Dinsdag 19/10/2021

'Heerlijk is dat, het volk zien toestromen op de parking'

Oost-Vlaming Filip De Witte (44), sinds vijf maanden directeur van Parc Astérix,geniet van een hels zomerseizoen

Op een menhirworp van Parijs ligt al negentien jaar Parc Astérix, Frankrijks eeuwige numéro deux. Wie vandaag het bolwerk van de onverschrokken Galliërs binnenstapt, wordt warempel begroet door de geur van braadworsten. De 'saucissenkraam' is een eerste verwezenlijking van Filip De Witte (44), de man die jaren aan het roer stond van Bellewaerde en sinds 1 maart 2008 als Belg (!) het schip van Asterix en Obelix bestiert. 'De clichés kloppen wel', lacht De Witte. 'Terwijl Vlamingen veeleer direct zijn, is men hier iets lyrischer. Maar dat werkt heel verfrissend, hoor.'

Door Marjan Justaert

Het familiepark in Plailly is een dolle mix van 31 attracties, shows en spektakels met een Gallisch sausje. Gevleugelde helmen en lange vlechten zijn er nooit ver weg. Jaarlijks genieten ruim 2 miljoen bezoekers van het pretpark, goed voor een omzet van 77 miljoen euro. Toch is het prijskaartje niet minnetjes: alle plus-twaalfjarigen betalen in het hoogseizoen 39 euro per dag, kids van drie tot en met elf jaar betalen 27 euro, de allerkleinsten mogen gratis binnen. De parking kost nog eens 7 euro.

Op 5 april werd de jongste attractie Le Défi de César (de uitdaging van Caesar) ingehuldigd, een aardigheid van 12 miljoen euro maar wel een indrukwekkend staaltje van interactie, speciale effecten en op watervallen geprojecteerde beelden. De bezoekers worden gerekruteerd in het Romeinse leger van Julius Caesar om als spion te infiltreren in Gallië. Respect voor het brein waaraan deze attractie ontsproten is.

Mijn twee 'gecharterde' kinderen-voor-heel-even (tien en elf jaar oud) zijn geen grote striplezers. Een pretpark? Joepie! Asterix en Obelix? Vikings of zo... "Wat zijn dat, Galgiërs?" Ze slepen ons mee van rollercoaster naar rollercoaster en lijken weinig stil te staan bij het thema en de decors. De nieuwe attractie vinden ze een beetje flauw, want niet wild genoeg. Hoewel: als ze achteraf in geuren en kleuren hun belevenissen vertellen, blijken ze opvallend veel van de clou begrepen te hebben. Parc Astérix, meneer de directeur, is beter dan een geschiedenisles.

Filip De Witte moet hartelijk lachen om de anekdote. "We proberen inderdaad meer te zijn dan een gewoon pretpark. Onze achtbanen zijn niet zomaar stalen constructies met een treintje erop; het thema en de totaalbeleving staan voorop." De Witte weet goed waar hij heen wil. "We zijn een servicebusiness. Belangrijker dan de snelheid van de karretjes is de smile waarmee de mensen ontvangen worden."

U bent nu bijna vijf maanden directeur van Parc Astérix. Wat is de grootste verrassing die u hebt meegemaakt?

"Goh, de grootste verrassing heeft eigenlijk met de interne keuken van het pretpark te maken. Ik heb vijftien jaar in het kleine Bellewaerde gewerkt, waarvan acht jaar als opperhoofd. Nu ben ik verantwoordelijk voor Parc Astérix, een hoofdrolspeler in de regio en een onderdeel van de grotere groep Compagnie des Alpes (CdA). Parc Astérix is goed voor een jaarlijkse omzet van 77 miljoen euro, één derde van de omzet van de divisie 'pretparken' binnen CdA. Dat is een belangrijk aandeel, ik word dan ook veel meer in het oog gehouden dan in Bellewaerde, waar ik meer autonomie had. Hier gelden iets meer regels, de structuur is complexer.

"Het risicomanagement alleen al is bijna een fulltime job op zich. De politie heeft hier een eigen kantoor, in het park zijn permanent zes pompiers en een brandweerwagen stand-by, overdag bewaken tien veiligheidsagenten het park en 's nachts drie. Overzicht krijgen over het geheel is dus iets moeilijker dan vroeger.

"Anderzijds functioneerde ik na die vijftien jaar in Bellewaerde bijna op automatische piloot. Daarom is het goed de stap te zetten naar iets anders, dat houdt de drive erin en de geest scherp."

