Donderdag 21/11/2019

'Heerlijk, in een hoekje een schilderij ontdekken'

'Reken je non-fictie tot cultuur?' Natuurlijk wel, en dus beschrijft Koen Fillet al zijn mooiste cultuurmomenten van 2017 voor ons. De radiomaker en kunstenaar kiest voor dingen die hij zag en las, en die staan vaak los van de culturele actualiteit.

"Ik was zeer onder de indruk van Wat wij niet kunnen weten van Marcus Du Sautoy. Du Sautoy is als wiskundige zeer slim. Hij weet dat van zichzelf. Dat maakte hem als student een arrogant mannetje dat ervan overtuigd was dat hij door hard te werken alles zou kunnen begrijpen, ooit. Intussen is hij ouder en wijzer. Hij beseft dat zijn intellect beperkt is, en bewijst in dit boek dat er dingen zijn die we nooit zullen weten omdat ze in wezen onkenbaar zijn. Het is de verdienste van Du Sautoy dat hij ingewikkelde wetenschap kan uitleggen aan iemand die enkel een middelbare schooldiploma heeft, zoals ik.

"De minaret van Bagdad van Michiel Leezenberg gaat over de islam en seks. Wij associëren de islam met preutsheid en met een verkrampte houding tegenover seks en erotiek. Maar dat is ooit anders geweest. Denk aan de verhalen van duizend-en-een nacht. In de niet-gecensureerde versie ervan spat - sorry voor het woord - de erotiek van de pagina's. Een eyeopener."

"Ik neem mij voor tijdens de vakantie Anna Karenina te herlezen, het meesterwerk van Tolstoj, dat opnieuw vertaald is door Hans Boland. Boland was in Interne Keuken omdat hij een boekje heeft geschreven over vertalen uit het Russisch. Rare titel: Hij kan me de bout hachelen met zijn vorstendommetje. Must read, ook al denk je dat dat onmogelijk interessant kan zijn. Wél."

Koen Fillet is ook kunstschilder. Hij gaat geregeld naar musea, zij het niet altijd voor de grote namen. "Ik vind het heerlijk om in een museum ergensin een hoekje een minder bekend schilderij te ontdekken dat je met verstomming slaat."

"Het Museum voor Schone Kunsten in Gent is een van mijn lievelingsplekken. Ze lokken u met een nieuwe Tuymans. Een goeie aanleiding om te gaan, maar zoek dan ook het piepkleine schilderijtje Verzamelaars van prenten van Honoré Daumier. Heerlijk bescheiden, maar virtuoos vlot geschilderd, een schetsje eigenlijk, niet helemaal af, maar precies daardoor eeuwig fris. Ik word telkens weer blij als ik er voor sta.

"Ook top: de nieuwe opstelling van Museum M in Leuven. In een van de zalen hangt De Neger en ik van Gustaaf Vanaise. Wat een intrigerend schilderij. Niet alleen door de foute titel en het onderwerp, een zwarte jongen naast een wit meisje in een 19de-eeuws Leuvens salon, ook door het virtuoos geschilderde geel en witte kostuum dat de neger draagt. U begrijpt dat ik de neger de neger noem omdat Gustaaf Vanaise de neger ook de neger noemt.

Adembenemend

"In Luik liep begin dit jaar de prachtige tentoonstelling 21 Rue La Boétie in museum La Boverie. Ik ging kijken en liep daarna door de vaste collectie. Mijn adem stokte toen ik plots oog in oog stond met De oude tuinman van Emile Claus. Ik kende het werk enkel van foto en wist niet dat het in Luik hing. Adembenemend licht. Die kop, dat hemd, die blote voeten en de strakke lijnen van dat luik. U moest al in Luik staan.

"Toen ik tentoonstelde in Ruimte 34, liep er een oude bebaarde man binnen die me vertelde dat hij ook schilderde. Louis Wuytack, ik kende hem niet. Intussen heb ik zijn werk gezien. Man-man-man. Hij schildert landschappen, nauwelijks herkenbaar, alsof je bijziend in een bos staat. Dikke klodders aaneengekoekte verf, krassen met de steel van het penseel, Monet zou goedkeurend knikken. Laat dit een oproep zijn aan zijn galeriehouders voor een nieuwe tentoonstelling."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234