Zaterdag 27/02/2021

He-Man

Beste He-Man, onze hitlijst wordt al zestig jaar aangevoerd door een band die Fixkes heet, en niemand lijkt dat abnormaal te vinden

Geachte Master of the Universe,

Beste He-Man,

Ik las deze week dat je misschien terugkomt. Dat je aan een comeback denkt. Dat vind ik alvast uitstekend nieuws, want net als jij ben ik een kind van de jaren tachtig en, zoals je vast nog wel weet, heb je in dat fantastische decennium voor een tijdje in mijn speelgoedmand gelogeerd. Die blauwe. Weet je nog toen ik je letterlijk kwijtgespeeld was, en m'n pa je opnieuw is komen halen in de speelgoedwinkel? Ik dacht even dat je vertrokken was, kerel. Op een metaforische tocht naar je nieuwe 'ik' of zo, samen met die hete Barbie van mijn zus. Ik zou je geen ongelijk gegeven hebben. Maar je kwam terug, met je stoere groene tijger. En ook nu, twintig jaar later, kom je terug. Welkom, He-Man, je bent al zeker heerser van de week. Want herrezen helden uit de jaren tachtig, daar kunnen er niet genoeg van zijn. Duran Duran ten spijt.

Maar laat ons het kabbelende protocol verlaten. Wij Belgen hebben je hulp nodig. Dus ziehier je eerste nieuwe missie. Leg dat zwaard misschien even neer.

Over twee weken hebben we hier verkiezingen, maar we zijn nog meer geïnteresseerd in het dieet van Natalia (da's een zangeres, na het vervullen van je opdracht is ze helemaal voor jou) of de zoveelste wielersnul die niet van het spul kon blijven. Ja, jij lacht, maar 't is niet anders. Ken je België eigenlijk nog? Of zijn inwoners? De Belg bestaat enkel op papier, een Vlaming geeft niet echt om politiek en we zijn gemiddeld genomen rijk genoeg om daarmee weg te komen. Wij leven in een land waarvan we de onderste helft beschouwen als 'dat vervelende stuk waar je door moet om in Frankrijk te geraken', onze hitlijst wordt al zestig jaar aangevoerd door een band die 'Fixkes' heet en er is niemand - niemand! - die dat abnormaal lijkt te vinden. We luisteren in de week graag naar radiozenders waarop ze vanaf maandagmiddag al over het nakende weekend zeuren, en in het weekend gaan we winkelen omdat er voor de rest niets te beleven valt. We noemen dat de welvaartsstaat. Yeah. Al heimwee naar de jaren tachtig? Want er is meer...

Wegens gebrek aan echte streefdoelen of problemen, en uit modische intellectuele armoe badineren we in een verkiezingsstrijd die nog slapper is dan de spaghettisaus in het clubhuis van voetbalclub 'De Waterdragers'. Zelfs het gebruik van het woord 'intellectueel' is iets waar je mee moet oppassen sinds Censydiam is opgericht. Nee, dat is geen geheim land. Verre van. Dus bekijken we het maar, in plaats van het te beleven. Net zoals Eurosong, Idool, Big Brother of ons bestaan op aarde. Onze wapens zijn trouwens ook veranderd. We hebben nu allemaal een klein telefoontje waarmee we tekstberichten kunnen versturen. Dat is doorgaans de manier waarop we mensen wegstemmen ('elimineren') of behouden (blijft gewoon 'behouden'). De verkiezingen zijn helaas nogal ouderwets, dus daarvoor moeten we nog naar een lokaal om daar een bolletje te kleuren. Pfff. Of in mensentaal: L.

De programma's rond de verkiezingen zijn zelfs spannender dan de eigenlijke verkiezingen. Met 3D-staafdiagrammen die op je scherm op en neer dansen op de beat van de binnengekomen resultaten. Elke partij zijn kleurtje en voor elk kleurtje een heleboel zwetende koppen in de studio. Leuke tv hoor. Ze vertellen je ook al op voorhand wie gaat winnen. Nu ik erover nadenk, dat neemt de spanning wel enigszins weg... Maar spanning is toch maar stress, en stress, dat was iets voor de jaren tachtig en misschien nog voor de jaren negentig. Nu moet je onthaasten, He-Man, en doe je dat niet, dan slaan we je wel murw met sms-games. Ken je dat? Nee, dat dacht ik niet. Maar daag me niet uit, want ik doe het.

Kern van de missie: jij komt binnen op een groot debat net voor 10 juni en roept: 'Handen in de lucht, bende foorapen!' (kunnen we nog aan bijschaven). En dan zwaai je enkele keren vervaarlijk met je zwaard voor je het in de rompen van de aanwezige kopstukken ploft. Verder weet ik het nog niet. Maar zeker is dat er dan IETS zal gebeuren. Wat? Ik weet het niet. Maar de onthaasting zal ver te zoeken zijn, en alle peilingen zullen voor niets geweest zijn. Dat wordt kicken, en voor de kicks, He-Man, daar doen we het nog altijd voor.

De groeten aan je groene tijger. En zeg hem nog eens dat het me spijt dat ik hem gebruikt heb om mijn neefje Karel herhaaldelijk mee op het hoofd te slaan. Hij wilde die Barbie maar niet teruggeven, en wij hadden plannen samen.

Dag He-Man, tot gauw.

PS: doe een hemd aan, of ze denken hier dat je van Al Qaida of Guns N' Roses of zo bent.

Paul Baeten Gronda

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234