Maandag 24/01/2022

Henry Le Boeuf plechtig heropend

Paleis voor Schone Kunsten, Brussel

Een heuglijke dag wacht deze week ieder die op gezette tijden de concertgang weet te smaken. In het Paleis voor Schone Kunsten, het wonderlijke gebouw dat destijds door de heer Horta en zeker ook door enkele hem daarbij behulpzame lieden op de Brusselse Kunstberg werd neergepoot, wordt dan immers de zaal Henry Le Boeuf plechtig heropend. In een roemrijk verleden, waarin onze hoofdstad qua bruisen nog met de betere pijnstiller kon wedijveren, gold deze wat koddig naamgegeven concertzaal als een van de beste van de wereld. In een minder roemrijk verleden, de jaren zeventig zeg maar, toen 'goede smaak' een fout woordenpaar was geworden, liep een en ander fout. Dan hebben we het niet in de eerste plaats over de kleurenpracht van de toen nieuwe zitjes - een elegante combinatie van knaloranje, knallila en knalrood - maar vooral over het materiaal: een soort van fluweelachtige bedekking, in combinatie met het tapijt beter geschikt voor een dodenkamer. Verder raakte het grote orgel nogal verwaarloosd en waren veranderingen onder het podium nefast voor de resonantie.

Nauwelijks een wonder dus dat men er al geruime tijd aan dacht de zaal zo niet in haar oorspronkelijke, dan toch in een enigszins convenabele staat te herstellen: hout in plaats van textiel, orgel restaureren, ruimte onder het podium weer de vroegere klankkastkwaliteiten geven, en dan ook maar meteen wat infrastructuur moderniseren. De fondsen werden gevonden, waarschijnlijk niet voor niets in dit ronde jaar, en ondertussen zijn alle voorbereidingen getroffen voor de zeer luxueuze omstandigheden waarin de zaal opnieuw in gebruik zal worden genomen. Een heus heropeningsfestival wordt het, waarop een indrukwekkende rist wereldsterren aantreedt, naast heel wat jong, onbekender volk.

De nogal grootscheepse aanpak heeft, behalve met de inderdaad historisch-prestigieuze kant van de zaak, alles met marketing te maken. Tijdens de wel heel vroeg op het jaar georganiseerde voorstelling van het seizoen 2000-2001 van de Filharmonische Vereniging van Brussel, waren berichten te horen over het dit seizoen teruggelopen aantal concertgangers. Dat is zeker te wijten aan de trieste logistieke en artistieke kwaliteiten van het Sint-Michielstheater, waarnaar de Filharmonische moest uitwijken tijdens de restauratie van de zaal Henry Le Boeuf. Het komt er nu uiteraard op aan het verloren publiek te herwinnen, dat wil zeggen: het opnieuw in groten getale in het PSK zien te drijven, waarop het, sterk onder de indruk van de hemels klinkende zaal, van de weeromstuit abonnementen aanschaft.

In elk geval biedt het nog tot het einde van het seizoen lopende heropeningsfestival bijzonder veel fraais. Er zal hier nog regelmatig over worden bericht; nu alvast een greep uit het aanbod van de eerste week.

Zaterdag is er het openingsgala. Voor kaartjes wordt het reppen, maar weet dat de Amerikaanse sopraan Renée Fleming een liederavond verzorgt, in het goede gezelschap van pianist Hartmut Höll. Het programma: liederen rond de Goethe-heldinnen Suleika, Mignon en Gretchen en na de pauze werk van Previn en Strauss.

Zondag is hoogdag. René Jacobs leidt de Akademie für Alte Musik Berlin, het RIAS Kammerchor en een uitstekende ploeg solisten doorheen de Matteuspassie van J.S. Bach. Dat wordt een kleine drie uur absolute heerlijkheid. 's Ochtends is er overigens een ontbijtconcert van cellist Roel Dieltiens, die een twintigste-eeuws programma brengt: Ligeti, Lutoslawsky, Goebajdoelina, Henze en de creatie van een werk van Luc Van Hove. Heel wat kleinschaliger dan het Bach-feest 's avonds, maar warm aanbevolen.