Denkt u nog weleens: 'Hopelijk gebeurt er geen accident vandaag' of went dat?

"Nee, die vrees is er altijd en moet reëel blijven. De dag dat je zoiets niet meer vreest, wordt het misschien echt gevaarlijk. Daarom controleert ons technische team dagelijks alle attracties en werken we hard aan de vorming van de operatoren, opdat de veiligheidsprocedés optimaal zouden worden uitgevoerd. Wat opvalt, is dat men zich hier in Frankrijk nog net iets bewuster lijkt van zijn rechten. Bezoekers dreigen sneller dan Belgen met klachten en dergelijke. Ook daardoor zijn we extra voorzichtig.

"Ik heb, hout vasthouden, in die vijftien jaren bij Bellewaerde ge-luk-kig nooit een dodelijk ongeluk meegemaakt, dat moet verschrikkelijk zijn. Hier heb ik de indruk dat men er echt voor gaat en dat stelt mij gerust."

Nochtans is in Parc Astérix al een dodelijk ongeluk gebeurd. Twee jaar geleden stierf een Belgisch meisje in de wildwaterrivier.

"Die attractie is toen een jaar gesloten en er zijn allerlei aanpassingen aan gedaan. Er is een grote stap vooruitgezet. De kans dat er iets voorvalt - ik durf het woord 'uitgesloten' niet in de mond te nemen -, is veel kleiner geworden. Bovendien voert een gespecialiseerde firma op tijd en stond risicoanalyses uit. Zo'n ongeval is eerst en vooral een drama voor de familie van het slachtoffers, maar ook de medewerkers van het pretpark lijden daaronder. Ik weet dat de vroegere directeur van Parc Astérix zwaar heeft afgezien van dat dodelijke incident."

Volgend jaar bestaat dit pretpark twintig jaar. U wilt allicht uw eigen stempel drukken op dat feest.

"In een feestjaar koesteren de bezoekers sowieso hoge verwachtingen, dus we zullen proberen die waar te maken. Ik wil meer doen met straatanimatie, de aanwezigheid van de personages en de shows. Ook de negatieve quotering die men vaak aan de restauratie geeft, wil ik tegen volgend jaar weggewerkt zien. Onze kiosken moeten snellere service leveren en eten aanbieden tegen een betere prijs-kwaliteitverhouding. Als ik in de kranten de tip lees 'neem toch maar uw picknick mee' vind ik dat altijd zo pijnlijk. De braadworstenstand is al een eerste stap (lacht)

"We moeten de lat hoog houden. Parc Astérix is een van de mooiste en meest complete familieparken en kan zeker wedijveren met andere top tieners van Europa. Ook persoonlijk werk ik liever hier dan bijvoorbeeld in de Efteling. Het mag niet meespelen bij het managen van een bedrijf, maar ik ben wel een fan van de slimme, dappere Asterix."

Gaat u zelf veel naar pretparken om de concurrentie te spotten?

"Als het van onze vijf kinderen afhing wel, maar helaas komt het er weinig van. Ik ben al jaren gewoon aan een druk zomerseizoen en heb eerlijk gezegd veel te weinig tijd om naar pretparken te gaan."

Waarom heeft men u gekozen als directeur en geen Fransman?

"Ik was minstens zo verbaasd als u toen men mij de vraag stelde. Een van de managementprioriteiten van de groep zijn de 'wisselende kaderfuncties'. Na acht jaar Bellewaerde ben ik naar hier verhuisd en mijn plaats ginder is dan weer ingenomen door de voormalige directeur van Walibi. Ik vind zo'n rotatiesysteem wel een goed statement. Je blijft alert, je kunt knowhow overdragen, enzovoort. De regiodirecteur hier was vroeger regiodirecteur in België, en hij heeft mij voorgedragen, voilà. Nu, ik ben aangenaam verrast dat een Frans bedrijf toch ook over de grenzen kijkt om directiefuncties in te vullen. Het is voor mij een bewijs van de open geest hier."

Aan de andere kant is een Belg interessant om een breder publiek aan te trekken. Was dat niet een van uw opdrachten?

"Hmmm, dat is niet helemaal juist. Ik hoop althans dat ik niet alleen ben aangetrokken om Belgen te lokken. Mijn eerste taak is het park exploiteren. Ik hou me niet bezig met marketing & sales, dat wordt op regionaal niveau geregeld.

