be the iceberg tonight". Dat gebeurde niet, al moest geen enkele van de voor Best Picture genomineerde films met lege handen naar huis.

Behalve spannend is zo'n Oscar-nacht vooral interessant om de kanttekeningen, inside-jokes, spitse boutades en andere verbale hoogstandjes van de gastheer (dit jaar opnieuw een Billy Crystal in grote vorm), de diverse presentatoren en de ontroerde of onthutste winnaars.

Net als vorig jaar werd de show geopend met een sublieme proloog, waarin men Billy Crystal kon zien opduiken in scènes van de vijf belangrijkste films: magistrale voorbeelden van naadloze magie. Zo kon men Crystal, liggend op de plaats van Kate Winslet, zien poseren voor Leonardo DiCaprio (de opvallendste afwezige) in Titanic. Of een auditie zien doen in de blotemannenkomedie The Full Monty. 'Too Jewish?' is zijn laconieke vraag als hij de verbaasde blikken van de jury op zijn (net als in de film) net buiten beeld gehouden penis gericht weet. En in een scène van As Good As It Gets is het dit keer Crystal die een van de verwoestende scheldtirades van Nicholsons misantropische personage over zich heen krijgt.

Die Nicholson kreeg later van collega-auteur Robin Williams wel een van de mooiste oneliners van de hele avond: "Jack is zo cool dat zelfs Boeddha wow! zegt." Toen de acteur in kwestie daarna het podium opdanste om de derde Oscar (na One Flew Over The Cuckoo's Nest en Terms of Endearment) uit zijn rijkgevulde carrière in ontvangst te nemen, bleek hij zelf ook behoorlijk geïnspireerd. Hij begon met de bekentenis dat hij 'a sinking feeling' had toen de avond begon, vervolgde met een tribuut aan medegenomineerde Peter Fonda ("My old bike-pal", refererend aan de Easy Rider-film, toen ze samen Amerika op hun motoren doorkruisten) en besloot met een demonstratie van zijn ironische charme door het publiek te bedanken "for looking so good".

Kim Basinger had zich in haar dankwoord al ingedekt tegen vergetelheden door maar meteen iedereen te bedanken die ze ooit in haar leven ontmoet had. Ze eindigde in de haar kenmerkende bevlogen stijl met een mededeling "voor iedereen daarbuiten die dromen koestert: ik ben het levende bewijs dat ze uitkomen."

Ook Robin Williams bleek dolgelukkig met zijn Oscar. "Dit wordt misschien de eerste keer dat ik echt sprakeloos ben," probeerde hij, maar daar kon het uiteraard niet bij blijven. Hij schudde enkele snelle imitaties uit zijn mouw (onder meer van Dustin Hoffman in Rain Man) en betrok ook zijn (overleden) vader in zijn dankbetuigingen, want die liet hem indertijd als acteur zijn gang gaan, niet zonder de waarschuwing "dat hij best een andere job achter de hand kon houden, bijvoorbeeld lasser".

Gastpresentator Arnold Schwarzenegger had gelukkig de beschikking over grappige tekstschrijvers, zodat hij herinneringen mocht ophalen aan zijn True Lies en Terminator-films, gedraaid "in de arthouse-periode van James Cameron". En in verband met Titanic mocht hij grappen dat "de film zoveel winst maakte dat geen enkele boekhouder dat nog zou kunnen verbergen".

Uiteraard waren er ook toespelingen op de recente seksschandalen rond president Clinton. Met enig leedvermaak herinnerde Billy Crystal aan de tijd dat "Washington klaagde over al die seks in Hollywood". En hij bleek ook nog over een lijstje favoriete films van Bekende Amerikanen te beschikken. Voor Hillary Clinton bleek dat de paranoia-thriller Conspiracy Theory te zijn en aanklager Kenneth Starr was naar verluidt een grote fan van de griezelhit I Know What You Did Last Summer.

Opvallend was ook nog het verrassende optreden van regisseur-choreograaf Stanley Donen (1924), die een Life Achievement Award uitgereikt kreeg. Hij koesterde het Oscar-beeldje 'cheek to cheek', verklaarde zich speechless en wou daarom doen wat men in dergelijke omstandigheden in musicals doet: zingen. Dat werd het I'm in Heaven-deuntje, met daarna een kleine demonstratie tapdansen. Dergelijke dingen maken zo'n lange Oscar-show telkens weer "a night to remember".

Jan Temmerman

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234