Zaterdag 14/12/2019

Guido van Meir

'Sommige Corneel-verhalen hebben een tragische ondertoon. Mochten ze iets anders opgeschreven zijn, zouden ze zelfs schrijnend worden. Dat is nu eenmaal de essentie van humor'

Het wordt toneel voor Corneel

Gent

Eigen berichtgeving

Armand Plottier

Al twintig jaar publiceert Humo de columns, fotocollages, liederen en nog veel meer van de eminente aspirant-Davidsfonds-voorzitter Corneel, voluit Cornelius Bracke. Niet alleen de brave man zelf, ook diens vrouw Betty, Lange Rottiers, Baekelmans Freddy en Brigitte van de Fruitkorf gingen langzaam tot het Vlaamse collectieve bewustzijn behoren. Corneel komt nu tot leven op de planken in het nieuwe Geletterde mensen-programma Corneel waarmee geestelijke vader Guido Van Meir en Nieuwe Snaar Jan De Smet samen op tournee gaan.

Van Meir heeft dan wel Corneel bedacht, op veel sympathie van zijn geesteskind moet hij niet rekenen. "Eenmaal vermeldt hij mij als de redacteur die op de Humo-redactie twee à drie fouten in zijn stukjes smokkelt. Daarmee moet ik het stellen. Mocht hij mijn buurman zijn, ik zou het liefst een dikke haag tussen onze eigendommen hebben."

Telkens als een lezer iets in de trant van zijn stukjes probeert te schrijven vindt Van Meir het resultaat trouwens gênant. "Corneel wordt dan oer-Vlaams, in zijn omgeving vloeit er veel bier en meer van dat. Ik probeer net al die oer-Vlaamse clichés te vermijden. Een lezer merkte ooit op dat Corneel hem aan een zelfvoldaan Louis de Funès-personage deed denken. Dat is zo gek nog niet. Wist je dat ik bijvoorbeeld nog nooit ofte nimmer een frietkot in mijn stukjes heb opgevoerd?"

Aan dat andere oer-Vlaamse gegeven, het café, kon Van Meir echter niet ontsnappen. "Café De Kroon is inderdaad Corneels biotoop bij uitstek. Het is een doorsnee Vlaams café waarvan ik het rudimentaire grondplan in mijn hoofd heb. Daar is de deur, daar is de tapkast, meer niet. De details laat ik graag aan de verbeelding van de lezers over. Café De Kroon, waar de notabelen uit het Ekeren van mijn jeugd op geregelde tijdstippen een glas kwamen drinken, is inmiddels omgedoopt tot Café De Trol. Er zijn dan ook geen notabelen meer. (lacht)"

Van Meir blikt graag terug, maar van misplaatste nostalgie naar 'een Vlaanderen dat nooit heeft bestaan' kun je hem bezwaarlijk beschuldigen. "Met nostalgie moet je voorzichtig zijn. Je kunt die heel snel politiek misbruiken. Een partij als het Vlaams Belang verkoopt de utopie van een Vlaanderen dat nooit verandert." De partij die vroeger Vlaams Blok heette, blijft in Corneels stukjes dan ook zorgvuldig onvermeld. "Zelfs als de migrantenproblematiek ter sprake komt, wordt de partij niet bij naam genoemd." Meer wil de schrijver daar niet over kwijt.

Bovendien wil hij de biotoop van Corneel niet te zeer idealiseren. "Sommige verhalen hebben een tragische ondertoon. Mochten ze iets anders opgeschreven zijn, zouden ze zelfs schrijnend worden. Dat is nu eenmaal de essentie van humor. Mediagoeroe John Vorhaus heeft terecht opgemerkt dat humor twee herkenbare componenten moet hebben: the truth and the pain. Volgens mij heeft hij gelijk. Ook de Corneel-verhalen balanceren tussen waarheid en pijn. Ik maak mij bijvoorbeeld ernstig zorgen over de verruwing van onze maatschappij en gom dat niet weg uit Corneels wereld. Zie naar wat Lange Rottiers, duidelijk een Antwerpenaar, allemaal bekokstooft."

Corneel moet omstreeks 1932 geboren zijn. In de oorlog heeft hij zich aan knapencollaboratie bezondigd. "Wat dat ook moge betekenen", lacht Van Meir. Hij heeft zo ooit met wegwijzers gefoefeld waardoor de geallieerden verdwaald raakten? "Dat was veertien dagen na de bevrijding, verdedigde hij zich." En hij kreeg nachtmerries van Maurice De Wilde. "Die hem op inquisitieachtige wijze ondervroeg over zijn oorlogsverleden."

Tijdens zijn legerdienst in Duitsland, bij het 2de Cyclisten in Siegburg, ontmoet hij niemand minder dan bompa Pfaff. "En stiekem hoopt hij in de Pfaff-soap binnen te glippen door zichzelf nu toevallig bij bompa Pfaff uit te nodigen voor een reünie. Ziggezaggeziggezagge, heyheyhey."

Voor een eigen soap hoeft Corneel echter niet te rekenen op Van Meirs medewerking. "Liever niet. Je moet dan een goede hoofdacteur zoeken. Als die echt goed is, zal hij Corneel zelf vormgeven en ontglipt hij mij. Op de radio las ik de columns voor. Dat vind ik een betere formule. Je laat veel meer aan de fantasie over."

Van Meir is zelf dan ook geen fervente soapkijker. "Ik hou er niet van om elke avond gedwongen naar tv te kijken. Als ik bij Thuis beland, blijf ik wel kijken naar Pol Goossen. Die is als Frank Bomans ronduit schitterend. Zijn dialogen zijn zoals ze moeten zijn. En van het Amerikaanse Seinfeld hou ik ook."

Nu al staat vast dat Corneel niet zelf op de planken zal verschijnen. "Bij vroegere optredens bleek dat hij steevast zijn kat stuurt. Altijd met lullige excuses. Nu kan hij weer niet komen omdat op tv een kampioenschap elektronische darts wordt uitgezonden. (snuift verontwaardigd)

"Ik zal zijn stukjes maar weer zelf voorlezen. Overigens, zal ik je nog een geheim verklappen? Jefke Verheyen, de IJzerveteraan in zijn rolstoel die Corneel wijs probeert te maken dat hij in Lourdes prinses Mathilde nog als schoon verpleegsterke heeft gekend, zegt de naam je nog iets? Wel, die heeft niets te maken met de Jef Verheyen die ooit in De Morgen een boek van mij afkraakte. Dat is een misverstand, dat bij deze uit de weg moet worden geruimd (lacht hartelijk)"

Geletterde mensen met Cornelius Bracke, oftewel Guido Van Meir, Jan De Smet en Arne Van Dongen, is tot 15 april op tournee door Vlaanderen, info: 03/272.40.41 of www.begeerte.be.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234