Vrijdag 25/06/2021

Gypsy

‘Gypsy’, Netflix-serie over een deraillerende therapeute, is een sof

null Beeld Netflix
Beeld Netflix

Naomi Watts rijdt zich volledig vast in deze Netflix-serie over een cognitieve gedragstherapeute met een te grote nieuwsgierigheid.

Reguliere seriekijkers zijn vertrouwd met het eerste-afleveringsyndroom. De eerste episode van een reeks zit vaak zo boordevol dat je aan het eind hoorndol bent. Natuurlijk valt dat te verklaren: rotten personages introduceren, verhaallijnen uitrollen, een dramatische boog opspannen - het is me wat. Gypsy heeft geen last van dat syndroom. Goed gedaan, dacht ik na de eerste aflevering. Een paar uur later daagde het me al waarom: er valt helemaal niets uit te rollen of op te spannen. Gypsy heeft zo goed als niets te bieden.

Centraal staat Jean Halloway, een therapeute met een schijnbaar gelukkig huwelijk (een man, een dochter van negen) die zeer begaan is met haar patiënten en gesmeerd samenwerkt met haar collega’s. In de openingsscène vertelt ze dat ze altijd klaarstaat om haar patiënten een veilig toevluchtsoord te bieden. Maar ook dat we allen een masker dragen waaronder we niet zijn wie we zeggen dat we zijn. In haar geval is dat maar al te waar. Ze kruipt in het leven van haar patiënten door contact te leggen met de personen met wie ze een moeilijke relatie hebben. Of geen meer. Ze doet dit zonder te onthullen wie ze zelf is. Met niemand gaat het zover als met Sidney, de ex van haar patiënt Sam, met wie ze een venijnig spel van aantrekken en afstoten pleegt.

Het basisgegeven van de als psychologische thriller aangekondigde Gypsy had een boeiende reeks kunnen opleveren. Maar het loopt fout op vele vlakken. Het verhaal dat over tien afleveringen wordt uitgerekt en uitgerekt en uitgerekt is geeneens voldoende gespijsd om een film van anderhalf uur te voeden. Het hangt daarenboven met haken en ogen aan elkaar, en bulkt van de ongeloofwaardigheden. Jean Halloway moet of onwaarschijnlijk dom zijn, of ongelooflijk doortrapt.

Een scenarist, iemand?

Heel lang denk je het eerste, de allerlaatste minuten van de slotaflevering laten bevroeden dat het wel eens het tweede zou kunnen zijn. Alleen: dat zal nog moeten blijken. Want na aflevering tien heb je het gevoel dat deze serie een ellenlang uitgesmeerde pilot is voor een - de hemel verhoede! - tweede seizoen. Als dar er toch komt, laten we dan hopen dat Gypsy-bedenkster Lisa Rubin - een groentje in de televisiewereld die haar inspiratie deels haalde bij haar zus, een cognitieve gedragstherapeut - door Netflix beter omringd wordt. Met, ik zeg zomaar wat, een paar goede scenaristen.

Dat Sam Taylor-Johnson zich voor de kar van Gypsy heeft laten spannen is geen verrassing. De zeer talentvolle kunstfotografe (een werk van haar speelt een kleine rol in de reeks) zette acht jaar geleden de stap naar het regisseren van films met de knappe Lennon-biopic Nowhere Boy, maar vergooide al het krediet dat ze daarmee had opgebouwd met Fifty Shades of Grey. Gypsy, waarvan ze de eerste twee afleveringen geregisseerd heeft, zal haar blazoen niet opblinken.

Het grootste probleem van Gypsy zijn nog de makke acteerprestaties met voorop, helaas, Naomi Watts. Ze beweert dat ze Jean Halloway een boeiend personage vindt omdat “ze vol weeffouten zit. Haar nieuwsgierigheid gaat met haar aan de haal waardoor ze in een donker web van leugens belandt.” Als dat al zo zou zijn, dan slaagt ze er geen moment in om dit naar boven te halen. Daarenboven heeft ze de onhebbelijke neiging om tics van Nicole Kidman te imiteren (een geveinsd intelligente blik, een schuin hoofdknikje) die bij Kidman fantastisch zijn, maar bij Watts alleen maar irriteren. Zonde.

Gypsy is nu te zien op Netflix

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234