Donderdag 22/04/2021

'Haalt Standard de Champions League, dan blijf ik'

Niet eens zo lang geleden stond er op het internet een petitie. Wie wilde, kon op de website emile.mpenza.muss.weg.de zijn stem uitbrengen tegen de spits van Schalke, die in Gelsenkirchen zoveel moois had laten zien, maar ineens niet meer welkom was. Dank u wel, zei Standard, dat er als de kippen bij was om hun verloren zoon voor een zacht prijsje weer naar Luik te halen. Sindsdien piekt Emile Mpenza opnieuw als vanouds. Zijn comeback naar la cité ardente doet het geloof in een landstitel weer in alle hevigheid oplaaien en ook Mpenza acht Standard in staat te stunten: 'Als we voor de winterstop geen punten meer weggeven, wie weet...'

Valerie Hardie

Drie jaar nadat Magic Mpenza, zoals hij al snel omschreven werd in de Bundesliga, zijn handtekening had gezet onder een contract van vijf jaar, vertrok hij er weer met stille trom. Zeventien miljoen Duitse mark had hij de Duitse club gekost, Emile Mpenza was de duurste transfer die manager Rudi Assauer ooit had gedaan. Een transfer die het eerste seizoen zeker rendeerde. Mpenza speelde de sterren van de hemel en grote clubs informeerden naar hem. "Misschien had ik toen op een aanbod moeten ingaan", mijmert de 25-jarige spits nu terwijl hij naar 'goede' gewoonte voortdurend aan zijn mobieltje aan het prullen is.

Maar Mpenza deed het niet. Een blessure die hem langdurig op inactief zette en nooit behoorlijk genas, was het begin van veel ellende. Het bestuur ergerde zich blauw aan Mpenza, die te pas en te onpas naar Luik reed in zijn pikzwarte Mercedes. "Ze wisten wel wat het probleem was bij Schalke maar ze luisterden niet", verdedigt Mpenza zich. "Ze waren ervan overtuigd dat ze de juiste diagnose stelden terwijl dat niet zo was."

Assauer werd er radeloos van en trok in de Duitse pers geregeld van leer. Hij noemde Mpenza niet professioneel, dreigde zijn loon in te houden en verweet de Belg niet communicatief te zijn. Marc Wilmots begreep de manager wel. "Emile spande zich van zijn kant niet echt in om zich te integreren", zegt de senator nu. "Hij sprak geen Duits en reed bij elke gelegenheid die hij kreeg naar Luik. Ik geloof dat de club een beetje ontgoocheld in hem was. Ze verwachtten dat hij zich meer als een leidersfiguur zou opstellen, dat hij meer zijn gedachten zou zeggen. En dat kon hij ook, gezien zijn statuut. Maar Emile houdt er niet van om een leader te zijn. In de vestiaire was hij bijzonder timide en durfde hij nooit zijn mond opendoen. Of misschien kon hij zich in het Duits niet uitdrukken. (lacht) Of Emile nu meer de rol van ancien op zich zal nemen, dat is afwachten. Met zijn ervaring zou hij zich toch meer om de jongeren moeten bekommeren."

De Emile van toen is echter niet meer de Emile van nu. De jongste van de twee Mpenza's durft nu wel zeggen wat hem dwarszit, al praat hij nog steeds op een fluistertoon. "Ik nam opzettelijk afstand in Schalke omdat we geen mening hoorden te hebben", klinkt het. "De Duitse mentaliteit is heel anders, het is niet eenvoudig om je daar in te passen. Als de trainer of het bestuur iets zei, dan werd er geen tegenspraak geduld. Ze hadden altijd gelijk. Ik durfde mijn visie niet te geven, uit angst dat ze er nooit rekening mee zouden houden. Zelfs toen ik bijna onmisbaar was voor de ploeg, zweeg ik. Misschien had ik dat beter niet gedaan."

Na het seizoen nam Mpenza een beslissing die evenmin in goede aarde viel: hij ging onder het mes en miste zo het WK in het Verre Oosten. Toen hij er weer stond bij de voorbereiding op het nieuwe seizoen, stelde Mpenza vast dat een breuk onvermijdelijk was. "Ik had geen zin om almaar in conflict te treden met de coach, dus besloot ik te vertrekken", vertelt Mpenza somber. Maar dan een rij witte tanden in een donker gelaat: "Ach, uit elke slechte ervaring leer je en ik heb er in Duitsland veel gekend. Mijn moment de gloire komt wel opnieuw."