"En wat die verwachte groei betreft, ook dat aspect is relatief. Bellewaerde was een voorbeeld van stabiliteit, van een klein maar kwalitatief hoogstaand pretpark dat zich goed verdedigde in een volwassen markt. Ook hier wordt mij geen bezoekersstijging opgelegd."

Is er zoiets als een Franse stijl en een Belgische stijl?

"De clichévorming klopt wel ergens, hoewel de 'Belgische stijl' misschien moeilijk te vinden is. Zonder het communautaire erbij te willen betrekken, denk ik dat er veeleer sprake is van een 'Vlaamse stijl' of 'Germaanse stijl', zo u wilt. De Vlamingen zijn toch iets directer en meer resultaatgericht, dat valt op. Het zijn harde werkers, maar weinig communicatief. In Bellewaerde moest ik mijn medewerkers soms een duwtje in de rug geven om hun mond open te trekken.

"Hier in Frankrijk communiceert men een stuk gemakkelijker. Ze hebben hier echt een cultuur van vergaderen en praten, ook door elkaar. (lacht) Maar lakser? Nee, dat zeker niet."

Geeft u daar eens een voorbeeld van.

"Als we bijvoorbeeld brainstormen over een nieuw spektakel zullen de Vlamingen het veeleer factueel beschrijven terwijl men het hier graag lyrischer hoort, in mooie volzinnen. Zelf heb ik een financiële achtergrond, maar ik ben niet Mister Perfect. Integendeel, ik vind de Franse benadering heel interessant."

Welke maatstaven houdt u voor ogen bij het uitwerken van een nieuwe attractie? Zijn kinderen de belangrijkste referentie?

"We houden ons aan een paar doelstellingen. Eerst en vooral willen we ons heel duidelijk positioneren als familiepark, dat is ook de bottomline voor onze toekomstige investeringen. We willen dus niet zozeer de meeste, de hoogste of de snelste rollercoasters, maar veeleer toegankelijke attracties.

"Daarnaast proberen we steeds minder afhankelijk te worden van de weersomstandigheden. Vroeger was een pretpark zeer seizoensgebonden: open tussen april en in het beste geval 15 oktober, nauwelijks 160 dagen per jaar. Door de kerstopening zitten wij nu aan 200 dagen per jaar."Voorts zijn wij een themapark. We zullen nooit zomaar een pak staal neerplanten. Nee, bij ons worden mensen een dag lang ondergedompeld in een bad van Asterix en Obelix, in een heel andere wereld. Tussen haakjes: daar komt wat bij kijken, want over een nieuwe thema-attractie moeten we altijd kortsluiten met Asterixuitgever Les Éditions Albert René, die de rechten op de personages in handen heeft.

"Tot slot gaan we voor een totaalbeleving. Want - we moeten daar niet flauw over doen - de cijfers bewijzen dat het aantal bezoekers van pretparken stagneert. Dat is zeker in België zo, en wat Frankrijk betreft, maak ik mij dan ook geen illusies. Het komt er dus op aan om ons goed te positioneren en te differentiëren."

Hoeveel bezoekers telt Parc Astérix?

"Het gemiddelde is 15.000 per dag. Parc Astérix heeft al drie keer de grill moeten dichtdoen, omdat het plafond van 25.000 bezoekers was bereikt. Als we volzet zijn, kan ik het mij ethisch gezien niet permitteren om nog mensen binnen te laten. Ter vergelijking: Bellewaerde krijgt dagelijks zo'n 8.000 mensen over de vloer."

Vorige zondag, 20 juli, waren er wachtrijen tot 90 minuten voor populaire attracties. Niet meer leuk. Doet u aan queue managment?

"Die dag liepen er zo'n 17.000 mensen rond, wat normaal is voor een zomerse zondag. De dag erop, maandag 21 juli, waren er 9.000 mensen, wat toch een gevoelig verschil zou moeten hebben uitgemaakt. Wat jullie zondag hebben meegemaakt, minstens een uur aanschuiven, is op het randje. Het moet plezant blijven. Maar hoe groter de attractie, hoe langer de wachtrij. Dat is overal zo. We proberen met een gevarieerd aanbod en animatie tijdens het wachten de pijn te verzachten. Tja, als je het op één na grootste pretpark van de hele regio bezoekt, weet je op voorhand dat je soms zult moeten aanschuiven."

