Zaterdag 03/12/2022

Hannibal overklast Tandenfee

nieuw

red dragon HHHII

Regie: Brett Ratner

De langverwachte terugkeer van Hannibal Lecter is geen onverdeeld succes. Red Dragon is een zeer ongelijke film, die nu eens The Silence of the Lambs evoceert om dan weer tot het niveau van een middelmatige weekendfilm te zakken.

Brussel

Van onze medewerker

Ludo Wijnen

FBI-agent Will Graham is verantwoordelijk voor het opsluiten van de monsterlijkste misdadiger uit de geschiedenis: dr. Hannibal Lecter. Hij is ook de enige die het advies van de psychopaat kan inwinnen om een andere seriemoordenaar te vangen. "Misschien bent u wel benieuwd of u slimmer bent dan de persoon die we zoeken", probeert de agent. "Dat impliceert dat je denkt dat je slimmer bent dan ik, want jij hebt mij gevangen", luidt het antwoord. Het steekspel in woorden eindigt met de stelling van Graham dat hij in Hannibal absoluut zijn meerdere erkent. Dat hij toch heeft kunnen winnen, heeft te maken met de nadelen waarmee zijn tegenstrever kampte. "Welke nadelen?", vraagt de seriemoordenaar. "Jij bent gek", is het korte maar krachtige besluit van de dialoog.

Met die smaakmaker in het voorfilmpje kondigt Red Dragon de triomfantelijke terugkeer aan van Hannibal Lecter, de psychopaat van wie het publiek maar niet genoeg kan krijgen. Anthony Hopkins had al vaak aangekondigd dat hij de rol niet meer wilde spelen, maar kon uiteindelijk toch opnieuw overtuigd worden. Sinds Silence Of The Lambs lijkt het vrijwel ondenkbaar om nog iemand anders de rol te laten vertolken. Ook al was het Brian Cox die de psychopaat voor het eerst vertolkte in Manhunter, de stilistische thriller van Michael Mann die zich net als deze film baseerde op de roman Red Dragon.

Dat was het eerste boek in de trilogie van Thomas Harris, die het derde deel Hannibal voltooide op aandringen van producent Dino De Laurentiis. De onverslijtbare Italiaan was immers in het bezit van de rechten over Hannibal Lecter na de productie van Manhunter. Op aandringen van de schrijver gaf hij die kosteloos vrij aan de studio Orion om The Silence of the Lambs te laten maken. Sinds Hannibal is de franchise weer stevig in handen van De Laurentiis en zijn vrouw Martha. Ze kozen ervoor om Red Dragon opnieuw te verfilmen op een manier die getrouwer bleef aan het boek. Fans zouden dit keer eindelijk ook te weten komen hoe Lecter zelf te werk ging en gevangen genomen werd.

De dreigende aanwezigheid van het personage sluit in ieder geval nauw aan bij de huiveringwekkendste momenten van The Silence of the Lambs (ook al omdat de scenarist Ted Tally opnieuw van de partij is). Lecter is op zijn best wanneer Will Graham of Clarice Sterling hem confronteren op een krakkemikkig plooistoeltje voor zijn cel. De psychopaat zit ogenschijnlijk veilig opgeborgen achter plexiglas maar alleen al door zijn nabijheid bezorgt hij de agenten klamme handjes. Het is een eerherstel voor het sombere personage dat in Hannibal de allure van een olijke mensenslager kreeg. Jammer genoeg kan niet hetzelfde gezegd worden van de 'Tandenfee', de seriemoordenaar op wie Will Graham dit keer jacht maakt. Ralph Fiennes is bij momenten best wel indrukwekkend als de geschifte Francis Dollarhyde. Zo is zijn rug getatoeëerd met de rode draak uit een schilderij van William Blake. De draak is een visueel en inhoudelijk thema dat de bovennatuurlijke verandering aangeeft die de moordenaar en zijn slachtoffers doormaken. De terughoudendheid die de makers aan de dag leggen bij het in beeld brengen van Lecter, verliezen ze volkomen bij de portrettering van Dollarhyde. Emily Watson speelt zijn blinde collega, die de gevoelige kant van Dollarhyde weet te raken, die prompt herleid wordt tot een zielige schizofreen met een uitgesproken opsplitsing tussen een Dr. Jekyll en een Mr. Hyde. Om nog verder op het medeleven van de kijker in te spelen, krijgt men een indruk van zijn ongelukkige jeugd. Compleet met het stemmetje van zijn bazige grootmoeder in het hoofd, dat wel een echo lijkt van Norman Bates' fictieve gesprekspartner in Psycho. Zijn karaktertrekken zijn zo zwaar aangezet dat de ongelukkige seriemoordenaar een karikatuur van zichzelf wordt. Dat valt des te meer op wanneer men de vertolking van Fiennes vergelijkt met zijn waarlijk kwetsbare hoofdpersonage, dat al net zo geschift is, in het onderkoelde Spider van David Cronenberg.

De nood tot overdrijving komt het sterkst tot uiting aan het einde, waar een brandend huis louter voor het effect ook nog moet ontploffen. Alsof Brett Ratner, de regisseur die bekend werd door de Rush Hour-serie, zich niet langer kon inhouden. Het verstoort bovendien de logische opbouw naar de finale confrontatie, die hier gewrongen wordt in een soort van Fatal Attraction-epiloog.

Fans komen deze keer te weten hoe Lecter te werk ging en gevangen genomen werd

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234