Zondag 12/07/2020

Harold Pinter, the movies

Veel scenaristen zien hun werk weliswaar verfilmd, maar naderhand meestal niet gepubliceerd in boekvorm. Harold Pinter geniet/genoot echter zo'n reputatie dat een scenario van hem, dat uiteindelijk niet eens verfilmd werd, toch werd uitgegeven. Dat gebeurde in 1972 met The Proust Screenplay, zijn filmbewerking van A la recherche du temps perdu van Marcel Proust.

Daarnaast blijft de lijst van wél verfilmde Pinter-scenario's behoorlijk indrukwekkend. Dat gebeurde heel vaak voor televisie en regelmatig op basis van zijn eigen toneelstukken, zoals The Birthday Party en The Caretaker.

Maar Harold Pinter heeft ook heel wat filmscenario's geschreven. Voor The Last Tycoon (1976) van Elia Kazan, gebaseerd op het leven van de legendarische Hollywood-baas Irving Thalberg, bewerkte hij de roman van F. Scott Fitzgerald. En zijn scenario voor The French Lieutenants's Woman (1981) van regisseur Karel Reisz was een bewerking van de gelijknamige bestseller van John Fowles. Voor die adaptatie kreeg Pinter een Oscar-nominatie. Een tweede nominatie volgde enkele jaren later voor Betrayal (1983) van regisseur David Hugh Jones, waarvoor Pinter zijn eigen, naar verluidt semi-autobiografische toneelstuk adapteerde.

Andere bekende literaire adaptaties door Harold Pinter zijn onder meer The Servant (1963) van Joseph Losey, naar het boek van Robin Maugham, The Pumpkin Eater (1964) van regisseur Jack Clayton, naar het boek van Penelope Mortimer, The Quiller Memorandum (1966) van regisseur Michael Anderson, naar het boek van Trevor Dudley Smith, The Accident (1967) van Joseph Losey, naar het boek van Nicholas Mosley, The Go-Between (1970) opnieuw van Joseph Losey, naar het boek van L.P. Hartley, The Homecoming (1973) van regisseur Peter Hall, gebaseerd op Pinters gelijknamige toneelstuk, Turtle Diary (1985) van regisseur John Irvin, naar het boek van Russell Hoban, The Comfort of Strangers (1990) van regisseur Paul Schrader, naar het boek van Ian McEwan, The Handmaid's Tale (1990) van regisseur Volker Schlöndorff, naar het boek van Margaret Atwood en The Trial (1993) van regisseur David Hugh Jones, naar de klassieker van Franz Kafka.

Harold Pinter heeft zelf ook enkele televisiefilms geregisseerd, zoals Party Time (1992) waarvan het scenario ook al een bewerking was van zijn eigen toneelstuk. En acteren (meestal in een of ander klein figurantenrolletje) heeft hij ook altijd graag gedaan, van Society Man in The Servant (1963) tot Uncle Benny in The Tailor of Panama (2001).

Jan Temmerman

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234