De kloof met de nummer 1 is enorm groot. Mickey Mouse en co. trekken jaarlijks 14 miljoen bezoekers, Parc Astérix 2 miljoen. 'Je hebt Disneyland en je hebt de rest', hebt u ooit gezegd.

"(glimlacht) Disneyland Resort Paris is inderdaad onze belangrijkste concurrent, maar het biedt een zodanig verschillend product aan dat een vergelijking niet nuttig is. Het is onze ambitie om een eigen identiteit te kweken en gestaag te groeien, in ons eigen tempo. Je kunt altijd leren van je concurrent - en dat doen we ook - maar we zijn zeker niet gefrustreerd.

"Trouwens, ik denk dat er plaats genoeg is voor twee pretparken met een Europese dimensie. We vissen wel dikwijls in dezelfde vijver, daar kun je niet onderuit. Maar wat investeringen en shows betreft, doen we ons eigen ding."

Disney had al langer een Kerstshow, nu heeft Parc Astérix die ook. De eerste editie vorig jaar bleef met 100.000 bezoekers ietwat onder de verwachtingen (120.000 à 150.000 bezoekers). Wil dat zeggen dat jullie toch de duimen moeten leggen voor pletwals Disneyland?

"Eerlijk gezegd verbaast het mij een beetje dat Parc Astérix zo laat een Kerstopening in elkaar gebokst heeft. Andere pretparken bieden al jaren zulke formules aan. Het is bekend in deze markt dat dat werkt. En ja, 2007 bleef een beetje onder de verwachtingen, maar die waren dan ook hooggespannen. Voor 2008 ligt het aantal reserveringen al veel hoger. We verwachten dubbel zoveel bezoekers als vorig jaar. Ook zijn we er nu al bijna zeker van dat de Kerstopening rendabel zal zijn en dat is zeer goed voor een tweede jaar. Europapark in Duitsland (54 attracties, 3 à 4 miljoen bezoekers per jaar, bekend voor zijn enorme achtbanen, MJ) heeft daar zeven jaar op moeten wachten."

De nieuwe attractie, Le Défi de César, heeft 12 miljoen euro gekost. Begint ze te renderen?

"Het financieel rendement is nog niet te meten, maar dat hoeft ook niet. Directe return is passé. De gouden tijden dat een nieuwe attractie in één klap 200.000 extra bezoekers lokte, zijn voorbij. We willen in de eerste plaats ons aantal bezoekers op peil houden, hen in de watten leggen, zodat ze een toffe dag beleven en via mond-tot-mond-reclame anderen meebrengen én zelf terugkomen.

"De tevredenheid is een ander aspect. Die meten we inderdaad via wekelijkse steekproeven. Onze mensen vragen lukraak gekozen bezoekers om op het einde van de dag punten te geven. Wij krijgen elke keer een overzicht van de quoteringen van de attracties, de horeca, de service, enzovoort. De tevredenheid over de Défi is heel groot."

Mijn geleende kinderen van tien en elf vonden het wel jammer dat de voice-over alleen in het Frans was.

"Tja, dat is waar, dat geldt ook voor bijvoorbeeld de dolfijnenshow. Ruim 85 procent van onze bezoekers is Frans, 15 procent komt uit het buitenland, waarvan de helft uit België. Om hoeveel Walen en hoeveel Vlamingen het gaat, weten we niet, maar laat ons zeggen dat het Franstalige landsgedeelte beter bekend is met Parc Astérix.

"We zouden graag meer andere talen gebruiken, maar dat is geen kwestie van niet kunnen of niet willen. Het is logistiek gewoon niet te doen. Wat níét wil zeggen dat we er niet aan denken om in de toekomst gesproken shows en attracties zoveel mogelijk te vermijden."

Maakt Parc Astérix op dit moment winst?

"Ja. Laten we het erop houden dat Parc Astérix qua rendement boven het gemiddelde van de groep zit. Daarin zitten onder meer ook Bellewaerde, Walibi en Bagatelle."

Moederbedrijf Compagnie des Alpes is beursgenoteerd. Voelt u de druk van de beurs?

"Bwa, het is niet de eerste keer dat ik voor een beursgenoteerd bedrijf werk, ik heb ook voor het Amerikaanse Six Flags gewerkt. Of ik de druk voel? Ik ben geen bestuurder van de groep, maar bon, als we een slecht weekend of een slechte periode hebben, dan komen de vragen toch hoor.

De Franse staatsbank Caisse des Dépôts is de grootste aandeelhouder. Voelt u dat ook?

