Zaterdag 24/10/2020

Review

Guy Garvey - 'Courting the Squall': Eenzaam ellebogenwerk

Elbow-frontman Guy Garvey liep al tien jaar rond met het idee om een soloplaat te maken.Beeld Belgaimage

Guy Garvey, de zanger-knuffelbeer van Elbow, trekt voor het eerst zonder zijn vrienden de wereld in met een verrassend eclectische plaat. De muzikale ontdekkingsreis doet denken aan Finest Hour, zijn onvolprezen radio-programma op BBC 6.

Het was even schrikken toen Guy Garvey dit voorjaar zijn eerste soloplaat aankondigde. De leden van Elbow zijn elkaars beste vrienden, en ze kennen elkaar al van kindsbeen af. Op de koop toe hebben ze zolang op de doorbraak moeten wachten, dat de roem en het succes hen achteraf niet merkbaar had aangetast.

Zat er plots een haar in de boter? Zangers die soloplaten uitbrengen terwijl hun band nog bestaat, doen dat meestal om aan de rest kenbaar te maken dat ze niet echt nodig zijn. David Lee Roth. Robert Plant. Sting. Peter Gabriel. Voorbeelden zijn legio.

Alleen: Elbow is niet dat soort band. Garvey liep kennelijk al tien jaar met het idee rond om een soloplaat te maken, en om alle geruchten de kop in te drukken werkte het vijftal uit Manchester deze zomer een succesvolle festivaltournee af, verscheen er eind augustus een nieuwe ep, en was er daarvoor ook nog het prachtige 'What Time Do You Call This?', uit de soundtrack van Man Up, die prompt een radiohit werd. Om kort te gaan: Elbow stelt het prima.

Maar intussen is er dus Courting the Squall, de eerste soloplaat van Guy Garvey, en eerlijk: je hoort meteen waarom deze uitstap zich opdrong. Vooreerst klinkt de plaat heel anders. De opnamen werden bewust wat ruwer gehouden om een groter livegevoel te creëren, en dat is alvast gelukt.

Beeld rv

Warm als een haardvuur

'Yesterday', aangedreven door een halfdronken piano, en met een refrein dat zich stapvoets een weg in je geheugen baant, klinkt alsof het live wordt ingespeeld terwijl je erop staat te kijken. En openingsnummer 'Angela's Eyes' - tevens de single' - valt op door de nerveuze percussie die je eerder met de albums Swordfishtrombones of Bone Machine van Tom Waits zou vereenzelvigen.

Het is alleszins niet iets dat je ooit op een Elbow-plaat hebt gehoord. Ook anders: de rokerige nachtkroegjazz van 'Electricity', een duet met Jolie Holland dat je spontaan in het Parijs van de jaren 30 situeert. 'Belly of a Whale' gaat ook richting jazz, maar dan eerder in de New Orleans-variant. Je hoort een krolse blazerssectie die zichzelf nauwelijks kan bedwingen, en een feestje bouwt zoals ze dat alleen in The Crescent City kunnen.

Daarnaast zijn er uiteraard ook een paar passages die nauwer aansluiten bij wat je van Garvey verwacht. Vooreerst is er die uit de duizenden herkenbare stem: warm als een haardvuur op de koudste dag van de winter. Maar de titelsong had bijvoorbeeld niet misstaan op The Seldom Seen Kid of The Taking Off and Landing of Everything. Ballads kleuren sowieso het mooist bij zijn stem.

Dit solodebuut van Garvey is een groeiplaat geworden. Vertrouwd, maar toch anders. Sommige nummers vragen wat meer aandacht, maar vertikken het tegelijk om erom te staan schreeuwen. Het geheim om de code te kraken is: gewoon de tijd nemen, en de songs langzaam op je laten inwerken. De moeite wordt achteraf beloond met een echte eindejaarslijstjesplaat. (Fiction/Universal)

Guy Garvey komt op donderdag 26 november naar de Ancienne Belgique. Info op www.abconcerts.com.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234