Zondag 25/10/2020

Herinnering aan een geblutst bestaan

De plaat klinkt oud in de best mogelijke betekenis van het woord: rauw maar niet afgelikt

Cd van de week l Candi Staton HHHH

His Hands BART STEENHAUT

'Honey, why don't we talk anymore?', vraagt Candi Staton zich af op 'In Name Only', een van de zwartste soulsongs die ze op His Hands heeft opgenomen. Daarmee komt de legendarische zangeres meteen tot de kern van de zaak. Hij heeft haar weliswaar nog niet laten zitten, maar ze leven naast elkaar en zijn zodanig vervreemd dat de conversaties zich beperken tot welk eten er opgewarmd moet worden, want hij is, na veel te lang doorboemelen in de kroeg, natuurlijk weer te laat thuisgekomen.

Op haar nieuwe cd keert de vrouw met de gospel in de stem na een reeks steriele discoplaten en uitstapjes richting religieuze muziek terug naar haar roots. His Hands is een verzameling songs over, zoals ze zelf zegt, "de plekken waar het leven ons naartoe leidt maar waar we liever niet terecht waren gekomen". En Staton, die zelf een jarenlange alcoholverslaving achter de rug heeft en door een van haar vorige echtgenoten fysiek werd mishandeld, zingt de nummers met een groef in de stem die verraadt dat ze de herinneringen aan haar gebluste bestaan nog niet heeft uitgevaagd.

Staton schreef zelf een handvol songs en kreeg hulp van schrijvers als Dolly Parton, Merle Haggard en, het opvallendst van al, Will Oldham ofte Bonnie Prince Billy. Ook de rest van de ploeg is op z'n minst opmerkelijk. De van Lambchop bekende Mark Nevers fungeert als producer en die heeft meteen een boel van zijn collega's de studio in gesmokkeld. En zelfs de legendarische Barry Beckett (zie ook: keyboards op honderden klassieke soulplaten én producer van onder meer Paul Simon, Bob Dylan, Joe Cocker en Dire Straits) kwam speciaal terug uit pensioen om Staton weer op de sporen te helpen.

Sinds twee jaar geleden een sublieme compilatie verscheen met het beste uit Statons soulplaten uit de jaren zeventig is de zangeres ontdekt door een nieuw publiek. Die best of, titelloos maar niettemin warm aanbevolen, verscheen op het label van Gorillazzanger Damon Albarn en ook op His Hands wordt die samenwerking voortgezet. De plaat klinkt oud in de best mogelijke betekenis van het woord. Rauw maar niet afgelikt. En met ruimte om de stem van Staton languit op de voorgrond te trekken. De muzikale omkadering is bewust aan de sobere kant, maar elke noot die de plaat heeft gehaald staat er met een reden. Dit is muziek die ademt, die ráákt. Toen een ontroerde Oldham over de telefoon hoorde wat Staton met zijn nummer had gedaan stroomden de tranen over zijn wangen. De stem is, ook hier weer, de hele vrouw. En ze zingt net zo lang tot alle wonden weer geheeld zijn.

(Honest Jon's)

DOWNLOAD

- 'You Don't Have Far to Go'

- 'It's Not Easy Letting Go'

- 'His Hands'

- 'How Do I Get over You?'

- 'You Never Really Wanted Me'

- 'In Name Only'

- 'Cry to Me'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234