"Nee, de aandeelhouders moeien zich niet, zij hebben vooral de langetermijnstrategie op het oog. Ze worden hier wel vereerd als koningen en af en toe merk je dat veel dingen verweven zitten. Zo is de nieuwe grote baas van de Compangie des Alpes de ex-nummer twee van de Caisse des Dépôts. Persoonlijk heb ik daar geen last van."

Nog over het prijskaartje. Vindt u het toegangsticket (37 tot 39 euro voor een volwassene, 23 tot 27 euro voor kinderen tussen 3 en 12 jaar) niet te duur? U hebt zelf vijf kinderen, van wie twee onder de drie jaar: het zou u op een zomerse zondag tegen volle prijs 159 euro kosten om hier binnen te raken. En dan hebt u nog niet gegeten...

"(voorzichtig) We zouden daar om te beginnen anders over willen communiceren. We moeten niet zeggen dat een ticket 37 euro kost, wel dat je er vanaf 23 euro al eentje kunt hebben. Meer nog dan in het verleden werken we met moduleerbare prijzen. Onlinetickets, vroegboekers, hoog- en laagseizoen... Veel mensen betalen promotieprijzen, hoor.

"Voor wie de volle pot betaalt, lopen de kosten inderdaad nogal hoog op. Maar vergeet niet dat deze sector zeer arbeidsintensief en veeleisend is op het gebied van veiligheid, inhoud en service. We kiezen heel bewust voor hoge kwaliteitsnormen en een navenante prijs. Het omgekeerde - denk bijvoorbeeld aan het oude Melipark in Adinkerke (nu Plopsaland, MJ) - wordt niet geapprecieerd. Want of het veel of weinig kost, een slecht product blijft een slecht product."

Gaat u nog op de parking staan om de mensen te zien toestromen, zoals u vroeger deed in Bellewaerde?

"(met blinkende ogen) Zeker! Dat vind ik super. Ik ben iemand die graag dicht bij de werking staat. Zo loop ik ook regelmatig binnen bij het onthaal en waak ik erover dat onze mensen de bezoekers ontvangen met een lach. We zijn een servicebusiness. Meer nog dan hoe hoog de rollercoaster is of hoe snel de karretjes rijden, hechten mensen belang aan de smile waarmee ze ontvangen worden."

Hebt u uw inmiddels legendarische 'Back to the Floor'-dag al georganiseerd, waarop de werknemers zelf het pretpark worden ingestuurd?

"Nee, het is er nog niet van gekomen. Maar ik zal dat zeker doen. (lacht)"

Wat voor manager bent u en/of wilt u zijn voor uw 180-koppige crew?

"Ik denk wel dat ik soms provocerend lijk, maar als je nieuw bent in een bedrijf moet je zonder taboes en met een frisse blik de dingen durven te analyseren, vind ik. Mensen in vraag stellen, moet kunnen. Aan de andere kant moet je op een zeker moment ook mensen vertrouwen schenken, anders werkt het niet. Van mezelf weet ik dat ik pas goed kan functioneren als het geheel goed draait.

"Werknemers moeten niet per se vrienden zijn, maar een open communicatie is cruciaal. Ik probeer een open vertrouwensband te installeren en ben mij ervan bewust dat de sfeer van 'boven' naar beneden druppelt. Spanningen binnen de directie, bijvoorbeeld, werken op de duur contraproductief voor het hele bedrijf. Mensen moeten uitgerust naar hun werk komen.

"Zelf heb ik niet veel nodig om de zorgen van mij af te zetten. Ook privé ben ik een 'mens sana in corpore sano' (een gezonde geest in een gezond lichaam, MJ). Mijn kindjes bezorgen mij genoeg ontspanning."

Een mens zou haast denken dat u zelf niet op tijd en stond van Parc Astérix geniet, maar u hebt ongetwijfeld een lievelingsattractie.

"(lacht) Allez, omdat u aandringt: ik vind La Trace du Hourra (de Gallische bobslee die 60 kilometer per uur haalt, MJ) wel leuk."

We willen ons duidelijk positioneren als familiepark, dat is ook de bottomline voor onze toekomstige investeringen. We willen dus niet zozeer de meeste, de hoogste of de snelste rollercoasters, maar veeleer toegankelijke attractiesDirecte return is passé. De gouden tijden dat een nieuwe attractie in één klap 200.000 extra klanten lokte, zijn voorbij. We willen in de eerste plaats onze bezoekers in de watten leggen

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234