Dinsdag 21/01/2020

'Hard als staal en licht als een vlinder'

Wie besluit een biografische film te maken, doet zichzelf de duivel aan. Je mag verwachten dat je op de vingers zult worden gekeken, en dat je strenge tikken zult krijgen van wie het niet eens is met de weergave van de feiten. Ook Julie Taymor kan er intussen over meepraten: kunsthistorici en Frida Kahlo-fans zijn niet mals voor de historische lapsussen in de film Frida. Al vallen die al bij al mee. Hier en daar werd een beetje gemanoeuvreerd met een jaartal en een gebeurtenis, maar over het algemeen klopt de context en bleven de makers uitermate trouw aan de essentie van haar leven en werk.

Hoedje af dus, voor Taymor, die van Frida een magische, ontroerende prent wist te maken. In tegenstelling tot wat je zou verwachten van de theaterregisseur die enkele jaren geleden Titus maakte, is Frida helemaal niet gekunsteld. Wel speelt Taymor met kunst: schilderijen komen tot leven, bepaalde periodes uit het leven van Kahlo worden als een collage van tekeningen, krantenknipsels en filmarchiefbeelden gepresenteerd. "Een kwestie van budget", verklaart Taymor, "en daar ben ik blij om. Het stimuleert de creativiteit." Taymor voelt zich in deze Mexicaanse en surrealistische omgeving duidelijk als een vis in het water. De grafische sequenties en haar kleurijke verbeelding geven de film een magisch-realistische toets die verrassend goed aansluit bij de leefwereld van Frida Kahlo. Ook de cast van Frida is trouwens een lust voor het oog. Voor het eerst in haar leven kan Salma Hayek zich voluit geven, en ze geniet er overduidelijk van. Ze zet een levendige, doorleefde Frida neer, al doet ze bij momenten misschien iets te veel haar best. Een naturel als die van Alfred Molina (in de rol van Diego Rivera) heeft ze nog niet bereikt, maar de combinatie van de twee werkt wonderwel. Een even grote pluim mag Geoffrey Rush op zijn hoed steken voor zijn vertolking van Leon Trotski. Rush is een van die zeldzame acteurs die meteen in een personage duiken, hoe klein of hoe groot dat ook is, en je erin meezuigen. Hetzelfde kan jammer genoeg niet gezegd worden van Ashley Judd als de Italiaanse fotografe Tina Modotti, maar dat is dan ook het enige kleine pijnpunt dat Frida kan worden aangewreven.

Om het met de woorden van Diego Rivera over de kunst van Frida Kahlo te zeggen: "Teder en scherp tegelijk. Hard als staal en licht als een vlinder. Warm als een moederborst, en toch ontredderend." Zo zag de grote Mexicaanse schilder het werk van zijn geliefde, en zo zag hij haar, want het één bestond niet zonder het ander. Dezelfde beschrijving is zonder meer ook van toepassing op de film. (CO)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234