Het kan niet op: maandag zijn er sopraan Barbara Bonney en het Oslo Philharmonic Orchestra, geleid door de voortreffelijke chef Mariss Jansons. Het programma is een beetje eigenaardig, maar dat is in de dan heersende feeststemming een detail. Eerst is er de Symfonische Fantasie uit Die Frau ohne Schatten van Richard Strauss. Bonney zingt vervolgens enkele georkestreerde liederen van Edvard Grieg, en er wordt langgerekt afgesloten met de Zevende Symfonie van Beethoven. Een lichte maaltijd voordien wordt aanbevolen.

Dinsdag schaft de festivalpot iets heel speciaals. Het Vlaams Radio Orkest brengt dan de tweede uitvoering (de wereldpremière vindt de dag voordien plaats in de Bijloke in Gent) van de totale Resurrection Cycle, een kolossale orkestcyclus van de Chinese componist Tan Dun, die zelf dirigeert. Het werk geldt als een voorlopige samenvatting van Tans werk, waarin hij probeert Chinese en westerse muziek tot een symbiose te brengen. Het is, hoewel niet ieders kopje thee, zeer toegankelijke muziek: een snuifje westers, een likje oriëntaals, een beetje pathos en een achterliggend filosofietje van broederlijkheid. Zeer ontspannend.

In de Metro-jaartelling eindigt daarmee het programma van deze week. Wees verschrikkelijk benieuwd en haast u naar de grote zaal Henry Le Boeuf, alwaar auditieve extase alvast uw deel zou moeten zijn.

Heropeningsfestival van de Filharmonische Vereniging van Brussel ter gelegenheid van de restauratie van de concertzaal Henry Le Boeuf. Vanaf zaterdag 1 april. Ticketprijzen naargelang het concert. Reserveren is nu ook mogelijk via internet: www.sofil.be. Tel. 02/511.34.33.

Adams en Boulez

deSingel, Antwerpen

Tegen het Brusselse geweld dat deze week een aanvang neemt, is het lastig optornen. Dat mag echter geen reden zijn andere mooie concertgelegenheden te veronachtzamen. Bijvoorbeeld speelt zondag in deSingel het Rotterdams Philharmonisch Orkest, dat ik wel eens heb horen omschrijven als "het beste orkest van de wereld, als het in vorm is". Te veel eer misschien, maar topklasse is het zeker.

Onder leiding van Jurjen Hempel brengt het RPO een uitsluitend twintigste-eeuws programma, nog steeds een zeldzaamheid voor een orkestconcert. Van Pierre Boulez wordt hellip;explosante-fixe… uitgevoerd, een soort van tripelconcerto voor drie fluiten, orkest en elektronica. Boulez staat voor zeer complexe, in hun logica bijna wiskundige structuren, een radicaal avant-gardistisch denken, weliswaar vanuit een grote kennis van en affiniteit met de traditie. Eenvoudig gezegd: goed luisteren vergt heel wat concentratie, maar eens die gevonden is, komt aan de muzikale ontdekkingen geen einde.

Een heel andere componist is John Adams. Hij was aanvankelijk een maatje van Reich en Glass - overigens ook twee componisten die weinig meer dan het predikaat 'minimalist' en een stukje geschiedenis gemeen hebben - maar evolueerde naar een meer weelderige taal. Zijn El Dorado heeft evenveel met de Amerikaanse pionierstijd te maken als de naam doet vermoeden. Het bestaat uit twee delen, die niet El en Dorado heten, maar A Dream of Gold en Solidades. Adams vergelijkt ze zelf met grote geschilderde panelen. Het eerste is er een met mensen en heeft als onderwerp de agressieve groei van wat men de beschaving noemt. Het tweede handelt, vrolijk klinkend als het is, over de eenzaamheid. De omkering der waarden.

Het Rotterdams Philharmonisch Orkest onder leiding van Jurjen Hempel brengt werk van Boulez en Adams. Op zondag 2 april om 16 uur in deSingel in Antwerpen. Tickets: 250 tot 850 frank (6,2 tot 21,07 euro). Tel. 03/248.28.28.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234