Zaterdag 18/09/2021

Hectoliters Italië

In mei leggen alle vogels een ei, maar Delhaize De Leeuw houdt het liever bij een flinke dosis Italiaanse wijn. Sinds 7 mei vloeit er namelijk een onophoudelijke stroom uit - zoals de reclamefolder predikt - 'Het land van de duizend wijnen'. De prijzen zweven tussen de 102 en 369 frank. Bravissimo of bweurk?

De keldermeesters van Delhaize selecteerden een vijftiental producten, afkomstig uit Friuli-Venetië, Lombardije, Toscane, Umbrië, Lazio, de Abruzzen, Emilia-Romagna en Apulië. Gedurende deze Italiaanse campagne, die nog loopt tot 3 juni en zolang de voorraad strekt, zoals dat zo mooi klinkt in verkoop- en marketingterminologie, wordt nog eens flink aan de prijs geknabbeld. Vandaar dat u bij elke becommentarieerde wijn twee prijzen vindt: de laagste is die voor de speciale aanbieding, de hoogste is de gewone verkoopprijs, waarop uiteraard nog hoeveelheidskortingen worden toegepast. Verder dient er voor sommige flessen nog een terugvorderbare recyclagetoeslag van zeven frank te worden betaald.

Okee en nu stante pede met onze bicchiere in onze mano, deze vino in onze bocca gegoten. Salute!

De Soave Secco 1996 (111 à 124 fr.) oogt groengeel en stralend, geurt naar witte perzik, bloemen en zoete kauwgom, maar is duidelijk een product van nog piepjong wit fruit. Sappig en rijp, maar zeer simpel van textuur en met een licht bittere afdronk.

Echt slecht is de Orvieto Classico 1996 van Ruffino (175 à 195 fr.): vrij geel qua kleur, vet tranend, geurend naar overrijp fruit en gember, maar bitter en moutig in de mond, zelfs met impressies van mosselschelp.

De Collio Pinot Grigio 1997 (197 à 219 fr.) is wel wat interessanter: schitterend strogeel, met een neus van rijpe appel en gele pruimen, lichtjes gebrande toets. Vrij veel zoetrijp geel fruit, voldoende sappig, maar wat oubollig van stijl.

De guitigste van het stel blijkt de in een dikbuikfles verpakte Frascati Superiore 1997 (148 à 165 fr.). Een secco die heel fel mediumgeel oogt, opent met een boeket van verse munt, citroenkruid en wit fruit. Ook in de relatief mollige, rijp dooraderde smaak domineert witte perzik en een vleugje munt. Toch voldoende zuren. Goed getypeerd en vooral een complexloze zomerwijn.

Over dan maar naar het rode kamp. Eerst proeven we de producten beneden de 200 frank, die gelukkig royaal in de meerderheid zijn.

De Castel Del Monte 1996 (98 à 109 fr.) - afkomstig uit de hiel van de Italiaanse laars - is meteen een voltreffer inzake prijs-kwaliteitverhouding. Intens robijnrood, vet tranend, met een haast Languedoc-achtig boeket van rood pitfruit en bessen. Soepel, voldoende vlezig rood fruit van kop tot staart, met frisse zuren en een redelijke finale. Géén absoluut fruitbeest, maar een prijsbeest.

De Sangiovese Di Romagna La Casetta 1997 (116 à 129 fr.) staat een trapje lager: goede kleurspiegel, bijzonder gulzig tranend, met een wat medicinaal kruidig boeket dat de kersen en krieken wat naar de achtergrond drukt. Correct maar eenvoudig in de mond, met vooral rood pitfruit in het midden, heel afgerond.

De Montepulciano d'Abruzzo 1997 (102 à 119 fr.), alweer een Belgische botteling en stilaan een klassieker in de rekken, heeft een mediumrode kleur en een trage tranenband, geurt naar rood pitfruit, witte peper en lijm (effect van de recente botteling?) en draagt duidelijk flink wat alcohol in de smaak: peperig, warm, met impressies van zwarte en rode bessen, medium qua body. Voldoende volume, weinig finesse.

Neutraler smaakt de Valpolicella 1997 (116 à 129 fr.): mooi transparant, jong rood met een geurenpakket van rode besjes, een vleugje vlier en witte peper. Na deze guitige aroma's die méér beloven, komt de smaak evenwel strak en mager over, met een hoge aciditeit en eerder schaars fruit.

