Donderdag 20/02/2020

Harvey Weinstein: koning van de Oscars

Producent Harvey Weinstein is de koning van de Oscarlobby. Dit jaar goed voor 16 nominaties. Zijn geheim? Arthousefilms oppimpen met grote marketingbudgetten.

En God natuurlijk: Harvey Weinstein." Zo rondde Meryl Streep haar dankwoord af bij het incasseren van de Golden Globe voor haar rol in The Iron Lady, vorige maand in Los Angeles. De camera flitste even naar de filmmagnaat aan zijn galatafel, die grijnzend in beeld kwam.

Het was Harvey Weinstein (59) die 25 jaar geleden samen met zijn broer Bob en hun bedrijfje Miramax bedacht dat als je relatief goedkope arthousefilms optuigde met een kolossaal marketingbudget, je Globes en Oscars kon wegkapen voor de neus van de grote studio's en hun blockbusters. Het is een strategie die hij dit jaar losliet op The Artist, de stille film waarvan hij al vroeg de rechten verwierf en die vanuit het niets uitgroeide tot de voornaamste Oscarkandidaat, met tien nominaties.

De erelijst van de Weinsteins, zoons van een eenvoudige Joodse diamantslijper uit Queens, telt ondertussen 68 Oscars en 303 Oscarnominaties, allemaal vergaard onder auspiciën van het inmiddels aan Disney verkochte (en alweer doorverkochte) Miramax en hun huidige studio The Weinstein Company.

'De Oscarkoning' noemen ze Harvey, een van zijn meer gunstige bijnamen. Ook Meryl Streep kan niet om hem heen; Weinstein bezit de Amerikaanse rechten op The Iron Lady. In Hollywood betekent dat: zijn film, zijn actrice, zijn Oscar - Streep is volgens de gokbureaus een zekere winnaar als Beste Actrice.

Precies zo verging het Colin Firth vorig jaar met zijn rol in The King's Speech. Ook hij bedankte op de gala-avond zelf netjes Weinstein, die zich al vroeg inkocht in de Britse productie. Zo'n 100 miljoen dollar winst leverde het de Amerikaan op, volgens schattingen.

Regisseur Tom Hooper was minder blij toen Weinstein enkele maanden later een speciaal voor het Amerikaanse publiek gekuiste versie van zijn stotterkoningdrama uitbracht. Door wat fucks uit de scène te knippen waarin koning George zich uit zijn stijve Britse harnas vloekt - een crucialescène - wist Weinstein te ontsnappen aan het 18+-voorbehoud van de Amerikaanse filmkeuring. Zo kon hij The King's Speech in veel meer zalen laten draaien, ook in de conservatievere staten.

Poeslief kan Weinstein zijn. Of een van zijn editors een nieuwe versie van je film mag maken. Geeft een regisseur niet toe, dan volgen woede-uitbarstingen en wordt de druk opgevoerd. Weinstein kán de film immers ook nog even op de plank laten liggen, totdat de buzz overwaait, of in veel minder zalen uitbrengen, of het promotiebudget terugschroeven. Er zijn tal van horrorverhalen. Hij was het die de zwart-witwestern Dead Man van Jim Jarmush, een van de beste films uit diens carrière, met een hoofdrol van Johnny Depp, begroef voor het Amerikaanse publiek, volgens de filmer omdat die zich onvoldoende coöperatief opstelde.

Agressieve campagnes

"Pussies", zo noemt Quentin Tarantino de regisseurs die Weinstein niet aankunnen. Toen Weinstein Tarantino's debuut Reservoir Dogs kocht, eiste hij dat de scène waarin Michael Madsen iemand een oor afsnijdt, verwijderd zou worden. Tarantino zei nee, hield voet bij stuk en won. Met zijn volgende film Pulp Fiction, de eerste independentfilm ooit die meer dan 100 miljoen dollar opbracht, maakte Tarantino Miramax tot het meest sexy filmlabel van de jaren 90. De twee werken nog altijd samen. Hayao Miyazaki, een van 's werelds meest vermaarde animatiefilmers (o.a.Spirited Away) stuurde Weinstein ooit een samoeraizwaard toe met een briefje erbij: "No cuts."

Als Weinsteins meesterstuk geldt het prijsmasseren van Shakespeare in Love, het kluchtige drama waarmee hij in 1998 als producent de Oscar voor Beste Film won vóór de huizenhoog favoriet geachte oorlogsfilm Saving Private Ryan van Steven Spielberg. Oscarhistorici verbazen zich er nog steeds over. Weinstein zag er persoonlijk op toe dat elk van de 6.000 Academyleden vooraf zijn film zag, en huurde een bataljon publicisten in om de film zo veel mogelijk in de pers te krijgen.

Zonder hem zou The Artist nu nooit op koers hebben gelegen voor een Oscartriomftocht, weet Weinstein. Maar hij is sluw genoeg om zijn rol niet op te blazen: "Films winnen Oscars, niet de campagnes."

Een greep uit Weinsteins winnaars

Pulp Fiction (1994, Quentin Tarantino)

La vita è bella (1997, Roberto Benigni)

The Lord of the Rings: The Two Towers (2002, Peter Jackson)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234