Tot grote blijdschap van de hele Luikse regio koos Mpenza voor Standard. Voor naar schatting 3 miljoen euro tekende de Luikenaar op 29 augustus een contract dat hem tot juni 2006 aan de Rouches bindt. Dat is echter op papier; want na dertien speeldagen wordt alweer volop gespeculeerd over een transfer. Emile Mpenza is in korte tijd opnieuw van onschatbare waarde geworden in la cité ardente, die na twintig jaar wachten weer van een landstitel durft te dromen. Mpenza zit al aan vijf competitietreffers, gaf één assist en loodste Standard naar de tweede plek in het klassement. "Ik zit aan negentig procent", beoordeelt Mpenza zichzelf. "Maar ik kan nog beter. Een spits moet meer kunnen dan alleen maar scoren. Ik wil een complete aanvaller zijn. Bij Schalke blonk ik uit door mijn assists maar nu lukt het afwerken me ook goed. Mijn doel is vijftien goals te scoren."

Magic Mpenza is back, heet het dan. Maar daar is zijn broer Mbo Mpenza het niet mee eens. In zijn ogen is Emile nooit veranderd, maar alleen beter geworden. "Vier jaar Duitsland heeft hem veel bijgebracht", zegt de oudste van de Mpenza's. "En dat zie je nu aan zijn prestaties. Emile heeft niets aan kwaliteit ingeboet. Ik weet wel dat Standard als een stap achteruit wordt beschouwd, maar Emile is er nog maar 25, hij heeft zijn hele toekomst nog voor zich. Het belangrijkste is dat hij zich nu weer amuseert, dat hij voetbalt en al de rest is blabla."

Emile Mpenza haalt zijn schouders op bij de vraag of hij zijn ambities heeft bijgesteld. "Kijk waar Schalke nu staat. Is dat dan beter dan Standard? Wat ik nu laat zien bij Standard is me al maanden niet meer gelukt bij Schalke. Dus ik zie mijn terugkeer niet als een stap terug maar meer als twee stappen vooruit."

Marc Wilmots is opgetogen over de keuze die zijn jonge vriend maakte. Bij Standard, dat veel geduld opbracht voor Mpenza, kan hij zijn carrière een nieuwe impuls geven, beseft Wilmots. "Op voorwaarde wel dat hij een seizoen lang dat niveau kan aanhouden en niet hervalt. Nu speelt hij maar één match per week, ik ben benieuwd hoe hij zal presteren als hij driemaal per week in actie moet komen. Dat Mpenza echter wereldklasse is, weten we; maar internationaal heeft hij toch wat krediet verspeeld door de vele problemen die hij bij Schalke had. Ik denk dat buitenlandse clubs nu eerst kijken wat Emile er in Standard van terechtbrengt voor ze weer bij zijn manager gaan aankloppen."

"Emile moet nu dringend zijn palmares wat stofferen, wat prijzen winnen (op zijn erelijst staan slechts twee Duitse bekers, VH) en dat kan dit jaar met Standard", gaat Wilmots verder. "Vergeet niet dat Wesley Sonck, die meer dan 30 goals scoorde en op het WK was, alle moeite van de wereld had om een grote club te vinden, dus voor Emile zal het niet makkelijker zijn."

Of Emile Mpenza van plan is er in Luik een langdurig verblijf of een kortstondige passage van te maken, dat weet hijzelf ook niet. "Misschien doe ik dit seizoen uit, misschien doe ik er nog eentje bij", klinkt het. "Ik voel me goed in mijn vel, dus ik ben niet gehaast om te vertrekken. En als we de Champions League halen en met een competitieve ploeg aantreden, dan blijf ik zeker. Het is wel zo dat als er een interessant voorstel komt, ik uitgebreid met het bestuur zal praten om te zien of zij me financieel kunnen houden en of de club in kwestie een goede springplank is in de uitbouw van mijn carrière. Want als ik vertrek, dan moet een naar een club of competitie zijn die me ligt."