Dan scoort de Refosco Grave Del Friuli 1997 (143 à 159 fr.) weer sterker. Deze wijn van de refoscodruif uit het noordoosten van Italië, traant en fonkelt enthousiast en heeft een jeugdig intense kleur. Stevig boeket van zwarte bessen en vooral bosaardbei, een vleugje grafiet en groene kruiden. In de mond haast Côte de Bourg-achtig: rustiek, met impressies van natte bladaarde, kruiden en compact fruit. Een wijn met - gezien zijn prijs - veel materie en ook een flinke stoot alcohol.

De Bardolino Superiore, Zenato 1996 (152 à 169 fr.) kan er best door als u hem koel schenkt. De kleur oogt wel lichtrood, maar draagt een lila randje en trage tranen. Aangenaam fruitig met framboos, kers en aardbeigommetjes. Plezierig, voldoende geconcentreerd in de mond, met vrij zoetrijp rood fruit en lichtjes kruidig.

Ook in het rijtje 'voldoende getypeerd' en acceptabel gezien de prijs, is de Valpolicella Classico, Zenato 1995 (156 à 174 fr.). Een wijn die op zijn laatste beentjes loopt, langzaam lekker traant, maar een nog opmerkelijk jonge rode kleur heeft. Neus met daarin discreet zwarte bessen, frambozen en een wolkje vanille. De structuur kan dit boeket echter overklassen: meer geconcentreerd, met vanille en een pak zwarte en rode bessen. Nog tanninelading in de afdronk. Niet indrukwekkende, maar eerlijke maaltijdwijn, die het vooral bij geroosterd vlees goed zal doen.

De Chianti 1996 (169 à 199 fr.) van zijn kant illustreert dan weer dat écht spotgoedkope Chianti een rariteit blijft. Vet tranend maar wat vermoeide kleur met een gebrande en muffe toets. De smaak start iets beter: peperig rood fruit, dat echter uitdunt naar de finale toe.

Maar de Delhaizeselectie bevat ook rosso's met meer ambitie, boven de 200 frank-grens.

Wij proefden er drie. De Chianti Ruffino 1996 (215 à 239 fr.) is duidelijk sterker dan de gewone Chianti, maar lijdt onder de opfokking van de prijzen voor zijn appellatie. Mediumintense kleur, briljant doorzichtig met bijzonder vette tranenstroom. Impressies van groene peper, rijpe paprika en pitfruit, in de mond eveneens gevolgd door peperig rood pitfruit en warme alcoholimpressies, naar het einde toe uitdunnend. Nipt aanvaardbaar.

Dan klopt ons hart enkele maten enthousiaster bij de Alauda, Rosso di Montepulciano 1996 (224 à 249 fr.), eveneens een kind van het Ruffinohuis. Nog diepe, donkerrode kleur met traagvloeiende tranen. Reeds mooi opengeplooid boeket van gesausde tabak, verse vijgen en blauwe pruimen. Dit rijpe trio domineert ook de smaak, die nog relatief veel tannines bevat en voldoende stevig qua structuur is, met in de finale een lichtjes noterig-bittere toets. Een betaalbare maaltijdwijn met een tweetal jaar keldertoekomst.

Buitenbeentje, zowel qua prijs en druivenras als ranke flesvorm, is ongetwijfeld de Castelrotto Pinot Nero 1994 (329 à 369 fr.) uit de Lombardische DOC Oltropo Pavese. Dit aan de voet van de Alpen gecultiveerde product traant na bijna vier jaar nog steeds royaal, maar vertoont uiteraard al sporen van kleurslijtage. Exotisch boeket waarin hazelnoten, munt, melkchocolade en kokosmelk, plus een vleugje aceton, dat we wel eens meer bij pinotdruiven vinden. Ook in de mond vrij vlezig en lactisch, met opnieuw die verrassende dominantie van specerijen en kokosmelk: het lijkt wel een Thaise schotel. Verder gelukkig ook veel rood pitfruit in de onderbouw. Al heel drinkbaar, maar een wijn die door zijn originaliteit slechts de helft van het proefpanel kon bekoren en de andere helft met een (klein) vraagteken achterliet.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234