Zoals Engeland? Mpenza lacht. "Bijvoorbeeld. En niet per se naar een grote club, hoor. Het Engelse voetbal staat me gewoon aan. Het is aanvallend, hé, en daar houden spitsen natuurlijk van. Of geld een rol speelt? Neen, dat is mijn prioriteit niet, want dan had ik evengoed in Duitsland kunnen blijven en elke maand mijn cheque ontvangen. Standard heeft wel een mooie geste gedaan: ik hoefde op mijn loon niets in te leveren. Maar ik deed net zo goed een geste door op het bod van Standard in te gaan."

Mbo Mpenza kent evenmin het antwoord op de vraag of zijn broer lang in België blijft: "Geen idee, maar Emile is niet naar Standard gekomen om er jaren te blijven. Ook al heeft hij er nu erg naar zijn zin." Dat werd gisteren op training eens te meer duidelijk. In het kille en in mistwolken gehulde Bois Saint-Jean was er ruimte voor geintjes en grapjes. "En zo is het elke dag", grijnst Mpenza met een knalrode wollen muts op. "De groep is echt magnifiek, ik kom telkens met veel plezier naar de training. Standard is echt een familiale club, waar ze weten hoe ze me moeten opvangen en hoe ze me weer vertrouwen konden geven."

"Mentaal zit alles goed, dat merk je aan mijn prestaties. Bij Schalke kreeg ik alleen nog kritiek te slikken en dat zag je ook aan mijn spel." Bij elke andere club in België zou hij er niet zo snel weer staan, denkt Mpenza. "Of toch eentje: Moeskroen. Samen met Standard is dat de club die ik in mijn hart draag, de club die me groot maakte. Ik zie me niet snel bij clubs als Anderlecht of Club Brugge spelen."

Na de training staat zijn echtgenote Nathalie, met een kleine keffer aan de leiband, hem aan het stadion op te wachten. Ook in zijn privé-leven is Mpenza standvastiger geworden, hij droomt er zelfs van om spoedig een gezin te stichten. Voorlopig woont hij nog te klein gehuisvest in een flat, maar de bouw van zijn nieuwe woning schiet aardig op. Mpenza: "In Duitsland zag ik mijn vriendin niet zo veel, terwijl we nu 24 uur per dag samen zijn. Zij helpt me nu om problemen op te lossen, terwijl ik er voorheen vaak alleen voor stond. Dat ze er steeds is voor me, heeft mijn vertrouwen goed gedaan en thuis heb ik de rust en sereniteit gevonden die ik nodig had."

Toen Emile Mpenza in januari 2000 Sclessin verliet, was het niet bepaald rustig bij Standard. Tomislav Ivic stond toen aan het roer en de trainers wisselden elkaar in sneltreintempo af. Drie jaar later vaart het Luikse schip een veel stabielere koers, stelt Mpenza vast. "Maar dat kan snel omslaan", glimlacht hij. "Ik ken Standard, hier kan het elke dag crisis zijn. Nu is het Brugge dat even in nauwe schoentjes zit en wie weet komt ook Anderlecht nog aan de beurt, maar ik hoop dat de traditionele inzinking er ditmaal niet komt. Het is kwestie de concentratie niet te verliezen."

"En wie weet: als we bij de winterstop geen punten meer toegeven op Anderlecht, kan het best zijn dat we meedoen voor de landstitel." Voorlopig slaagt trainer Dominqiue D'Onofrio er echter goed in om de rust te bewaren, al zijn de goede resultaten (zes op zes in de competitie, alleen de bekeruitschakeling op het veld van Cercle Brugge zorgde voor een valse noot) allesbepalend. "Dominique laat ons offensief voetballen en dat werkte voor mij echt bevrijdend. Het loopt nu goed maar daar mag ik niet tevreden mee zijn. Ik wil er elke week staan."

Emile Mpenza: 'Geld is mijn prioriteit niet. Maar Standard heeft wel een mooie geste gedaan: ik hoefde op mijn loon bij Schalke 04 niets in te leveren'Marc Wilmots: 'Mpenza is wereldklasse, maar internationaal heeft hij toch krediet verspeeld door de vele problemen die hij bij Schalke had'

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234